Σαν Σήμερα - Μάριους Λακατούς: Ο φίλος του γιου του Τσαουσέσκου χάρισε στη Ρουμανία την πιο... επαναστατική νίκη της

Ένα από τα πράγματα που είναι αδύνατο να ξεχάσει όποιος φίλαθλος παρακολούθησε σε τρυφερή ηλικία το Μουντιάλ του 1990, είναι οι σημαίες της Ρουμανίας με… την τρύπα στη μέση.

Αν είστε κάτω των σαράντα ετών, μάλλον ξαφνιαστήκατε. Αν όχι, γνωρίζετε καλά σε τι αναφερόμαστε. Δεν είχαν περάσει παρά μόνο έξι μήνες από την πτώση του καθεστώτος του Νικολάε Τσαουσέσκου, που σηματοδοτήθηκε με την εκτέλεση του ίδιου και της συζύγου του, Έλενα τα Χριστούγεννα του 1989 (ύστερα από μια δίκη-εξπρές με προκαθορισμένη απόφαση). Η αφαίρεση του κομμουνιστικού εμβλήματος που υπήρχε στο κέντρο του εθνικού συμβόλου ήταν η πρώτη συμβολική αντίδραση των πολιτών και οι τρύπιες σημαίες έγιναν σύμβολο στις διαδηλώσεις για την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Το πάλαι ποτέ κραταιό Ανατολικό Μπλοκ έπνεε πλέον τα λοίσθια, αφού από το καλοκαίρι του 1989 είχαν πέσει τα κομμουνιστικά καθεστώτα στην Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία και την Ουγγαρία. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους δέχθηκε ακόμα πιο ισχυρό πλήγμα με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, που σήμανε την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης για την επανένωση των δύο τμημάτων της Γερμανίας. Έκρυθμη ήταν και η κατάσταση στη Γιουγκοσλαβία, όπως είχε διαπιστωθεί από τα θλιβερά γεγονότα στο Ζάγκρεμπ στις 13 Μαΐου, που οδήγησαν στη ματαίωση του ποδοσφαιρικού ντέρμπι ανάμεσα στην Ντινάμο και την Παρτίζαν Βελιγραδίου.

Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, γιατί η νίκη των Ρουμάνων επί των Σοβιετικών με 2-0 στο γρασίδι του «Σαν Νίκολα» του Μπάρι, στις 9 Ιουνίου 1990, είχε πρόσθετο συμβολισμό. Μια χώρα που μόλις είχε βγει από το σιδηρούν παραπέτασμα, είχε νικήσει την ηγέτιδα δύναμη και μάλιστα με την εύνοια και της διαιτησίας (όπως θα δούμε παρακάτω).

Ο παίκτης που έκανε τις τρύπιες ρουμανικές σημαίες να ανεμίζουν εκείνο το ηλιόλουστο απόγευμα ήταν ο Μάριους Λακατούς, ο οποίος πέτυχε και τα δύο γκολ: Το πρώτο στο 41′ με δυνατό σουτ στην γωνία που κανονικά έπρεπε να είχε κλείσει ο Ρινάτ Ντασάεφ. Και το δεύτερο στο 55′ με πέναλτι που καταλόγισε άδικα ο Ουρουγουανός διαιτητής Καρδελίνο, για επαφή του Βαγκίζ Χιντιατούλιν με το χέρι τουλάχιστον ένα μέτρο έξω από την περιοχή.

Ο ταλαντούχος επιθετικός πανηγύρισε φυσικά τα γκολ και τη νίκη, απέφυγε όμως να δώσει πολιτική χροιά στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα. Υπήρχε λόγος. Δεν ήταν απολογητής του καθεστώτος, ήταν όμως παίκτης της Στεάουα Βουκουρεστίου και διατηρούσε φιλική σχέση με τον γιο του δικτάτορα, Βαλεντίν Τσαουσέσκου, ο οποίος έκανε κουμάντο στον σύλλογο, που ήταν υπό την επιρροή του ρουμανικού στρατού τα χρόνια του κομμουνισμού.

Φυγάδευσε τον Βαλεντίν το διαμέρισμά του

Όταν ο Λακατούς πέτυχε τα δύο γκολ κόντρα στους Σοβιετικούς, δεν είχε γίνει ακόμα γνωστό ότι είχε προσφέρει μέχρι και καταφύγιο στον Βαλεντίν Τσαουσέσκου τις ημέρες που ακολούθησαν την εκτέλεση των γονιών του! Το αποκάλυψε ο ίδιος στη συνέντευξη που έδωσε στον Άγγλο δημοσιογράφο Τζόναθαν Γουίλσον, στο πλαίσιο της έρευνας για τη συγγραφή του βιβλίου «Behind the Curtain: Travels In Eastern Europe», που κυκλοφόρησε το 2012.

«Ο Βαλεντίν ήταν φίλος μας. Δέχθηκα με χαρά να τον βοηθήσω ύστερα από όλα όσα είχε κάνει για μας», είχε πει ο Λακατούς, ο οποίος δεν έχει κρύψει ότι διατήρησε τη φιλία μαζί του όλο το διάστημα μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη Ρουμανία. «Συναντώ τον Βαλεντίν κάθε εβδομάδα ή, αν δεν βλεπόμαστε, μιλάμε στο τηλέφωνο. Έχουμε υπέροχη σχέση, ειδικά μετά την επανάσταση. Πιο πριν δεν επέτρεπα στον εαυτό μου να ξανοίγεται, παρότι ήμουν το πειραχτήρι της ομάδας», είχε δηλώσει στην ιστοσελίδα digisport.ro τα Χριστούγεννα του 2016, στην εικοστή έβδομη επέτειο από την εκτέλεση του ζεύγους Τσαουσέσκου.

Σύμφωνα με τον Ίον Αντόνε, τον παλαίμαχο διεθνή αμυντικό της Ντιναμό Βουκουρεστίου που είχε αγωνιστεί στο παιχνίδι της 9ης Ιουνίου 1990 κόντρα στους Σοβιετικούς, το διαμέρισμα στο οποίο διέμενε ο Λακατούς ήταν δώρο του Βαλεντίν Τσαουσέσκου. «Δεν θα κατάφερναν τίποτα χωρίς αυτόν», είχε πει ο Αντόνε, ο οποίος άφησε υπονοούμενα για εύνοια της Στεάουα από το καθεστώς στις μάχες για την κατάκτηση του εγχώριου πρωταθλήματος.

Δεν αποκλείεται το πολύ ακριβό δώρο να οφειλόταν στο γεγονός ότι ο Λακατούς (αυτή είναι η σωστή προφορά στη γλώσσα του κι όχι «Λάκατους» όπως τον λέγαμε τότε) ήταν ο πρώτος παίκτης της πρωταθλήτριας Ρουμανίας που ευστόχησε στη διαδικασία των πέναλτι στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών κόντρα στην Μπαρτσελόνα, τον Μάιο του 1986.

Ύστερα από την αδυναμία του Μιχαήλ Μαζάρου και του Λάζλο Μπόλονι να νικήσουν τον τερματοφύλακα Χαβιέ Ουρουτικοετσέα, σκόραρε με ένα ριψοκίνδυνο δυνατό σουτ, που έστειλε την μπάλα πρώτα στο εσωτερικό του οριζόντιου δοκαριού κι έπειτα στα δίχτυα. Στη συνέχεια τελείωσε τη δουλειά ο τερματοφύλακας, Χέλμουτ Ντουκαντάμ.

Κατά κάποιον τρόπο, λοιπόν, ο ταλαντούχος επιθετικός χρωστούσε τη βοήθεια που πρόσφερε στον γιο του Τσαουσέσκου, ο οποίος δεν γλίτωσε τη σύλληψη και την προφυλάκιση, αλλά αφέθηκε ελεύθερος εννιά μήνες αργότερα χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες. Αργότερα εργάστηκε ως πυρηνικός φυσικός μέχρι το 2016 που βγήκε στη σύνταξη.

Δεν έπιασε στην Ιταλία, άρεσε στην Ισπανία

Ο Λακατούς έπαιξε βασικός με τη Ρουμανία και στο δεύτερο ματς του Italia ’90 κόντρα στο Καμερούν (ήττα με 2-1) και στο τρίτο κόντρα στην Αργεντινή, όπου η ισοπαλία με 1-1 έδωσε το εισιτήριο για τη φάση των «16». Ο ίδιος, όμως, συμπλήρωσε δύο κίτρινες κάρτες στο τουρνουά και δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στον νοκ άουτ αγώνα με την Ιρλανδία (που χάθηκε στα πέναλτι).

Αμέσως μετά το Μουντιάλ επέστρεψε στην Ιταλία όχι για διακοπές, αλλά με μεταγραφή στη Φιορεντίνα, αφού τα σύνορα είχαν πια ανοίξει στην πατρίδα του. Είχε κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα Ρουμανίας, το Κύπελλο Πρωταθλητριών και το Σούπερ Καπ Ευρώπης, ενώ είχε παίξει και στον δεύτερο τελικό της Στεάουα στην κορυφαία διεθνή διοργάνωση το 1989 (τη τη συντριβή με 4-0 από τη Μίλαν), όπου ήταν πρώτος σκόρερ της με επτά τέρματα.

Βρισκόταν σε ιδανική ηλικία (γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1964 στο Μπρασόβ, όπου άρχισε και την καριέρα του) και προερχόταν από καλές εμφανίσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Όμως δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στη Serie A, που ήταν τότε το κορυφαίο πρωτάθλημα στον κόσμο. Το γεγονός ότι τα ΜΜΕ τον είχαν παρουσιάσει ως αντικαταστάτη του Ρομπέρτο Μπάτζιο, τον οποίο η ομάδα της Φλωρεντίας είχε μόλις πουλήσει στη Γιουβέντους, τον έβαλε υπό ασφυκτική πίεση.

Ήταν βέβαια διαφορετικός παίκτης από τον «θεϊκό κοτσιδάκια». Κινούνταν πιο πολύ στα δεξιά της επίθεσης, ενώ αγωνιζόταν και ως εξτρέμ στο 4-3-3 και εκτός από ταχύς ήταν καλός και με το κεφάλι. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο απολογισμός των τριών γκολ σε 21 συμμετοχές στο πρωτάθλημα δεν ήταν ικανοποιητικός και η συμφωνία της Φιορεντίνα με τον Γκαμπριέλ Μπατιστούτα (ο οποίος είχε εντυπωσιάσει με την Αργεντινή στο Κόπα Αμέρικα του 1991) τον ώθησε στην έξοδο ώστε να αδειάσει μία πολύτιμη θέση ξένου.

Ο Ρουμάνος άσος βρήκε καταφύγιο στην ισπανική Οβιέδο (αφού πρώτα αρνήθηκε την πρόταση των «βιόλα» να μεταγραφεί στη Σεβίλλη) όπου τα πήγε αρκετά καλύτερα. Όχι όμως τόσο καλά όσο στα ένδοξα χρόνια του με τη φανέλα της Στεάουα.

Ο Ιορντανέσκου τον «έκοψε» απ’ το Μουντιάλ του ’94

Ο αποκλεισμός του Λακατούς από την 22άδα της Εθνική Ρουμανίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 αποτελεί ακόμα αντικείμενο συζήτησης στη χώρα. Και σίγουρα πονάει τον ίδιο τον παλαίμαχο επιθετικό, ο οποίος θεωρεί ότι άξιζε μια θέση στην εξαιρετική εκείνη ομάδα με αστέρια τον Γκιόργκε Χάτζι, τον Ίλιε Ντουμιτρέσκου, τον Τζίκα Ποπέσκου και τον Φλορίν Ραντουτσόιου, οι οποίοι ήταν συνοδοιπόροι του και το 1990 στην Ιταλία.

Έχοντας επιστρέψει στη Στεάουα από το καλοκαίρι του 1993, μια και στην πρόταση της Οβιέδο για ανανέωση περιλαμβανόταν ο όρος να αποσυρθεί από την εθνική ομάδα, ο Λακατούς είχε ξαναβρεί τον παλιό καλό του εαυτό. Ωστόσο, ο παλιός του συμπαίκτης, Άνγκελ Ιορντανέσκου, τον έκοψε από την αποστολή. Είναι κάτι για το οποίο έχει μετανιώσει κι ο ίδιος ο προπονητής, που πέρασε και από την Εθνική Ελλάδας. «Ήταν πολύ άδικο αυτό που είχα κάνει στον Λακατούς το 1994. Έκανα λάθος και του έχω ζητήσει συγγνώμη», είχε δηλώσει σε τηλεοπτική εκπομπή το 2020.

Ο ίδιος ο Λακατούς, ο οποίος είχε κόψει πια το πλούσιο μαλλί που διατηρούσε τις ημέρες του 1990, θεωρεί ότι υπήρχε «δάκτυλος» από την ομοσπονδία για τον αποκλεισμό του. «Ίσως να μην ήταν καθαρά ποδοσφαιρικός ο λόγος», είχε πει σε μία συνέντευξη χωρίς να διευκρινίζει περισσότερα. Πάντως, δεν κράτησε κακία στον Ιορντανέσκου, ο οποίος επανόρθωσε έμπρακτα το λάθος του καλώντας τον και στις δύο μεγάλες διοργανώσεις που ακολούθησαν.

Πρώτα στο Euro ’96, όπου η Ρουμανία απέτυχε να επαναλάβει τα κατορθώματα του 1994 και αποκλείστηκε με τρεις ήττες σε ισάριθμους αγώνες. Και κατόπιν στο Μουντιάλ του 1998, όπου τον χρησιμοποίησε σε δύο αγώνες: ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά της νίκης επί της Αγγλίας με 2-1 (πριν το νικητήριο γκολ του Νταν Πετρέσκου στο 90′) και σε όλο το 90λεπτο στο αδιάφορο τελευταίο ματς του ομίλου κόντρα στην Τυνησία (1-1).

Καλός μαθητής του Γένεϊ

Ο Λακατούς έμεινε στη Στεάουα μέχρι τα τέλη του 1999 και συνέβαλε στην κατάκτηση άλλων πέντε πρωταθλημάτων Ρουμανίας, φτάνοντας τα δέκα στο σύνολο. Ύστερα από ένα σύντομο πέρασμα απ’ τη Νασιονάλ κρέμασε τα παπούτσια του σε ηλικία 36 ετών και αμέσως ανέλαβε τις τύχες της ως προπονητής.

Είχε δείξει το ενδιαφέρον του για την προπονητική από το 1997, όταν ήταν ως εν ενεργεία ποδοσφαιριστής λειτουργούσε ως βοηθός του Μίχαϊ Στοϊκίτσα κι ύστερα του Έμεριχ Γένεϊ, ο οποίος ήταν ο προπονητής του και τη σεζόν της κατάκτησης του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, αλλά και στην εθνική ομάδα μέχρι και το Μουντιάλ του 1990 (αργότερα πέρασε και από τον Πανιώνιο). Από αυτόν πήρε τα εφόδια για να αρχίσει τη δική του επιτυχημένη προπονητική καριέρα, η οποία περιλάμβανε τρία περάσματα από τη Στεάουα (με τη νέα της ονομασία) κι από άλλες γνωστές ομάδες της πατρίδας του όπως η Οτσελούλ, η Άραντ, η Βασλούι και η Τάργκου Μούρες.

Οι περισσότεροι, βέβαια, τον θυμούνται για τα κατορθώματά του μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Κυρίως με την Εθνική Ρουμανίας, της οποίας παραμένει ένας από τους παίκτες με τη πιο σταθερή παρουσία (83 συμμετοχές και 13 γκολ) κι ένας από τους παίκτες που σημάδεψαν εκείνη την επιστροφή της σε τελική φάση Μουντιάλ για πρώτη φορά μετά το 1970.

Πηγές: Jonathan Wilson: «Behind the Curtain: Travels In Eastern Europe» (Orion 2012 – kindle edition), prosport.ro («Cadou de la tovarășul Valentin Ceaușescu! „I-a dat lui Marius Lăcătuș un apartament lângă Ambasada Ungariei”»), digisport.ro («Lăcătuș, dezvăluiri din comunism. Ce s-a întâmplat înainte ca Ceaușescu să-i premieze pe “eroii” de la Sevilla: “N-aş mai face asta în viaţa mea!”», ««Lăcătuş nu-şi reneagă trecutul: “Mă întâlnesc săptămânal cu Valentin Ceauşescu”»), gsp.ro («„L-ai iertat?” » Marius Lăcătuș, cu ochii în lacrimi: „Durerea e mare!”»), en.wikipedia.org («Marius Lacatus»), transfermarkt.com («Marius Lacatus»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 9 Ιουνίου

2021: Η Μαρία Σάκκαρη προκρίνεται στους «4» του Ρολάν Γκαρός χάρη στη νίκη της με 2-0 σετ (6-4, 6-4) επί της κατόχου του τίτλου, Ίγκα Σφιόντεκ και γίνεται η πρώτη Ελληνίδα που προκρίνεται στα ημιτελικά ενός τουρνουά γκραν σλαμ.

2018: Η ομάδα πόλο του Ολυμπιακού κατακτά το Champions League νικώντας στον τελικό του Final-8 της Γένοβας την Προ Ρέκο με 9-7. Οι «ερυθρόλευκοι» επιστρέφουν στην κορυφή της Ευρώπης έπειτα από 16 χρόνια, όταν και είχε επικρατήσει στον τελικό της ουγγρικής Χόνβεντ. Ο Κροάτης τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, Γιόζιπ Πάβιτς, ανακηρύσσεται MVP της διοργάνωσης.

2006: Στην πρεμιέρα του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γερμανίας, η γηπεδούχος ομάδα νικά με 4-2 την Κόστα Ρίκα με πρωταγωνιστή τον Μίροσλαβ Κλόζε που σημειώνει δύο τέρματα. Το παρθενικό γκολ της διοργάνωσης πετυχαίνει ο Φίλιπ Λαμ στο 6ο λεπτό.

2002: Η Ιαπωνία πανηγυρίζει την παρθενική της νίκη σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Νικά στη Γιοκοχάμα τη Ρωσία με 1-0, με γκολ του Ιναμότο στο 51′ και κάνει μεγάλο βήμα για την πρόκριση στους «16».

1999: Η Βαλένθια συντρίβει τη Ρεάλ Μαδρίτης με 6-0 στον ημιτελικό του Copa del Rey. Πρόκειται για τη βαρύτερη ήττα της «Βασίλισσας» σε επίσημο αγώνα μετά το 8-1 από την Εσπανιόλ τον Μάρτιο του 1930.

1995: Ο Παύλος Γιαννακόπουλος παρουσιάζει τον νέο προπονητή του μπασκετικού Παναθηναϊκού, τον Σέρβο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, πρωταθλητή Ευρώπης το 1993 με τη Λιμόζ. «Μόνος στόχος μου είναι οι πρωτιές και οι τελικοί», δηλώνει ο Μάλκοβιτς.

1990: Ο Σαλβατόρε Σκιλάτσι μπαίνει ως αλλαγή στο 75′ του πρώτου αγώνα της Ιταλίας με την Αυστρία για το Παγκόσμιο Κύπελλο και τρία λεπτά αργότερα πετυχαίνει το γκολ που της χαρίζει τη νίκη με 1-0. Ο επιθετικός της Γιουβέντους θα σημειώσει άλλα πέντε τέρματα στη συνέχεια της διοργάνωσης και θα κερδίσει τον τίτλο του πρώτου σκόρερ.

1986: Η Σοβιετική Ένωση (2-0 τον Καναδά) και η Γαλλία (3-0 την Ουγγαρία) προκρίνονται στη φάση των «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Μεξικού.

1985: Ο ΠΑΟΚ κατακτά το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής για δεύτερη φορά στην ιστορία του, χάρη στο 0-0 που αποσπά από τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη και την απρόσμενη εντός έδρας ισοπαλία του Παναθηναϊκού κόντρα στον Πιερικό (2-2), που διατηρεί τη μεταξύ τους διαφορά στο +3 μία αγωνιστική πριν το τέλος. Προπονητής του «Δικεφάλου» είναι ο Βάλτερ Σκότσικ και βασικά στελέχη οι Γιώργος Σκαρτάδος, Χρήστος Δημόπουλος, Νίκος Αλαβάντας, Βασίλης Βασιλάκος, Ράντε Πάπριτσα αλλά και ο Κώστας Ιωσηφίδης, ο μοναδικός που είχε απομείνει από το ρόστερ

1979: Ο Πανιώνιος κατακτά το πρώτο Κύπελλο Ελλάδας στην ιστορία του, νικώντας με 3-1 την ΑΕΚ στον τελικό του «Γ. Καραϊσκάκης». Η Ένωση ανοίγει το σκορ στο 3′ με τον Τάσο Κωνσταντίνου, όμως οι «κυανέρυθροι» αντιδρούν στο δεύτερο ημίχρονο με πρωταγωνιστές τον Βασίλη Μωραϊτέλη και τον Νίκο Αναστόπουλο, ο οποίος πετυχαίνει και το γκολ της ισοφάρισης στο 51′. Τα άλλα δύο γκολ του Πανιωνίου σημειώνουν ο Νόνι Λίμα (68′) και ο Γιάννης Παθιακάκης (84′), αφού έχει μεσολαβήσει και η αποβολή του Τάσου στο 71′ για εκτός φάσης χτύπημα στον Μαυρίκη.

1976: Με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Βασίλη Χατζηπαναγή ο οποίος σημειώνει δύο γκολ και ξεσηκώνει τους φιλάθλους με τις περίτεχνες ενέργειές του, ο Ηρακλής κατακτά το Κύπελλο Ελλάδας νικώντας με 6-5 στα πέναλτι τον Ολυμπιακό στον τελικό.

1971: Με υπηρεσιακούς προπονητές τους Γιώργο Δαρίβα και Ανδρέα Μουράτη, ο Ολυμπιακός κατακτά το Κύπελλο μια και νικά με 3-1 τον ΠΑΟΚ στον τελικό του «Γ. Καραϊσκάκης». Τα γκολ πετυχαίνουν οι Αγγελής (19′), Γιούτσος (43′) και Παμπουλής (81′), ενώ κορυφαίος παίκτης του αγώνα είναι ο Δεληκάρης. Σκόρερ των Θεσσαλονικέων είναι ο Σαράφης (46′).

1968: Ο Θανάσης Ιντζόγλου σκοράρει τέσσερις φορές στη νίκη του Πανιωνίου επί της Προοδευτικής με 5-0 για την τελευταία αγωνιστική και αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 24 γκολ, ένα περισσότερο απ’ τον Γιώργο Σιδέρη του Ολυμπιακού.

1963: Ο Εθνικός νικά με 4-2 τον Παναθηναϊκό στο πλαίσιο της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος και του στερεί τον τίτλο, αφού η ΑΕΚ νικά με 1-0 την Προοδευτική και τον πιάνει στην κορυφή της βαθμολογίας. Έτσι, ο τίτλος θα κριθεί σε αγώνα μπαράζ όπου η Ένωση θα ευνοείται σε περίπτωση ισοπαλίας, λόγω καλύτερου συντελεστή τερμάτων.

1938: Η Ελβετία νικά με 4-2 τη Γερμανία στον επαναληπτικό αγωνα του 1ου γύρου του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γαλλίας, αν και είχε βρεθεί να χάνει με 2-0. Τα δύο τελευταία γκολ των Ελβετών πετυχαίνει ο Αντρέ Αμπεγκλέν, ο οποίος έξι χρόνια αργότερα θα βρει τραγικό θάνατο σε σιδηροδρομικό δυστύχημα στη Ζυρίχη, μαζί με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές της Σο ντε Φοντ.

1924: Η Ουρουγουάη νικά με 3-0 την Ελβετία και κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο ποδοσφαιρικό τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού. Η σπουδαία ομάδα με αστέρια τους Σκαρόνε, Αντράντε, Πετρόνε και Σέα νικά στον τελικό την Ελβετία με 3-0.

1893: Στο σπίτι του Στέφανου Φραγκιάδη, του πρώτου προέδρου του Εθνικού ΓΣ, λαμβάνει χώρα η πρώτη συνεδρίαση του Δ.Σ. του συλλόγου που έχει ιδρυθεί δύο περίπου εβδομάδες νωρίτερα (23 Μαΐου). Πρώτο μέλημα είναι η ίδρυση του πρώτου ιδιωτικού γυμναστηρίου στην οδό Κηφισίας 45.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News