Σαν Σήμερα - Γκλεν Μόρις: Ο ολυμπιονίκης του δεκάθλου που γοήτευσε τη σκηνοθέτιδα του Χίτλερ

Ακόμα κι αν δεν γνωρίζει κάποιος τον σύντομο δεσμό της Λένι Ρίφενσταλ με τον Γκλεν Μόρις, χρυσό ολυμπιονίκη του δεκάθλου το 1936 στο Βερολίνο, μπορεί να καταλάβει ότι κάτι έτρεχε μεταξύ τους αν παρακολουθήσει το πιο γνωστό δημιούργημά της.

Ο τρόπος με τον οποίο η αγαπημένη σκηνοθέτιδα του Αδόλφου Χίτλερ έχει καταγράψει με τον φακό της κάθε προσπάθεια του Αμερικανού δεκαθλητή, ξεπερνά τα όρια του φυσιολογικού θαυμασμού. Δεν είναι απλή καταγραφή ενός αθλητικού γεγονότος. Έχει φροντίσει να μη χάσει ούτε μία σύσπαση του κορμιού του Μόρις, αλλά και τις λεπτομέρειες του προσώπου του ύστερα από κάθε μορφασμό ικανοποίησης ή προβληματισμού. Μοιάζει με έμμεση παραδοχή του πάθους που ένιωσε γι’ αυτόν κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, πολύ πριν από την επίσημη εξομολόγηση που έκανε το 1987, στην αυτοβιογραφία της.

Το λέει άλλωστε κι ο υπότιτλος του δεύτερου μέρους της ταινίας «Olympia», στο οποίο συμπεριέλαβε η Ρίφενσταλ τις προσπάθειες των δεκαθλητών: «Η Γιορτή της Ομορφιάς» («Fest der Schönheit»). Δεν είχαν σημασία τα αποτελέσματα όσο η ανάδειξη των γυμνασμένων σωμάτων των αθλητών και των αθλητριών. Και ο Μόρις ως λευκός (έστω και χωρίς ξανθά μαλλιά), πανύψηλος (1.88 μ.), καλογυμνασμένος και αρρενωπός, ήταν το απόλυτο πρότυπο άνδρα της «άριας φυλής», υπέρ της οποίας προπαγάνδιζε το διαβόητο φιλμ.

Ήταν τέτοια η σπουδή της Ρίφενσταλ να αναδείξει τα προσόντα του Αμερικανού αθλητή, που ορισμένα από τα πλάνα του στην ταινία δεν προέρχονται από τον αγώνα του. Τα γύρισε αργότερα, με τον κατάλληλο φωτισμό κι αφού του έδωσε τις αναγκαίες σκηνοθετικές οδηγίες, ώστε να πετύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Τότε προφανώς αναπτύχθηκε και το θυελλώδες ειδύλλιο, για το οποίο όμως ελάχιστες λεπτομέρειες έχουν γίνει γνωστές.

Τι ακριβώς παίχτηκε μεταξύ τους; Πόσο προχώρησαν πέρα απ’ τα φλογερά βλέμματα που αντάλλαξαν και καταγράφηκαν σε φωτογραφίες; Γιατί όλα τελείωσαν μόλις ο Μόρις μπήκε στο πλοίο της επιστροφής για τις ΗΠΑ; Μάλλον δεν θα το μάθουμε με ακρίβεια ποτέ, αφού και τα κουτσομπολιά των υπόλοιπων αθλητών της αμερικάνικης αποστολής που είχαν αντιληφθεί ότι συνέβαινε κάτι περισσότερο από συνεργασία για την ταινία, ήταν μετρημένα.

Ο ίδιος ο ολυμπιονίκης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 31 Ιανουαρίου 1974, δεν μίλησε ποτέ δημόσια για εκείνη την ερωτική του περιπέτεια. Κι αυτό δεν είχε να κάνει μόνο με το ότι σχεδόν με του επέστρεψε απ’ το Βερολίνο, παντρεύτηκε την αγαπημένη του από τα κολεγιακά χρόνια, Σάρλοτ Έντουαρντς (άλλωστε ο γάμος τους δεν κράτησε πολύ). Οι θηριωδίες των Ναζί που άρχισαν σιγά-σιγά να βγαίνουν στην επιφάνεια και η στενή σχέση που είχε η Ρίφενσταλ μαζί τους, τον έκανε να απωθήσει την ανάμνηση στα βάθη του μυαλού του.

Ούτε το βιβλίο της Γερμανίδας σκηνοθέτιδας μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη μαρτυρία. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο Μόρις έσκισε την μπλούζα της και τη φίλησε στο στήθος με το που κατέβηκε από το βάθρο των νικητών, όπως περιγράφει – δεν ταιριάζουν χρονικά και κάποια άλλα γεγονότα που ενισχύουν την υποψία περί μυθεύματος. Στην ίδια κατηγορία εμπίπτει κι ο ισχυρισμός της ότι διέκοψε η ίδια τον σύντομο δεσμό τους, όταν έλαβε υπόψη μια πολύ υποτιμητική αναφορά ενός γραφολόγου για τον Αμερικανό αθλητή.

Αυτό το μυστήριο του απαγορευμένου και ανεκπλήρωτου έρωτα, όμως, προσθέτει ίντριγκα στην ιστορία στην οποία προσπάθησε να δώσει μυθιστορηματική διάσταση ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τέρι Φρέι με το βιβλίο του «Olympic Affair». Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι πόσο λίγοι είναι οι φίλαθλοι που έχουν εκτιμήσει το αμιγώς αθλητικό επίτευγμα του Μόρις το 1936. Δεν είναι μόνο ότι κέρδισε το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο πιο δύσκολο αγώνισμα του στίβου, αλλά και ότι στο Βερολίνο διαγωνίστηκε στο δέκαθλο μόλις για τρίτη φορά στη ζωή του!

Αποδείχθηκε και η τελευταία, αφού η αυτοκαταστροφική πορεία που ακολούθησε ο δεύτερος πιο δημοφιλής αθλητής εκείνων των Ολυμπιακών Αγώνων μετά τον Τζέσι Όουενς (ο οποίος έγραψε Ιστορία με το ασύλληπτο κατόρθωμα της κατάκτησης τεσσάρων χρυσών μεταλλίων), τον οδήγησε πολύ γρήγορα στην παρακμή και στη λήθη.

Από τη φάρμα στο παγκόσμιο ρεκόρ

Ο Γκλεν Μόρις γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1912 στο Σεντ Λούις, όμως μεγάλωσε στην κωμόπολη Σίμλα του Κολοράντο, όπου  μετακόμισε η οικογένειά του όταν ο ίδιος ήταν τριών ετών. Οι γονείς του απέκτησαν εκεί μια φάρμα που τους εξασφάλισε την οικονομική αυτάρκεια ώστε να μη στερηθούν τίποτα τα επτά παιδιά που απέκτησαν συνολικά.

Ο Γκλεν είχε ανακαλύψει ότι διέθετε αυθεντικό αθλητικό ταλέντο από τα παιδικά του χρόνια, στο μάθημα της γυμναστικής και στα διαλείμματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το εθνικό ρεκόρ για μαθητές λυκείου που σημείωσε στο αγώνισμα των 220 γυάρδων με εμπόδια άντεξε για σαράντα ολόκληρα χρόνια! Τα χαμηλά εμπόδια (στην ολυμπιακή απόσταση των 400 μέτρων) ήταν η ειδικότητά του όταν άρχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο στους τομείς της οικονομίας και της κοινωνιολογίας. Ωστόσο, ο προπονητής του (και στην ομάδα φούτμπολ του κολεγίου), Χάρι Χιουζ, του είχε κάνει ήδη νύξη να ασχοληθεί με το δέκαθλο.

Μόνο όταν ο Μόρις συνειδητοποίησε ότι δεν είχε τα φόντα για να φτάσει στο κορυφαίο επίπεδο ως εμποδιστής ακολούθησε τη συμβουλή του μέντορά του. Άρχισε από το μηδέν την εξάσκηση στα αγωνίσματα που του ήταν άγνωστα (το δεκάλεπτο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 1937, τον απεικονίζει να πειραματίζεται στο επί κοντώ με ένα… σκουπόξυλο), αλλά ήταν… καταδικασμένος να πετύχει. Τα πλούσια σωματικά προσόντα του τον βοήθησαν να πιάσει γρήγορα καλές επιδόσεις σε όλα.

Τον Απρίλιο του 1936, μόλις τέσσερις μήνες πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, έκανε ντεμπούτο σε επίσημο αγώνα δεκάθλου στο μίτινγκ Kansas Relays. Αν έλεγε κανείς τότε ότι ο πρωτάρης από τη Σίμλα θα κέρδιζε την πρόκριση στην εθνική ομάδα των ΗΠΑ (πόσο μάλλον το χρυσό μετάλλιο στο Βερολίνο) θα τον περνούσαν για τρελό. Η απόδοση του Μόρις, όμως, ήταν εξωπραγματική: συγκέντρωσε 7.576 βαθμούς, που συνιστούσαν νέο εθνικό ρεκόρ!

Αναπόφευκτα, λοιπόν, δημιουργήθηκαν προσδοκίες για τον 23χρονο αθλητή, ο οποίος παράλληλα με τις σπουδές του εργαζόταν ως πωλητής αυτοκινήτων. Κι αυτός τις δικαίωσε τρεις μήνες αργότερα στα «τράιαλς» των ΗΠΑ. Αν και είχε ταλαιπωρηθεί από έναν μυϊκό τραυματισμό στον μηρό που δεν του είχε επιτρέψει να προετοιμαστεί όπως θα ήθελε, έκανε… περίπατο. Όχι μόνο κατετάγη πρώτος, αλλά σημείωσε και παγκόσμιο ρεκόρ με 7.875 βαθμούς, αφήνοντας δεύτερο τον Μπομπ Κλαρκ (7.595) και τρίτο τον Τζακ Πάρκερ (7.281)!

Ο Χίτλερ ήταν οπαδός του

Το παγκόσμιο ρεκόρ των προκριματικών δεν αναγνωρίστηκε ποτέ επίσημα, μια και οι ιθύνοντες της AAU (ο αντίστοιχος… ΣΕΓΑΣ των Αμερικανών) δεν το έστειλε ποτέ προς έγκριση στην IAAF. Ίσως και να μην πρόλαβαν κιόλας, αφού το διήμερο 7 και 8 Αυγούστου στο Βερολίνο, ο Μόρις κέρδισε τα τέσσερα από τα δέκα αγωνίσματα και το ανέβασε στους 7.900 βαθμούς!

Ο 23χρονος αθλητής άφησε και πάλι πολύ πίσω του τον Κλαρκ (7.601), ο οποίος είχε κλείσει την πρώτη ημέρα με ισχνότατο προβάδισμα δύο πόντων. Από το ξεκίνημα της δεύτερης, ο Μόρις πέρασε πρώτος και με διαφορά χάρη στην εντυπωσιακή του επίδοση στα 100 μέτρα με εμπόδια (14.9 έναντι 15.7 του βασικού αντιπάλου). Και με τη δισκοβολία, όπου ήταν ανέκαθεν πολύ πιο δυνατός (43.02 μ. έναντι 39.39 μ.), εξασφάλισε ουσιαστικά το χρυσό μετάλλιο.

Το ερώτημα πριν την έναρξη των 1.500 μ. είχε επικεντρωθεί στο αν ο Μόρις θα βελτίωνε το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ. Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν από τα μεγάφωνα ότι για να το καταρρίψει χρειαζόταν χρόνο από 4:32 και κάτω, εντείνοντας το ενδιαφέρον των θεατών, στους οποίους συμπεριλαμβανόταν κι ο ίδιος ο Χίτλερ.

Σύμφωνα με το τηλεγράφημα του Στιούαρτ Κάμερον για το United Press, ο ηγέτης των Ναζί είχε παρακολουθήσει με πάθος και προσήλωση την προσπάθεια του Μόρις. «Έμοιαζε με πηδαλιούχο την ώρα που δίνει ρυθμό στο πλήρωμά του», είχε γράψει χαρακτηριστικά. Ο Χίτλερ δεν έδωσε σημασία στον Γερμανό Έρβιν Χούμπερ, που πάλευε για να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο (το έχασε τελικά από τον τρίτο Αμερικανό, τον Πάρκερ). Στο μυαλό του άξιος εκπρόσωπος της άριας φυλής ήταν ο υψηλόσωμος Αμερικανός και τον υποστήριζε με σθένος.

Ο Μόρις έδωσε κάθε ικμάδα δυνάμεων που του είχε απομείνει και τερμάτισε δεύτερος στη σειρά του. Η ανακοίνωση του χρόνου του (4:33.2) προκάλεσε αρχικά απογοήτευση στους θεατές, όμως πολύ σύντομα τα «αχ» αντικαταστάθηκαν από ζητωκραυγές. Οι κριτές ανακοίνωσαν ότι οι υπολογισμοί που είχαν κάνει πριν από το τελευταίο αγώνισμα ήταν λανθασμένοι και πρόσθεσαν ότι το 4:33.2 του χρυσού ολυμπιονίκη ήταν τελικά αρκετό για να βελτιώσει το παγκόσμιο ρεκόρ!

Η μετάβαση στο σινεμά γύρισε μπούμερανγκ

Ο Μόρις ήταν πλέον είδωλο όχι μόνο για τους Αμερικάνους, αλλά και για τους Γερμανούς, που τον είχαν δει με συμπάθεια πριν ακόμα αγωνιστεί. Στο Ολυμπιακό Χωριό είχε πάει για να τον συναντήσει μέχρι και ο πυγμάχος Μαξ Σμέλινγκ, ο οποίος είχε εργαλειοποιηθεί από τους Ναζί ύστερα από τη νίκη του επί του Αφροαμερικανού Τζο Λούις για τον παγκόσμιο τίτλο των βαρέων βαρών.

Ο ολυμπιονίκης αρνήθηκε ευγενικά τις δελεαστικές προτάσεις των Γερμανών που ήθελαν να τον κρατήσουν στη χώρα τους ώστε να τον αξιοποιήσουν και σε άλλες κινηματογραφικές ταινίες. Υπό το βάρος, προφανώς, του ατυχούς φλερτ με τη Ρίφενσταλ, αποφάσισε να επιστρέψει στο Ντένβερ και απόλαυσε τιμές εθνικού ήρωα από τους συμπατριώτες του.

Το χρώμα του δέρματός του και οι επιρροές από το Βερολίνο έπαιξαν προφανώς ρόλο ώστε να εκλεγεί κορυφαίος ερασιτέχνης αθλητής του 1936 από τους ιθύνοντες της AAU, πάνω και από τον Όουενς – ένα αποτέλεσμα που προκάλεσε αντιδράσεις ακόμα κι εκείνη τη σκοτεινή περίοδο για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ίσως να αποτέλεσε αρνητικό κάρμα λίγο πριν τη μετάβαση του Μόρις στον χώρο του θεάματος, η οποία σήμανε και την έναρξη των δεινών στη ζωή του.

Έλαβε αρνητικές κριτικές για τις υποκριτικές του επιδόσεις ως Ταρζάν (με παρτενέρ την ολυμπιονίκη της κολύμβησης Έλινορ Χολμ) στην ταινία του 1938 «Η εκδίκηση του Ταρζάν». Το χαμηλό μπάτζετ και οι χτυπητές αδυναμίες στο σενάριο και τη σκηνοθεσία μετέτρεψαν το φιλμ στο απόλυτο φιάσκο. Η συμμετοχή του στο «Hold That Co-Ed», την ίδια χρονιά, αποδείχθηκε και η τελευταία του Μόρις στη μεγάλη οθόνη, ενώ λίγο καιρό αργότερα η σύζυγός του κατέθεσε αίτηση διαζυγίου κατηγορώντας τον για κακοποιητική συμπεριφορά.

Ο υπεραθλητής με το σμιλευμένο σώμα που είχε γοητεύσει τη Ρίφενσταλ, απέτυχε παταγωδώς να κάνει καριέρα ως ηθοποιός. Το 1940 θυμήθηκε την παλιά του αγάπη, το αμερικάνικο φούτμπολ, υπογράφοντας συμβόλαιο στους Ντιτρόιτ Λάιονς. Όμως το αγωνιστικό του επίπεδο δεν ήταν υψηλό κι όταν ο σύλλογος αποφάσισε να κάνει περικοπές λίγο πριν το τέλος της σεζόν, τον επέλεξε ως έναν από τους παίκτες που έπρεπε να αποδεσμευτούν. Ένας από τους πιο ονομαστούς αθλητές στον κόσμο είχε βρεθεί μέσα σε μια τετραετία στα αζήτητα!

Κατάντησε σκιά του εαυτού του

Αφού βγήκε ζωντανός από την κόλαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου υπηρέτησε ως αξιωματικός του Ναυτικού, ο Μόρις αναγκάστηκε να δουλέψει για πολλά χρόνια ως εργάτης στη χαλυβουργία για να βιοποριστεί. Κάποια στιγμή εργάστηκε και ως παρκαδόρος και ελάχιστοι από τους πελάτες που του άφηναν τα κλειδιά των αυτοκινήτων τους τον αναγνώριζαν.

Υπήρχαν ανεπιβεβαίωτες φήμες ότι είχε καταντήσει αλκοολικός και μπαινόβγαινε στα στρατιωτικά νοσοκομεία. Δεδομένα πάντως έμοιαζε πολύ μεγαλύτερος από 61 ετών όταν πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια, στις 31 Ιανουαρίου 1974. Ο Φρέι εκτιμά στο βιβλίο του ότι μεγάλο ρόλο στην ψυχολογική κατάπτωσή του έπαιξε ο τοξικός (όπως τον χαρακτηρίζει) δεσμός με τη Ρίφενσταλ, αλλά προφανώς το συμπέρασμα είναι αυθαίρετο και δεν λαμβάνεται υπόψη ως ασφαλές.

Έχει καταγραφεί, πάντως, η μαρτυρία του αδελφού του, Τζακ Μόρις, σύμφωνα με την οποία ο ολυμπιονίκης του είχε εκμυστηρευθεί λίγο πριν το τέλος της ζωής του ότι είχε μετανιώσει που δεν είχε μείνει στη Γερμανία για να ζήσει τον έρωτά του με την αμφιλεγόμενη σκηνοθέτιδα. Το ίδιο είχε υποστηρίξει και η Ρίφενσταλ το 1974, όταν επισκέφθηκε το Κολοράντο για να δει τις τιμές που είχαν επιφυλάξει οι τοπικές αρχές στον δεκαθλητή που μόλις είχε φύγει από τη ζωή.

Πηγές: thedenverpost.com (Terry Frei: «With Adolf Hitler watching 80 years ago in Berlin, Coloradan Glenn Morris won olympic decathlon and renown»), olympics.com («Glenn Morris»), en.wikipedia.org («Glenn Morris», «Athletics at 1936 Summer Olympics – Men’s decathlon», «1936 United States Olympic trials (track and field)»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 31 Ιανουαρίου

2021: Ο Γιώργος Παράσχος συμπληρώνει 900 αγώνες ως παίκτης (314) και προπονητής (586) στην Α’ Εθνική/Super League, στην αναμέτρηση του Απόλλωνα Σμύρνης με τον Ολυμπιακό στη Ριζούπολη.

2015: Πεθαίνει σε ηλικία 80 ετών ο Γερμανός Ούντο Λάτεκ, ένας απ’ τους πιο επιτυχημένους προπονητές ποδοσφαίρου όλων των εποχών.

2014: Ο Κώστας Μήτρογλου μεταγράφεται από τον Ολυμπιακό στη Φούλαμ αντί 15,2 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για την ακριβότερη μεταγραφή Έλληνα ποδοσφαιριστή, ενώ και ο σύλλογος του Λονδίνου κάνει ρεκόρ ακριβότερης μεταγραφής στη μέχρι τότε πορεία του.

2007: Ο ΠΑΣ Γιάννινα προκρίνεται στους «4» του Κυπέλλου Ελλάδας εις βάρος του Ολυμπιακού, μια και στη ρεβάνς του Φαλήρου γνωρίζει την ήττα με 2-1 στην παράταση (είχε κερδίσει το πρώτο ματς με 2-0). Το «χρυσό» γκολ στον έξτρα χρόνο σημειώνει ο Βαγγέλης Κοντογουλίδης.

2004: Πεθαίνει σε ηλικία 91 ετών η Έλινορ Χολμ, χρυσή ολυμπιονίκης στα 100 μέτρα ύπτιο το 1932 στο Λος Άντζελες. Είναι ευρύτερα γνωστή για την αποβολή της από τη διοργάνωση του 1936 στο Βερολίνο με την κατηγορία της ανάρμοστης συμπεριφοράς, αλλά και για τη μετέπειτα καριέρα της στον χώρο του θεάματος.

1999: Η ΑΕΚ νικά με 2-0 τον Ολυμπιακό στο ντέρμπι πρωταθλήματος στη Νέα Φιλαδέλφεια (11′ Μπατίστα, 45′ Νικολαΐδης) και συνεχίζει την καλή παράδοση στους μεταξύ τους αγώνες από την εποχή που ο Ντούσαν Μπάγεβιτς μεταπήδησε στον «ερυθρόλευκο» πάγκο.

1996: Μέσα σε βουβό κλίμα λόγω της έντασης στα Ίμια, με την πτώση του ελληνικού ελικοπτέρου που προκάλεσε τον θάνατο τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού (Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος, Έκτορας Γιαλοψός), η ΑΕΚ νικά με 3-1 τον Παναθηναϊκό στη Νέα Φιλαδέλφεια, στον πρώτο προημιτελικό Κυπέλλου Ελλάδας (29′ αυτ. Καλιτζάκης, 53′ Κωστής, 77′ Κετσπάγια/89′ Αλεξούδης).

1990: Ο Πανιώνιος εξασφαλίζει την πρόκριση στους «8» του Κυπέλλου Κόρατς, χάρη στη νίκη του με 107-98 επί της σοβιετικής Άλμα Ατά στο κλειστό της Νέας Σμύρνης. Πρωταγωνιστής του αγώνα είναι ο Γιουγκοσλάβος Πρέντραγκ Μπένατσεκ, με 41 πόντους.

1987: Ο διεθνής Άγγλος τερματοφύλακας των Ρέιντζερς Γλασκώβης, Κρις Γουντς, δέχεται γκολ για πρώτη φορά ύστερα από 1.196 αγωνιστικά λεπτά. Το πετυχαίνει ο Έιντριαν Σπροτ της Χάμιλτον, αλλά και πάλι η επίδοση του Γουντς συνιστά ρεκόρ για το βρετανικό ποδόσφαιρο.

1982: Ισόπαλοι 1-1 αναδεικνύονται ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός σε ντέρμπι πρωταθλήματος στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, που σημαδεύεται από ένα απίθανο αυτογκόλ του Σπύρου Λιβαθηνού που ανοίγει το σκορ για τους «ερυθρόλευκους».

1971: Ο Βασίλης Γκούμας σημειώνει 41 πόντους στον νικηφόρο φιλικό αγώνα της Εθνικής Ελλάδας εναντίον της Β’ ομάδας της Γερμανίας (113-68) στο Χάγκεν, όπου κάνει ντεμπούτο και ο Χρήστος Ιορδανίδης του Παναθηναϊκού. Πρόκειται για τον πιο παραγωγικό αγώνα του Γκούμα με την εθνική ομάδα, στην οποία θα αγωνιστεί μέχρι το 1975.

1967: Πεθαίνει από νεφρική ανεπάρκεια σε ηλικία 58 ετών ο Έντι Τόλαν, ο πρώτος Αφροαμερικανός αθλητής που κέρδισε τον τίτλο του ταχύτερου ανθρώπου στον κόσμο, με τις νίκες του στα 100 και τα 200 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932 στο Λος Άντζελες.

1942: Η ομάδα της Χιλής αποχωρεί από τον αγώνα με την Αργεντινή για το Κόπα Αμέρικα στο 43ο λεπτό, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις αποφάσεις του διαιτητή. Το αποτέλεσμα μέχρι εκείνη τη στιγμή είναι 0-0 και οι διοργανωτές θα απονείμουν τους δύο βαθμούς της νίκης στην «αλμπισελέστε» χωρίς σκορ.

1938: Ο Ντον Μπατζ κερδίζει το Αυστραλιανό Πρωτάθλημα (νυν Αυστραλιανό Όπεν) νικώντας στον τελικό τον Τζον Μπρόμιτς με 3-0 σετ (6-4, 6-2, 6-1). Είναι το πρώτο από τα τέσσερα γκραν σλαμ που θα κερδίσει εκείνη τη χρονιά ο Αμερικανός τενίστας.

1934: Ο Τζιμ Λόντος νικά τον Τζιμ Σαβόλντι στο Σικάγο, μπροστά σε 20.200 θεατές, το πολυπληθέστερο κοινό που έχει παρακολουθήσει αγώνα πάλης έως τότε.

1924: Η Αυστριακή Έρμα Σάμπο κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό του καλλιτεχνικού πατινάζ, το μοναδικό αμιγώς γυναικείο αγώνισμα στους 1ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σαμονί.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News