Σαν Σήμερα - Νίκος Μαχλάς: Όταν το «κοπέλι» κέρδισε το χρυσό παπούτσι της Ευρώπης
Στις 3 Μαΐου 1998 ο Νίκος Μαχλάς έφτασε τα 34 γκολ με τη Φίτεσε στην Eredivisie, επίδοση που του χάρισε το χρυσό παπούτσι της Ευρώπης. Ποιοι άλλοι Έλληνες παίκτες έφτασαν κοντά στη διάκριση.
Όταν ο Νίκος Μαχλάς έφτασε τα 34 γκολ στο ολλανδικό πρωτάθλημα, με αυτό που πέτυχε στη νίκη της Φίτεσε επί της Φέγενορντ (2-0) στις 3 Μαΐου 1998, ένα όνειρο πολλών ετών για το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν πολύ κοντά στο να γίνει πραγματικότητα.
Ο διεθνής Έλληνας επιθετικός έφτασε εκείνη τη μέρα τα 34 γκολ σε 31 συμμετοχές στην Eredivisie και προπορευόταν στην κούρσα για το χρυσό παπούτσι της Ευρώπης. Θέση που τελικά διατήρησε μέχρι το τέλος της σεζόν, παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να βρει δίχτυα στο τελευταίο παιχνίδι της ομάδας του, μία εβδομάδα αργότερα στο Μάαστριχτ (νίκη με 3-1).
Ο Χακάν Σουκούρ της Φενερμπαχτσέ και ο Όλιβερ Μπίρχοφ της Ουντινέζε έμειναν στα 32 και τα 27 τέρματα αντίστοιχα κι έτσι ο Μαχλάς κέρδισε το έπαθλο, το οποίο ασκούσε εκείνα τα χρόνια ιδιαίτερη γοητεία στους Έλληνες φιλάθλους.
Πολλοί είχαν μεγαλώσει με τις διηγήσεις των μεγαλύτερων για τον Γιώργο Σιδέρη, ο οποίος παρά τα 35 γκολ που είχε σημειώσει την περίοδο 1968-69, είχε χάσει με αμφιλεγόμενο τρόπο το χρυσό παπούτσι από τον Βούλγαρο Πέταρ Ζέκοφ (36). Κοντά στον στόχο είχε φτάσει και ο Αντώνης Αντωνιάδης με τα 39 γκολ που πέτυχε για τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα του 1971-72, όμως νικήθηκε από τον μεγάλο Γκερντ Μίλερ της Μπάγερν (40).
Ασημένιο παπούτσι κέρδισε και ο Θωμάς Μαύρος το 1978-79 ως παίκτης της ΑΕΚ, ενώ στο χάλκινο αρκέστηκαν ο Γιώργος Δέδες του Πανιωνίου (1970-71) και ο Νίκος Αναστόπουλος του Ολυμπιακού (1982-83). Την περίοδο 1992-93 που ο θεσμός είχε καταργηθεί και δεν απονέμονταν έπαθλα, ο Βασίλης Δημητριάδης (AEK, 33 γκολ) και ο Κριστόφ Βαζέχα (Παναθηναϊκός, 32) κατέλαβαν τη δεύτερη και την τρίτη θέση. Με τον Μαχλά, έφυγε ένα απωθημένο πολλών ετών.
Το… συρτάκι από τα μεγάφωνα
Ο ρυθμός από το συρτάκι που έπαιζε από τα μεγάφωνα του γηπέδου της Φίτεσε κάθε φορά που ο Μαχλάς έστελνε την μπάλα στα δίχτυα, ήταν άλλο ένα σήμα κατατεθέν εκείνης της περιόδου και είχε κάνει «γκελ» και στους Έλληνες φιλάθλους που αγωνιούσαν κάθε εβδομάδα για το τι έκανε το «κοπέλι» στα γήπεδα της Ολλανδίας.
Ο Μαχλάς είχε δώσει δείγματα γραφής με τη φανέλα του ΟΦΗ από το τέλος της περιόδου 1990-91, όταν ο Έγκεν Γκέραρντ τον έριξε στα βαθιά προτού κλείσει τα 18 του χρόνια (γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1973). Γρήγορα κέρδισε θέση βασικού και την Εθνική Ελλάδας και μάλιστα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρόκριση στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994. Το γκολ που σημείωσε στο τελευταίο ματς με τη Ρωσία δεν έδωσε την πρόκριση (η οποία είχε ήδη εξασφαλιστεί), σφράγισε όμως την πρωτιά στον όμιλο κι έδωσε το σύνθημα για μία άνευ προηγουμένου φιέστα στο ΟΑΚΑ.
Οι «μεγάλοι» του Κεντρου εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την απόκτησή του, το «κοπέλι» όμως κατέληξε το 1996 στη Φίτεσε και μάλλον έπραξε σοφά που συνέχισε την καριέρα του στην Ολλανδία. Η αρχή ήταν λίγο διστακτική, αφού η προσαρμογή στο νέο περιβάλλον δεν ήταν εύκολη. Μόλις οκτώ γκολ σημείωσε στην παρθενική του σεζόν, κάνοντας πολλούς να αμφιβάλλουν για το ότι ήταν έτοιμος για το μεγάλο βήμα. Στη δεύτερη, όμως, άρχισε να σκοράρει κατά ριπάς.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μαχλάς σημείωσε τέσσερα χατ τρικ την περίοδο 1997-98 στο ολλανδικό πρωτάθλημα, ενώ σε άλλα τέσσερα παιχνίδια πέτυχε από δύο τέρματα. Η σεζόν 1998-99 δεν ήταν εξίσου παραγωγική (18 γκολ), έφερε όμως τη μεταγραφή στον Άγιαξ, ο οποίος έκανε νέο ξεκίνημα ύστερα από τη σταδιακή παραχώρηση όλων των ταλαντούχων παικτών που τον είχαν οδηγήσει μερικά χρόνια νωρίτερα στην κορυφή της Ευρώπης.
Ύστερα από τρεις σεζόν με διψήφιο αριθμό γκολ στο ολλανδικό πρωτάθλημα και το νταμπλ του 2001-02, ο Μαχλάς έφυγε με προορισμό τη Σεβίλλη (2002-03) και κατόπιν επέστρεψε στην Ελλάδα. Αρχικά για τον Ηρακλή (2003-04) και μετά για τη μεγάλη του αγάπη, τον ΟΦΗ (2004-06), προτού κλείσει την καριέρα του στον ΑΠΟΕΛ (2006-07).
Πηγές: en.wikipedia.org [«Nikos Machlas»], transfermarkt.com [«Nikos Machlas»], rsssf.com [«Golden Boot (“Soulier d’Or”) Awards»].
Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 3 Μαΐου
2025: Πεθαίνει σε ηλικία 77 ετών ο παλαίμαχος τερματοφύλακας του Ηρακλή, Γρηγόρης Φανάρας.
2015: Η Τσέλσι νικά με 1-0 την Κρίσταλ Πάλας με γκολ του Εντέν Αζάρ και εξασφαλίζει τον τίτλο της Premier League τρεις αγωνιστικές πριν από τη λήξη.
2009: Ο Παναθηναϊκός κατακτά την Ευρωλίγκα για πέμπτη φορά στην ιστορία του, νικώντας στον τελικό του Βερολίνου την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 73-71 με MVP τον Βασίλη Σπανούλη (13 πόντοι με τρία τρίποντα). Οι «πράσινοι» είχαν επικρατήσει 84-82 του Ολυμπιακού στον ημιτελικό και στον τελικό είχαν φτάσει να προηγηθούν μέχρι και με 23 πόντους διαφορά (56-33).
2004: Ο Νίκος Μαγγίτσης γίνεται ο πρώτος Έλληνας που πατάει στο Έβερεστ.
1999: Ο Στίβεν Χέντρι νικά με 18-11 τον Μαρκ Γουίλιαμς και αναδεικνύεται παγκόσμιος πρωταθλητής στο σνούκερ για έβδομη φορά, καταρρίπτοντας το ρεκόρ των έξι τίτλων της open era που κατείχαν οι Στιβ Ντέιβις και Ρέι Ριέρντον.
1993: Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στέφεται πρωταθλήτρια Αγγλίας για πρώτη φορά μετά το 1967, ύστερα από τη νίκη της με 3-1 επί της Μπλάκμπερν στο Ολντ Τράφορντ. Ο τίτλος, βέβαια, είχε εξασφαλιστεί μαθηματικά για την ομάδα του Άλεξ Φέργκιουσον από το προηγούμενο βράδυ, με την εντός έδρας ήττα της βασικής της ανταγωνίστριας, Άστον Βίλα, από την Όλνταμ (0-1).
1989: Η Νάπολι νικά με 2-1 τη Στουτγάρδη στον πρώτο τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ στο Σαν Πάολο. Οι Δυτικογερμανοί διαμαρτύρονται στον Έλληνα διαιτητή, Μάκη Γερμανάκο, για το πέναλτι με το οποίο δέχονται την ισοφάριση, μια και ο Ντιέγκο Μαραντόνα έχει κοντρολάρει την μπάλα με το χέρι στο ξεκίνημα της φάσης.
1972: Διεξάγεται ο πρώτος τελικός στην ιστορία του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Στο Μολινό του Γουλβερχάμπτον, η Γουλβς υποδέχεται την Τότεναμ η οποία επικρατεί με 2-1 χάρη σε δύο γκολ του Μάρτιν Τσίβερς. Ο δεύτερος τελικός στις 17 Μαΐου θα λήξει ισόπαλος 1-1 και η Τότεναμ θα κατακτήσει τον δεύτερο ευρωπαϊκό της τίτλο, ύστερα από το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1963.
1960: Αστυνομικοί της Γενικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης συλλαμβάνουν τον τερματοφύλακα του Ηρακλή, Γιώργο Χιώτη, μια και τα χαρακτηριστικά του μοιάζουν με τις περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων για τον διαβόητο «Δράκο του Σεΐχ Σου». Η παρεξήγηση λύνεται γρήγορα και ο Χιώτης αφήνεται ελεύθερος.
1952: Με γκολ του χιλιανής καταγωγής Τζορτζ Ρομπλέδο, η Νιουκάστλ νικά με 1-0 την Άρσεναλ και κατακτά το Κύπελλο Αγγλίας.
1938: Πεθαίνει ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, Λύσανδρος Δικαιόπουλος, ο οποίος δύο μέρες νωρίτερα είχε τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι κατά τη διάρκεια φιλικού αγώνα με την ΑΕΚ στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Είχε γεννηθεί το 1916 στη Σμύρνη και είχε αγωνιστεί και στην ΑΕΚ (1934-37).
1927: Ο 25χρονος ποδοσφαιριστής και ιδρυτής της Κόλο Κόλο, Νταβίδ Αρελιάνο, πεθαίνει από περιτονίτιδα ύστερα από χτύπημα που δέχεται σε αγώνα της ομάδας του στο Βαγιαδολίδ.
1851: Μετά από παραγγελία του Τζον Κοξ Στίβενς και του New York Yacht Club, ο Τζορτζ Στιρς ολοκληρώνει την κατασκευή του ιστιοφόρου «America», το οποίο στις 28 Αυγούστου του ιδίου έτους θα κερδίσει τον αγώνα των 58 μιλίων γύρο από την Νήσο Γουάιτ. Ο αγώνας θα πάρει την ονομασία «America’s Cup» από το όνομα του ιστιοφόρου.
1810: Ο Λόρδος Μπάιρον κολυμπάει τον Ελλήσποντο σε μία ώρα και 10 λεπτά.