Σαν Σήμερα - Χάρης Παπαδιάς: Το παγκόσμιο χρυσό που είδαμε... σε πειρατική μετάδοση!

Ο Χάρης Παπαδιάς κατέκτησε στις 7 Μαρτίου 1997 το χρυσό μετάλλιο στα 60 μ. του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του Παρισιού, στην Ελλάδα όμως τον παρακολούθησαν μόνο όσοι φίλαθλοι είχαν την έμπνευση να κάνουν… ζάπινγκ!

Τι από τα δύο αποτέλεσε έκπληξη στις 7 Μαρτίου 1997; Το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε ο Χάρης Παπαδιάς στα 60 μ. του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου του Παρισιού ή το γεγονός ότι η ΕΡΤ κατάφερε (!) να μη μεταδώσει την κούρσα του;

Απαντούμε εμείς για εσάς: Τίποτα από τα δύο.

Δεν ήταν έκπληξη που ο αθλητής του Πανελευσινιακού έγινε ο πρώτος Έλληνας που στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής σε κλειστό ή ανοιχτό στίβο, διότι δεν ήταν κάποιος τυχαίος. Είχε σημειώσει διάκριση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού του 1996 (4ος) και είχε πάει στο «Παλέ ντε Μπερσί» με την κορυφαία επίδοση της σεζόν στον κόσμο (6.51).

Δεν προκάλεσε, ωστόσο, έκπληξη ούτε το γεγονός ότι η δημόσια τηλεόραση επέλεξε να μη μεταδώσει ζωντανά τον τελικό των 60 μ. για να μην καθυστερήσει… το δελτίο ειδήσεων! Το είχαμε βιώσει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, όταν οι επιτελείς της δεν είχαν φροντίσει να καλυφθεί ζωντανά ο αγώνας του Πύρρου Δήμα.

Στην περίπτωση του Παπαδιά, βέβαια, δεν υπήρχε καμία δικαιολογία αφού η ΕΡΤ μετέδιδε κανονικά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Απλώς, ο τελικός του ήταν προγραμματισμένος για τις 21:05 και το δελτίο άρχιζε στις 21:00. Και οι υπεύθυνοι προγράμματος επέλεξαν να μην αργοπορήσει το δεύτερο, κόβοντας το πρώτο!

Αν και ο Γιάννης Θεοδωρακόπουλος που έκανε την περιγραφή εκλιπαρούσε, εμμέσως πλην σαφώς, για να συνεχιστεί η μετάδοση, τα αυτιά των «μανδαρίνων» της δημόσιας τηλεόρασης (όπως εύστοχα τους χαρακτήρισε ο Βαγγέλης Μπραουδάκης στην «Αθλητική Ηχώ» της επομένης) δεν ίδρωσαν. Έβλεπαν ακόμα τα αθλητικά ως… παρακατιανό προϊόν και αδιαφορούσαν αν επρόκειτο για εμπορικό αγώνισμα μιας κορυφαίας διοργάνωσης και μάλιστα με Έλληνα συμμετέχοντα που διεκδικούσε το χρυσό μετάλλιο!

Το πιο αστείο απ’ όλα; Ορισμένοι Έλληνες φίλαθλοι που μες στα νεύρα τους επέλεξαν να κάνουν ζάπινγκ, είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν ζωντανά τον νικηφόρο τελικό του Παπαδιά… από τον ΑΝΤ1! Οι ιθύνοντες του ιδιωτικού καναλιού επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά μόλις αντιλήφθηκαν το «έγκλημα» της ΕΡΤ κι έκλεψαν την εικόνα από το διεθνές κύκλωμα στο οποίο είχαν πρόσβαση. Διέκοψαν τη ροή του δικού τους δελτίου ειδήσεων και μετέδωσαν την κούρσα με περιγραφή που έκανε απ’ το τηλέφωνο ο απεσταλμένος τους, Γρηγόρης Τάτσης!

Η «πειρατεία» του ΑΝΤ1 δεν πείραξε καθόλου όσους φιλάθλους έτυχε να παρακολουθήσουν από τη συχνότητά του αυτήν τη μεγάλη στιγμή του ελληνικού αθλητισμού ούτε τις εφημερίδες. «Χαλάλι του» έγραψε για το κανάλι του Αμαρουσίου η «Απογευματινή», «μπράβο» έδωσε και η «Ηχώ», ενώ ο «Ελεύθερος Τύπος» επικεντρώθηκε στην ΕΡΤ κάνοντας λόγο για «σκάνδαλο».

Γερό κράξιμο έριξε και ο «Αδέσμευτος Τύπος», με ένα κείμενο που περιέγραφε παραστατικά την εμπειρία όσων τηλεθεατών έμειναν συντονισμένοι στο κρατικό κανάλι ελπίζοντας ότι θα διέκοπτε, τουλάχιστον, το δελτίο για να μεταδώσει τον τελικό των 60 μ. Και τελικά αντί για τον Παπαδιά, παρακολούθησαν δηλώσεις του Αλβανού προέδρου Σαλί Μπερίσα

Η νίκη του δεν ήταν… ελευσίνιο μυστήριο

Αρκετά, όμως, ασχοληθήκαμε με τον τραγέλαφο της ΕΡΤ. Η επέτειος ανήκει στον Παπαδιά, για τον οποίο γράψαμε και πιο πάνω ότι δεν ήταν αθλητής-μυστήριο (για να κάνουμε λογοπαίγνιο με την έδρα του συλλόγου του, αν κι ο ίδιος μεγάλωσε στο Χαϊδάρι).

Ο γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1975 σπρίντερ είχε δώσει τα διαπιστευτήριά του από την προηγούμενη χρονιά. Η τέταρτη θέση που είχε καταλάβει στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κλειστού της Στοκχόλμης δεν ήταν μικρό πράγμα – άλλωστε είχε χάσει χάσει το χάλκινο μετάλλιο για ένα εκατοστό του δευτερολέπτου από τον Σουηδό Πέτερ Κάρλσον (6.65 έναντι 6.64). Με αξιώσεις πήγε αργότερα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, όμως δεν βρέθηκε στην καλύτερη δυνατή φόρμα λόγω τραυματισμού και αποκλείστηκε από τον πρώτο προκριματικό.

Από την έναρξη, όμως, της σεζόν του κλειστού του 1997, ο Παπαδιάς είχε δείξει ότι ήταν ικανός για μεγάλα πράγματα. Η σκληρή προετοιμασία με τον προπονητή του, Χρήστο Τζέκο (ο οποίος το 1996 είχε οδηγήσει την Κατερίνα Θάνου στο χρυσό στο Ευρωπαϊκό), αλλά και τον Χρήστο Ιακώβου που επέβλεπε την εκγύμνασή του με βάρη, είχε βελτιώσει αισθητά τις επιδόσεις του στα 60 μ. και κόντραρε στα ίσα τους κορυφαίους σπρίντερ της Υφηλίου.

Στις 14 Φεβρουαρίου έδωσε και το πρώτο σημάδι για αυτό που ετοίμαζε στο Παρίσι. Νίκησε άνετα τον Γιώργο Θεοδωρίδη και τον Άγγελο Παυλακάκη στον τελικό του Πανελληνίου Πρωταθλήματος και ο χρόνος του (6.51) ήταν ο κορυφαίος της σεζόν σε όλο τον κόσμο. Παράλληλα, συνιστούσε ισοφάριση του πανελληνίου ρεκόρ που είχε σημειώσει το 1994 ο Αλέξανδρος Τερζιάν, όταν κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (που είχε φιλοξενηθεί κι εκείνο στο «Παλέ ντε Μπερσί» της γαλλικής πρωτεύουσας).

Με αντίδραση 0.103

Οι ψαγμένοι, λοιπόν, περίμεναν ένα μετάλλιο από τον Παπαδιά στο Παγκόσμιο. Τα σπριντ, άλλωστε, διένυαν μεταβατική περίοδο, αφού ο Λίνφορντ Κρίστι είχε πλέον μεγαλώσει, ο Καρλ Λιούις είχε επικεντρωθεί στο μήκος, ενώ και ο Καναδός Μπράνι Σουρίν, παγκόσμιος πρωταθλητής των 60 μ. το 1993 και το 1995, δεν βρισκόταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.

Σε φίρμες εξελίχθηκαν αργότερα ο Αμερικανός Τιμ Μοντγκόμερι κι ο Βρετανός Τζέισον Γκάρντνερ, τότε όμως δεν είχαν ακόμα «ψηθεί» στους μεγάλους αγώνες και απέτυχαν να προκριθούν στον τελικό. Ο Έλληνας πρωταθλητής, αντίθετα, έδειξε από τον πρώτο προκριματικό τις διαθέσεις του. Βγήκε πρώτος με τον καλύτερο χρόνο απ’ όλες τις σειρές (6.55) και πέρασε με σχετική άνεση και στον τελικό κερδίζοντας τον ημιτελικό του με 6.53.

Αν και πολλοί περίμεναν ότι ο Σουρίν ή ο Τζαμαϊκανός Μάικλ Γκριν θα έβαζαν «φρένο» στον Παπαδιά, αυτός ξεπέρασε τον εαυτό του. Φεύγοντας σχεδόν με το που εκπυρσοκρότησε το πιστόλι του αφέτη (η αντίδρασή του ήταν 0.103 ενώ το όριο, δηλαδή το τέλειο, είναι 0.100), έπιασε γρήγορα τον Γκριν και τον Νιγηριανό Ντάβιντσον Εζίνουα (που είχαν πάρει προβάδισμα λόγω μεγαλύτερου διασκελισμού) και τους νίκησε πάνω στο νήμα. Τέταρτος τερμάτισε ο βετεράνος Τζαμαϊκανός Ρέι Στιούαρτ, ενώ ο Σουρίν αρκέστηκε στην πέμπτη θέση.

Η στιγμή του τερματισμού. Με την ένταση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του, ο Παπαδιάς κόβει πρώτος το νοητό νήμα, αφήνοντας πίσω του τον Νιγηριανό Εζίνουα (στο μέσον) και τον Καναδό Σουρίν (πηγή: EUROKINISSI).

Με χρόνο 6.50, ο Παπαδιάς βελτίωσε την κορυφαία επίδοση της σεζόν στον κόσμο και παράλληλα σημειώσει νέο πανελλήνιο ρεκόρ, το οποίο δεν έχει καταρριφθεί μέχρι σήμερα! Τα πιστόλια που είχε σχηματίσει με τα δάχτυλά του πριν την εκκίνηση, αποδείχθηκαν τελικά συμβολικά για τον ίδιο, αφού έτρεξε… σαν σφαίρα.

«Στους μεγάλους αγώνες δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των μαύρων και των λευκών αθλητών. Υπάρχει μόνο το ταλέντο, η σκληρή δουλειά κι η προπόνηση. Για να φτάσω εδώ θυσίασα πολλά», είχε δηλώσει μετά την ιστορική νίκη του ο Έλληνας πρωταθλητής.

Χάλκινο και στον ανοιχτό

Η ταχύτατη αντίδραση στην εκκίνηση ήταν το μεγάλου ατού του Παπαδιά κι αυτό εξηγεί γιατί ήταν πιο ανταγωνιστικός στο «εξηντάρι» – άλλοι κορυφαίοι σπρίντερ δεν κατεβαίνουν παραδοσιακά στον κλειστό, ακριβώς επειδή δεν έχουν την εκρηκτικότητα που απαιτείται στην πιο σύντομη διαδρομή. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι δεν ήταν καλός στα 100 μ.

Βέβαια δεν κατάφερε να διακριθεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1997 στην Αθήνα, αφού ταλαιπωρήθηκε από έναν τραυματισμό που τον άφησε εκτός προπονήσεων για δέκα μέρες στο τελικό στάδιο της προετοιμασίας. Έτρεξε για την τιμή των όπλων και για να μην απογοητεύσει τον κόσμο που ήθελε να τον δει, αλλά αποκλείστηκε στον προημιτελικό.

Πήρε, όμως, το αίμα του πίσω στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1998 στη Βουδαπέστη, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με νέο ατομικό ρεκόρ (10.17), μένοντας πίσω μόνο από τους Βρετανούς Ντάρεν Κάμπελ (10.04) και Ντουέιν Τσέιμπερς (10.10). Μετάλλιο άγγιξε και με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4×100, που κατέλαβε την τέταρτη θέση, ενώ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Γιοχάνεσμπουργκ βελτίωσε κι άλλο την ατομική του επίδοση στα 100 μ. (10.15).

Ο Παπαδιάς ποζάρει με το χάλκινο μετάλλιο στο βάθρο των 100 μ. του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1998, δίπλα στους Βρετανούς Ντάρεν Κάμπελ (στο μέσον) και Ντουέιν Τσέιμπερς (πηγή: EUROKINISSI).

Ο Παπαδιάς δεν υπεράσπισε τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στη διοργάνωση που φιλοξενήθηκε το 1999 στο Μαεμπάσι της Ιαπωνίας, ενώ έχασε λόγω τραυματισμού και το Παγκόσμιο του ανοιχτού, που διεξήχθη το καλοκαίρι του ίδιου έτους στη Σεβίλλη. Μετά την απουσία του για τον ίδιο λόγο και από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ, δεν μπόρεσε να φτάσει ξανά στο υψηλό επίπεδο της διετίας 1997-98.

Συνέχισε, πάντως, να αγωνίζεται για αρκετά χρόνια ακόμη σε εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις και έζησε «από μέσα» την προετοιμασία του ελληνικού στίβου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα – άσχετα αν ο ίδιος δεν πήρε μέρος.

Του έκλεψαν τα μετάλλια

Ο Παπαδιάς ζει τα τελευταία χρόνια στη Βάρη, όπου από το 2015 έχει ιδρύσει τον «Αθλητικό Όμιλο Δρομέας». Εκεί δραστηριοποιείται ως προπονητής μαζί με τη σύζυγό του, επίσης πρώην σπρίντερ, Αριάδνη Δάδα και καλλιεργεί κατά κύριο λόγο τον μαζικό αθλητισμό στην ευρύτερη περιοχή των τριών «Β» (Βάρη, Βουλιαγμένη, Βούλα).

Δυστυχώς, το καλοκαίρι του 2025 άγνωστοι διέρρηξαν το σπίτι του παλαίμαχου αθλητή και έκλεψαν πολύτιμα αναμνηστικά της πλούσιας καριέρας του στους στίβους. Ανάμεσά τους και το χρυσό μετάλλιο που κέρδισε σαν σήμερα το 1997 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Παρισιού, αλλά και το χάλκινο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1998.

«Νομίζω ότι βλέπω ένα κακό όνειρο. Αυτά τα μετάλλια είναι το σύμβολο μιας ζωής γεμάτης κόπο, ιδρώτα και τιμή. Νιώθω σα να μου έχουν κλέψει την αθλητική μου ιστορία», είχε δηλώσει συγκλονισμένος ο παλαίμαχος αθλητής στην εφημερίδα «Καθημερινή».

Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (φύλλα της 8ης Μαρτίου 1997 από τις εφημερίδες «Απογευματινή», «Αδεσμευτος Τύπος» και «Ελεύθερος Τύπος»), Αρχείο εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» (φύλλα της 15ης Φεβρουαρίου και 8ης Μαρτίου 1997 – ψηφιοποίηση gazzetta.gr), en.wikipedia.org («Haralabos Papadias», «1997 IAAF World Indoor Championships»), www.sportsnewsgreece.gr («Χάρης Παπαδιάς: «Το χρυσό άλλαξε πολύ τη ζωή μου, οι αθλητές τότε είχαν σιδερένια θέληση»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 7 Μαρτίου

2025: Ο Νίκολα Γιόκιτς σημειώνει το υψηλότερο triple double figure στην ιστορία του ΝΒΑ (31 πόντοι, 21 ριμπάουντ, 22 ασίστ) στη νίκη των Ντένβερ Νάγκετς επί των Φίνιξ Σανς με 149-141 στην παράταση.

2024: Ο Ολυμπιακός γνωρίζει τη συντριβή με 1-4 από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στον πρώτο αγώνα της φάσης των «16» του Conference League στο «Γ. Καραϊσκάκης».

2021: Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο κερδίζει το βραβείο του MVP του All-Star Game του ΝΒΑ. Ο Έλληνας άσος πετυχαίνει 35 πόντους (με 16/16 δίποντα και 3/3 ελεύθερες βολές) και μαζεύει επτά ριμπάουντ, στη νίκη της Team Lebron επί της Team Durant με 170-150.

2012: Ο Λιονέλ Μέσι σημειώνει πέντε γκολ στον θρίαμβο της Μπαρτσελόνα επί της Μπάγερ Λεβερκούζεν με 7-1 και γίνεται ο πρώτος παίκτης που καταφέρνει κάτι τέτοιο σε αγώνα του Champions League. Οι Καταλανοί είχαν νικήσει με 3-1 και στο πρώτο παιχνίδι. Την ίδια μέρα, ο ΑΠΟΕΛ του Ιβάν Γιοβάνοβιτς αποκλείει τη Λιόν στα πέναλτι με πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακα Διονύση Χιώτη και γίνεται η πρώτη κυπριακή ομάδα που φτάνει στους «8» της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

2009: Ο 17χρονος Νεϊμάρ κάνει το επίσημο ντεμπούτο του με τη Σάντος, στη νίκη επί της Οέστε με 2-1 για το πρωτάθλημα Παουλίστα.

2007: Ο Ρόι Μακάι σκοράρει 10 δευτερόλεπτα και 12 εκατοστά μετά την έναρξη του αγώνα της Μπάγερν με τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Μόναχο (2-1). Πρόκειται για το γρηγορότερο γκολ στην ιστορία του Champions League, ρεκόρ που αντέχει μέχρι σήμερα.

2004: Ο καταξιωμένος προπονητής μπάσκετ, Γιάννης Ιωαννίδης, εκλέγεται βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, η οποία κερδίζει τις εκλογές με ποσοστό 45,34%.

2001: Ο Παναθηναϊκός προηγείται 1-0 της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο ΟΑΚΑ με γκολ του πρωτοεμφανιζόμενου στο Champions League, Γιούρκα Σεϊταρίδη, υποχρεώνεται όμως σε ισοπαλία (1-1) με γκολ που δέχεται στις καθυστερήσεις από τον Πολ Σκόουλς.

1996: Ο Μάτζικ Τζόνσον γίνεται ο δεύτερος παίκτης (μετά τον Τζον Στόκτον των Γιούτα Τζαζ) που φτάνει τις 10.000 ασίστ σε αγώνες κανονικής περιόδου του ΝΒΑ, στη νίκη των Λος Άντζελες Λέικερς επί των Σακραμέντο Κινγκς με 102-94.

1990: Ο ΟΦΗ πετυχαίνει μία από τις πιο εντυπωσιακές προκρίσεις με ανατροπή σκορ πρώτου αγώνα στο Κύπελλο Ελλάδας. Συντρίβει με 5-0 τον Αθηναϊκό στο Ηράκλειο και υπερκαλύπτει την ήττα του με 3-0 στο ξερό γήπεδο της Νήαρ Ηστ.

1987: Μετά τη ζώνη του πρωταθλητή της WBC, ο Μάικ Τάισον κατακτά κι εκείνη της WBA, χάρη στη νίκη του επί του Τζέιμς Σμιθ με ομόφωνη απόφαση των κριτών.

1973: Ο Άγιαξ συντρίβει την Μπάγερν με 4-0, στον αγώνα που θεωρείται η επιτομή του Total Football.

1963: Διαλύεται και τυπικά το ΠΟΚ, η σύμπραξη του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ που είχε αρχίσει το 1927 με πρωταρχικό σκοπό τη διεξαγωγή φιλικών αγώνων με ομάδες του εξωτερικού και το μοίρασμα των εσόδων από τα εισιτήρια. Όπως σημείωναν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού «εξέλιπε η ψυχική επαφή με τον Ολυμπιακό».

1954: Στην παρθενική της συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελλο χόκεϊ επί πάγου, η Σοβιετική Ένωση κατακτά το τρόπαιο νικώντας στον τελικό τον Καναδά με 7-2.

1953: Αρχίζει το 1ο Παγκόσμιο Κύπελλο μπάσκετ γυναικών στο Σαντιάγο της Χιλής.

1948: Με γκολ που σημειώνει ο Ξένος (κατά κόσμον Ξενοφών Μαρκόπουλος) η ΑΕΚ νικά με 1-0 την Μπεσίκτας σε διεθνές φιλικό παιχνίδι που διεξάγεται στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

1930: Σημειώνεται το χαμηλότερο σκορ σε αγώνα μπάσκετ. Η ομάδα του Λυκείου του Τζορτζτάουν νικά την αντίστοιχη του Χόμερ με 1-0.

1910: Πραγματοποιείται η πρώτη συνέλευση του Πανελλήνιου Ποδοσφαιρικού Ομίλου, μετέπειτα Παναθηναϊκού, στην κατοικία του 20χρονου Γιώργου Καλαφάτη, στην οδό Δερβενίων 3 στα Εξάρχεια. Συμμετέχουν 35 μέλη του συλλόγου.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News