Σαν Σήμερα - Κάρλος Λόπες: Χρυσός ολυμπιονίκης στον Μαραθώνιο λίγες μέρες αφότου είχε χτυπηθεί από αμάξι

Δύο ήταν τα ιστορικά ορόσημα που σηματοδότησε η νίκη του Κάρλος Λόπες στον Μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες, στις 12 Αυγούστου 1984.

Αρχικά, ήταν το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Πορτογαλίας στην κορυφαία αθλητική διοργάνωση. Σε όλα τα σπορ, όχι μόνο στον κλασικό αθλητισμό, είτε από άνδρα είτε από γυναίκα είτε από κάποια ομάδα. Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, μέχρι τότε είχε μόνο ασημένια και χάλκινα.

Το δεύτερο, είχε να κάνει με την ηλικία του νικητή. Ο Λόπες ήταν τότε 37 ετών και 176 ημερών και ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία νικητής Μαραθωνίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες, από το 1896 που αναβίωσε ο θεσμός. Το ρεκόρ αυτό, μάλιστα, δεν έχει καταρριφθεί μέχρι και τη διοργάνωση του 2024 στο Παρίσι – από άνδρα δρομέα, μια και το 2008 στο Πεκίνο νικήτρια στον αγώνα των γυναικών ήταν η 38χρονη Ρουμάνα Κονσταντίνα Ντίτσα.

Κι όμως, κανένα από τα δύο ορόσημα δεν φαντάζει σπουδαίο μπροστά στη δυσκολία που πέρασε ο Λόπες για να τρέξει σ’ εκείνον τον αγώνα. Ή, για την ακρίβεια, πόσο τυχερός μέσα στην ατυχία του είχε σταθεί λίγες μέρες πριν από την αναχώρησή του για το Λος Άντζελες, όταν παρασύρθηκε από αυτοκίνητο την ώρα που έκανε προπόνηση και δεν έπαθε τίποτε!

Το ατύχημα συνέβη στη Λισαβώνα στις 28 Ιουλίου 1984 (άλλες πορτογαλικές πηγές το τοποθετούν μία ημέρα νωρίτερα), στους δρόμους γύρω από το στάδιο «Ντα Λουζ». Μια Mercedes που οδηγούσε ο πιλότος της πολιτικής αεροπορίας, Λομπάτο Φαρία, χτύπησε με αρκετά μεγάλη δύναμη τον Λόπες και τον πέταξε μακριά.

«Έκανα δυο τούμπες στον αέρα και σκέφτηκα “είμαι χαμένος”. Το μόνο έξυπνο πράγμα που έκανα ήταν να βάλω τα χέρια μου πίσω απ’ τον αυχένα», είχε πει ο Λόπες σε μία από τις πολλές συνεντεύξεις στις οποίες έχει περιγράψει τη στιγμή που χτυπήθηκε από το αμάξι. Ακόμα κι ο ίδιος απορούσε όταν σηκώθηκε απ’ την άσφαλτο πώς δεν είχε χτυπήσει το κεφάλι του. Η ενστικτώδης κίνηση που έκανε με τα χέρια του έσωσε τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες, δύο εβδομάδες αργότερα. Ίσως και την ίδια του τη ζωή.

«Άργησα λίγο να σηκωθώ. Φοβόμουν, νόμιζα ότι δεν θα πήγαινα στο Λος Άντζελες. Όταν σηκώθηκα και κατάλαβα ότι δεν είχα τίποτα σπασμένο, σκέφτηκα “δεν ήταν ακόμα η ώρα μου” κι ότι όλα θα γίνουν όπως πρέπει. Ένιωθα μόνο ελαφρείς πόνους σε κάποια σημεία».

Οι πρώτες εξετάσεις που έκανε ο Λόπες στο νοσοκομείο «Santa Maria» δεν βρήκαν τίποτε άλλο πέρα από κάποιους μώλωπες στο ισχίο και μερικές εκδορές στο αριστερό πόδι και το αριστερό χέρι (το αυτοκίνητο τον χτύπησε με τόση δύναμη που το παρμπρίζ του έσπασε). Το ίδιο έδειξαν και οι πιο σχολαστικές εξετάσεις στις οποίες τον υπέβαλε ο γιατρός του συλλόγου του, της Σπόρτινγκ Λισαβώνας. Σαν από θαύμα, ο 37χρονος δρομέας ήταν καλά κι ύστερα από δυο-τρεις μέρες επέστρεψε στις προπονήσεις και κατόπιν αναχώρησε για το Λος Άντζελες.

Θεραπεύτηκε με βελονισμό

Τα σημάδια απ’ τους μώλωπες ήταν εμφανή στο σώμα του Λόπες τις πρώτες μέρες που βρισκόταν στις ΗΠΑ, δεν κλόνισαν όμως καθόλου την αυτοπεποίθησή του για το μεγάλο ραντεβού. Ήταν αποφασισμένος για το χρυσό μετάλλιο, μια και γνώριζε ότι ήταν η τελευταία του ευκαιρία στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Το 1972 στο Μόναχο ήταν ακόμα άπειρος και δεν κατάφερε να προκριθεί στους τελικούς των 5.000 μ. και των 10.000 μ. Το 1976 στο Μόντρεαλ, είχε εξελιχθεί σε έναν από τους κορυφαίους δρομείς στον κόσμο στο «δεκάρι» και θεωρούνταν ικανός ακόμα και για το ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Τα πήγε πολύ καλά, όμως μπόρεσε να ακολουθήσει τον ξέφρενο ρυθμό του Φινλανδού Λάσε Βίρεν στους δύο τελευταίους γύρους και αρκέστηκε στο ασημένιο μετάλλιο.

Έναν χρόνο αργότερα, το χρόνιο πρόβλημα που αντιμετώπιζε στον αχίλλειο τένοντα επιδεινώθηκε και οι πόνοι δεν του επέτρεπαν να προπονηθεί για πολύ καιρό. Εξαιτίας του έμεινε για πολλούς μήνες εκτός δράσης, έχασε τους Ολυμπιακούς της Μόσχας και σκέφτηκε να κρεμάσει τα παπούτσια του. Αρνούμενος να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, έγινε καλά ακολουθώντας μια θεραπεία με βελονισμό που του συνέστησε ο Ιάπωνας παλαίμαχος τζουντόκα, Κιγιόσι Κομπαγιάσι, ο οποίος ζούσε τότε στην Πορτογαλία!

Σε καλά επίπεδα φόρμας έφτασε μόλις το 1982, όταν σημείωσε ρεκόρ Ευρώπης στα 10.000 μ. στο μίτινγκ του Όσλο (27:24.39). Ωστόσο, στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Αθήνας κατετάγη τέταρτος, αν και προηγούνταν μέχρι το καμπανάκι (νικητής αναδείχθηκε ο περίφημος Ιταλός Αλμπέρτο Κόβα). Το 1983 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανώμαλου Δρόμου (διοργάνωση που είχε κερδίσει στις δόξες του, το 1976) και κατετάγη έκτος στα 10.000 μ. στο Παγκόσμιο του Ελσίνκι, όπου νικητής ήταν πάλι ο Κόβα.

Είχε ήδη αποφασίσει ότι θα πήγαινε στο Λος Άντζελες για να τρέξει στον Μαραθώνιο, αν και η πείρα του ήταν ακόμα μικρή. Το 1982 στη Νέα Υόρκη είχε… ραντεβού με την ατυχία, μια και στο 34ο χιλιόμετρο συγκρούστηκε με έναν θεατή που είχε εισβάλει στη διαδρομή και εγκατέλειψε. Τον Απρίλιο του 1983, ωστόσο, τερμάτισε δεύτερος στο Ρότερνταμ με νέο ευρωπαϊκό ρεκόρ (2 ώρες 08:39) χάνοντας… στο τσακ τη νίκη από τον σπουδαίο Αυστραλό Ρόμπερτ Ντι Καστέλα, που αναδείχθηκε λίγους μήνες αργότερα παγκόσμιος πρωταθλητής στο Ελσίνκι.

Επιτέθηκε πέντε χλμ. πριν τον τερματισμό

Ξέχωρα απ’ το ατύχημα (που δεν είχε γίνει ευρέως γνωστό), ο Λόπες ήταν ένα «αίνιγμα» πριν από τον αγώνα της 12ης Αυγούστου 1984. Θεωρούνταν αθλητής «ή του ύψους ή του βάθους» ακόμα κι όταν αγωνιζόταν εντός σταδίου και κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τι ήταν πιο πιθανό στην τρίτη μόλις συμμετοχή του σε Μαραθώνιο. Να διεκδικήσει μετάλλιο ή να εγκαταλείψει;

Κανείς δεν μπορούσε να εκτιμήσει πόσο θα επηρέαζε τους συμμετέχοντες η ζέστη και η υγρασία της μεγαλούπολης της Καλιφόρνια. Ειδικά έναν 37χρονο δρομέα όπως ο Πορτογάλος, ο οποίος πάντως διέθετε μεγάλα αποθέματα αντοχής.

Τελικά ο Λόπες αποδείχθηκε πιο ανθεκτικός στις αντίξοες καιρικές συνθήκες από τα φαβορί. Άρχισε συντηρητικά τον αγώνα – στον οποίο βρέθηκε κάποια στιγμή επικεφαλής και ο Έλληνας πρωταθλητής, Μιχάλης Κούσης – και φρόντισε απλώς να κρατηθεί στο γκρουπ των πρωτοπόρων. Ο Τανζανός Τζούμα Ικάνγκα, ο Αμερικανός Αλμπέρτο Σαλαζάρ και ο Κενυάτης Τζόζεφ Ενζάου εναλλάσσονταν στην κεφαλή της κούρσας μέχρι το 34ο χιλιόμετρο, όταν ο Ντι Καστέλα παρουσίασε σημάδια κόπωσης κι έμεινε αρκετά μέτρα πίσω.

Ο Λόπες είχε υπό έλεγχο την κατάσταση και στο 37ο χιλιόμετρο, όταν κοντά του είχαν μείνει μόνο ο Ενζάου, ο Ιρλανδός Τζον Τρέισι και ο Βρετανός Τσαρλς Σπέντινγκ, έκανε την επίθεσή του. Την ώρα που το Ολυμπιακό Στάδιο του Λος Άντζελες άρχιζε να γεμίζει με θεατές που θα παρακολουθούσαν την Τελετή Λήξης, ο 37χρονος δρομέας απέκτησε μια διαφορά πενήντα μέτρων διατηρώντας παράλληλα έναν πολύ καλό ρυθμό τρεξίματος.

Εκεί ουσιαστικά κρίθηκε ο αγώνας. Στα πέντε χιλιόμετρα που απέμεναν, κανείς δεν μπόρεσε να απειλήσει τον Λόπες, ο οποίος μπήκε πρώτος στο στάδιο και ολοκλήρωσε χωρίς πρόβλημα τον ενάμισι γύρο στον στίβο, υπό τις επευφημίες δεκάδων χιλιάδων θεατών. Νιώθοντας ότι κανείς δεν τον απειλούσε χαιρετούσε τον κόσμο στις κερκίδες χαμογελαστός χωρίς να χάσει τον ρυθμό του και τερμάτισε πρώτος σε 2 ώρες 09:20.42, που ήταν νέο ολυμπιακό ρεκόρ.

Η Πορτογαλία πανηγύρισε με αυτόν τον τρόπο το παρθενικό της χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο και ήταν μάλλον της μοίρας γραφτό να συμβεί αυτό στον Μαραθώνιο των ανδρών. Το αγώνισμα στο οποίο είχε θρηνήσει το 1912 την απώλεια ενός δικού της παιδιού, του Φρανσίσκο Λάζαρο, την τραγωδία του οποίου λίγοι γνώριζαν τότε ώστε να αναδείξουν τον συμβολισμό. Μία εβδομάδα νωρίτερα, άλλωστε, η χώρα είχε γευτεί και το χάλκινο μετάλλιο στον Μαραθώνιο των γυναικών με τη Ρόζα Μότα, η οποία θα επαναλάμβανε το κατόρθωμα του Λόπες το 1988 στη Σεούλ.

Το ατύχημα απ’ το οποίο είχε επιβιώσει λίγο πριν τους αγώνες ο Πορτογάλος δρομέας έδινε ακόμα μεγαλύτερη αξία στη νίκη του, αν και το πιο σουρεαλιστικό γεγονός συνέβη τέσσερα χρόνια. Όταν τού ήρθε… ο λογαριασμός από την κλινική στην οποία είχε κάνει τις αναγκαίες εξετάσεις και τον καλούσε να πληρώσει 3.000 εσκούδο που αντιστοιχούσαν στα έξοδα!

Το παγκόσμιο ρεκόρ και… οι Simpsons!

Ο Λόπες προερχόταν από φτωχή οικογένεια και άργησε να ασχοληθεί με το τρέξιμο. Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1947 στο Βιλντεμόινιος, μια πόλη έξω από το Βισέου και ήταν το πρωτότοκο από τα οκτώ παιδιά των γονιών. Επειδή δεν τα πήγαινε καλά στο σχολείο, το παράτησε σε ηλικία 13 ετών για να δουλέψει και να συνεισφέρει στα έξοδα του νοικοκυριού.

Εργάστηκε ως σιδεράς, δίπλα στον πατέρα του, ως βοηθός χτίστη μέχρι και ως υπάλληλος σε χρυσοχοείο, ενώ παράλληλα έπαιζε ποδόσφαιρο στην ομάδα της πόλης του, τη Λουζιτάνος. Ο πατέρας του όμως δεν συμφωνούσε με την ενασχόλησή του αυτή και τον ώθησε σε άλλα αθλήματα, λιγότερο επίπονα. Έτσι άρχισε να τρέχει και το 1966 εντάχθηκε στο τμήμα στίβου της Σπόρτινγκ, όπου πρώτος του προπονητής ήταν ο Μάριο Μονίζ Περέιρα.

Η εξέλιξή του ήταν γρήγορη. Το 1968 αναδείχθηκε για πρώτη φορά πρωταθλητής Πορτογαλίας στα 5.000 μ. και δύο χρόνια αργότερα επανέλαβε το επίτευγμα στα 10.000 μ. Η πρώτη του διεθνής συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1971 στο Ελσίνκι δεν συνοδεύτηκε από επιτυχία, όμως η ενασχόλησή του με τον ανώμαλο δρόμο τον βοήθησε να ανακαλύψει πόσο μακριά έφταναν τα όριά του και να αποκτήσει νοοτροπία. Και πάλι, βέβαια, η «ανάστασή» του ύστερά από τη δύσκολη τριετία 1977-80 ήταν κάτι που δεν περίμενε κανείς.

Η νίκη στο Λος Άντζελες δεν ήταν, πάντως, η τελευταία μεγάλη στιγμή του. Στις 20 Απριλίου 1985 κέρδισε τον Μαραθώνιο του Ρότερνταμ συντρίβοντας το παγκόσμιο ρεκόρ κατά 53 ολόκληρα δευτερόλεπτα! Από 2 ώρες 08:05 που είχε κάνει ο Βρετανός Στιβ Τζόουνς τον Οκτώβριο του 1984, ο Λόπες έριξε την κορυφαία επίδοση στις 2 ώρες 07:12! Η επίδοση άντεξε μόλις τρία χρόνια (ο Αιθίοπας Μπελάινε Ντινσάμο έκανε 2 ώρες 06:50 στην ίδια διαδρομή το 1988), όμως το επίτευγμα του 38χρονου Λόπες ήταν εξωπραγματικό.

Αυτός ο Μαραθώνιος στο Ρότερνταμ αποδείχθηκε ο τελευταίος της τεράστιας καριέρας του Πορτογάλου δρομέα, ο οποίος ξέχωρα από τις πολλές τιμές από την πατρίδα του, έχει λάβει άλλη μία από… τους Simpsons. Σε ένα επεισόδιο της κλασικής σειράς animation ο Χόμερ πληροφορείται ότι ο γηραιότερος χρυσός ολυμπιονίκης στον Μαραθώνιο είχε παρόμοια ηλικία με εκείνον και βάζει σκοπό να προπονηθεί, ώστε να κερδίσει έναν αντίστοιχο αγώνα!

Βέβαια ο Λόπες δεν έπεσε εξουθενωμένος από το βάθρο επειδή ήταν 38 ετών (αφήστε που στην πραγματικότητα ήταν 37 και μισό). Πάντως, ένα μεγάλο μέρος της αναγνωρισιμότητάς του στις νεότερες γενιές το οφείλει σ’ αυτήν τη σκηνή της αμφιλεγόμενης σειράς.

Πηγές: worldathletics.org («On its 35th anniversary, remembering Lopes’ historic sub-2:08 marathon»), www.olympedia.org («Carlos Lopes»), observador.pt («Carlos Lopes. 7 momentos e 70 passos que nos fizeram maiores»), www.publico.pt («Carlos Lopes: A medalha que começou com um atropelamento»), sic.pt («Carlos Lopes foi atropelado a poucos dias da maratona olímpica: “Dei duas cambalhotas no ar”»), en.wikipedia.org («Carlos Lopes», «Athletics at the 1976 Summer Olympics», «Athletics at the 1984 Summer Olympics»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 12 Αυγούστου

2024: Πεθαίνει σε ηλικία 80 ετών ο Ραμίρο Μπλακούτ, βασικό στέλεχος της Εθνικής Βολιβίας που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα του 1963.

2018: Ο Λευτέρης Πετρούνιας αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης στους κρίκους για τέταρτη διαδοχική χρονιά, στη διοργάνωση που φιλοξενείται στη Γλασκώβη.

2018: Ο 36χρονος Δημήτρης Τσιάμης με καλύτερο άλμα στα 16.78μ. κατακτά το χάλκινο μετάλλιο στο τριπλούν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βερολίνου.

2017: Ο Γιουσέιν Μπολτ συμμετέχει στην τελευταία κούρσα της καριέρας του, τον τελικό της σκυταλοδρομίας 4×100 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λονδίνου. Ωστόσο, λίγα μέτρα αφότου παίρνει στα χέρια του τη σκυτάλη αναγκάζεται να εγκαταλείψει λόγω της επιδείνωσης ενός μυϊκού τραυματισμού και το χρυσό μετάλλιο κερδίζει η ομάδα της Βρετανίας με νέο εθνικό ρεκόρ (37.47).

2016: Ο 35χρονος Αμερικανός κολυμβητής, Άντονι Έρβιν, κατακτά το χρυσό μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο και γράφει ιστορία ως ο γηραιότερος κολυμβητής που ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Ρεκόρ είναι και η απόσταση των 16 χρόνων από το προηγούμενο χρυσό του μετάλλιο στο αγώνισμα, το 2000 στο Σίδνεϊ. Η συμπατριώτισσα του, Κέιντι Λεντέκι, κερδίζει τα 800 μέτρα ελεύθερο με 8:04.79 και με τέσσερα χρυσά και ένα ασημένιο γίνεται η πιο επιτυχημένη Αμερικανίδα αθλήτρια όλων των σπορ σε μία διοργάνωση.

2012: Ολοκληρώνονται στο Λονδίνο οι 30οί Ολυμπιακοί Αγώνες. Στον Μαραθώνιο των ανδρών νικητής αναδεικνύεται ο Στίβεν Κίπροτιτς από την Ουγκάντα, ο οποίος χαρίζει στη χώρα του το πρώτο της χρυσό μετάλλιο μετά τον Τζόν Άκι Μπούα το 1972.

2007: Η Εθνική μπάσκετ των εφήβων κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ισπανίας, αφού στον τελικό ηττάται στις λεπτομέρειες από τη Σερβία με 92-89. Προπονητής είναι ο Νίκος Κεραμέας και βασικά στελέχη οι Κώστας Κουφός (αναδεικνύεται και MVP της διοργάνωσης) και Μάριος Ματαλών.

2005: Η Άλισον Φίλιξ κερδίζει το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στα 200 μ., στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Ελσίνκι.

2004: Τραυματίζονται σε τροχαίο με μηχανή μεγάλου κυβισμού οι κορυφαίοι Έλληνες αθλητές, Κώστας Κεντέρης και Κατερίνα Θάνου, την παραμονή της Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Οι δύο αθλητές κατευθύνονταν στο Ολυμπιακό Χωριό για να περάσουν από ντόπινγκ κοντρόλ και η απουσία τους οδηγεί τη ΔΟΕ στην απόφαση να τους αποκλείσει από τους αγώνες και να τους επιβάλει διετή αποκλεισμό από κάθε διοργάνωση. Ο Κεντέρης, ο οποίος είχε επιλεγεί ως τελευταίος λαμπαδηδρόμος, αντικαθίσταται από τον ιστιοπλόο, Νίκο Κακλαμάνάκη. Το 2011 οι δύο αθλητές αθώωνονται ομόφωνα από τα πολιτικά δικαστήρια.

2001: Στην τελευταία ημέρα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του Έντμοντον, ο Κώστας Γκατσιούδης κερδίζει το χάλκινο μετάλλιο στον ακοντισμό με βολή στα 89.95 μ. Το χρυσό κατακτά ο Τσέχος, Γιαν Ζελέζνι (92.80 μ.) και το ασημένιο ο Φινλανδός, Άκι Παρβιάινεν (91.31 μ.).

1998: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-1 την Ανόρθωση στο ΟΑΚΑ (11′ Γιαννακόπουλος, 33′ Λουτσιάνο/65′ Μιχαΐλοβιτς), στον πρώτο αγώνα για τα προκριματικά του Champions League. Την ίδια ώρα, ο Παναθηναϊκός αποσπά ισοπαλία 2-2 από τη Στεάουα στο Βουκουρέστι.

1997: Ο ΠΑΟΚ νικά με 5-3 την Σπάρτακ Τρνάβα στην Τούμπα στον πρώτο αγώνα για τον 2ο προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, αν και είχε βρεθεί να χάνει 0-3 (22′, 27′ Ουιλάκι, 24′ Λούχοβι). Οι Ζαγοράκης (32′), Μαραγκός (35′, 45′), Φρατζέσκος (52′) και Ολιβάρες (80′) πετυχαίνουν τα γκολ της ανατροπής. Η Σπάρτακ παίζει με δέκα από το 32′ λόγω αποβολής του Ουιλάκι, όμως στο 69′ αποβάλλεται και ο Μαραγκός.

1995: Ο Κουβανός Ιβάν Πεντρόσο κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο μήκος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Γκέτεμποργκ με άλμα στα 8.70 μ. και αρχίζει την κυριαρχία του στο αγώνισμα που θα ολοκληρωθεί το 2001. Στα 110 μ. εμπ. νικητής αναδεικνύεται ο Αμερικανός Άλεν Τζόνσον με 13.00, ενώ στα 5.000 μ. των γυναικών το χρυσό κερδίζει η Ιρλανδή Σόνια Ο’Σάλιβαν με 14:46.47.

1994: Η Εθνική Ελλάδας γνωρίζει την ήττα με 81-55 από την Κροατία και προκρίνεται ως δεύτερη από τον προημιτελικό όμιλο του Μουντομπάσκετ του Καναδά. Αντίπαλός της στον ημιτελικό θα είναι η «Dream Team 2» των ΗΠΑ.

1989: Ο 25χρονος Νιγηριανός ποδοσφαιριστής Σάμουελ Οκουαράτζι πεθαίνει από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια κατά τη διάρκεια του εντός έδρας αγώνα της εθνικής ομάδας της χώρας του κόντρα στην Ανγκόλα, για τα προκριματικά του Μουντιάλ του ’90.

1984: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες ολοκληρώνονται με τον Αμερικανό Γκρεγκ Λουγκάνις να κάνει νταμπλ στα χρυσά μετάλλια στις καταδύσεις κερδίζοντας και στα 10 μ., ύστερα από τα 3 μ. Οι ΗΠΑ σαρώνουν στον τελικό πίνακα των μεταλλίων με 83 χρυσά, 61 ασημένια και 30 χάλκινα, έναντι 20 χρυσών, 16 ασημένιων και 17 χάλκινων της δεύτερης Ρουμανίας.

1983: Ο Αμερικανός πρωταθλητής των 110 μέτρων με εμπόδια, Γκρεγκ Φόστερ, κερδίζει στο Ελσίνκι το πρώτο από τα τρία χρυσά μετάλλιά του σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, με χρόνο 13.42.

1971: Η Γιουγκοσλάβα Βέρα Νίκολιτς κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 800 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του Ελσίνκι, με χρόνο 2:00.0. Την ίδια μέρα, η Σοβιετική Φάινα Μέλνικ κατακτά το χρυσό στη δισκοβολία με νέο παγκόσμιο ρεκόρ (64.22 μ.).

1970: Ιδρύεται η ομάδα ποδοσφαίρου της Παρί Σεν Ζερμέν, μετά από την συγχώνευση της Παρί και της Σταντ Σαν Ζερμέν.

1964: Η Νότια Αφρική αποκλείεται από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο λόγω του απαρτχάιντ. Ο αποκλεισμός θα λήξει το 1992 με την κατάρρευση του καθεστώτος.

1960: Ο Αμερικανός Ραλφ Μπόστον πηδάει 8.21 μ. στο Γουόλνατ και καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ του Τζέσε Όουενς στο μήκος, που άντεχε από το 1935 (8.13 μ.).

1953: Σημειώνεται ένας από τους ισχυρότερους σεισμούς στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας (7,3 Ρίχτερ), που πλήττει κυρίως τη Ζακυνθο και τη Λευκάδα. Ανάμεσα στους χιλιάδες ανθρώπους που τραυματίζονται είναι και ο ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, Σούλης Κίνλεϊ.

1936: Η Αμερικανίδα Μάρτζορι Γκέστρινγκ γίνεται η νεότερη χρυσή ολυμπιονίκης όταν κατακτά την πρώτη θέση στις καταδύσεις από τραμπολίνο 3 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου σε ηλικία 13 ετών και 286 ημερών.

1932: Η Αμερικανίδα Ντόροθι Πόιντον-Χιλ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στις καταδύσεις από βατήρα 10 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.

1928: Ολοκληρώνονται στο Άμστερνταμ οι 9οι Ολυμπιακοί Αγώνες, στους οποίους συμμετείχαν 2.606 αθλητές και 277 αθλήτριες σε 14 διαφορετικά σπορ. Το τελευταίο χρυσό μετάλλιο απονέμεται στο ατομικό της υπερπήδησης αλμάτων στην ιππασία και το κερδίζει ο Τσεχοσλοβάκος Φράντισεκ Βεντούρα με τον ίππο Έλιοτ.

1904: Πεθαίνει σε ηλικία 43 ετών ο παλαίμαχος τενίστας Γουίλιαμ Ρένσο, επτά φορές νικητής στο μονό του Γουίμπλεντον κι άλλες πέντε στο διπλό.

1900: Πεθαίνει σε ηλικία 64 ετών ο Βίλχελμ Στάινιτς, ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι (1886-1894).

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News