Ντράζεν Πέτροβιτς: Το πρώτο ευρωπαϊκό με την Τσιμπόνα στο νεόδμητο ΣΕΦ

Το αστέρι του Ντράζεν Πέτροβιτς είχε ανατείλει στο στερέωμα του ευρωπαϊκού μπάσκετ πολύ πριν τις 3 Απριλίου 1985 – κι ας ήταν τότε μόλις 20 χρόνων. Ετούτη η ημερομηνία, ωστόσο, θα αποτελεί πάντοτε σημείο αναφοράς στη σύντομη, αλλά τόσο λαμπερή καριέρα του.

Το παιδί-θαύμα του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ, ο νεαρός «μάγος» που βομβάρδιζε δίχως έλεος τα καλάθια των αντιπάλων της Τσιμπόνα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών από την αρχή εκείνης της σεζόν, έφερε εκείνη τη μέρα σε πέρας την αποστολή του. Με 36 πόντους, τέσσερις ασίστ (κανονικές, όχι όπως τις μετράνε τώρα) και αμέτρητες μαγικές ενέργειες, οδήγησε την ομάδα του Ζάγκρεμπ στον ευρωπαϊκό θρόνο με μία επιβλητική νίκη επί της Ρεάλ Μαδρίτης με 87-78, στον τελικό που φιλοξενήθηκε στο νεόδμητο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας!

«Θα πανηγυρίσουμε πολλές επιτυχίες στο μέλλον, αυτή όμως θα είναι πάντοτε ξεχωριστή. Τι να λέμε, διαλύσαμε τρεις φορές μέσα σε τέσσερις μήνες τη Ρεάλ Μαδρίτης», είχε δηλώσει ο ατίθασος νεαρός άσος με τα σγουρά μαλλιά, ο οποίος ένιωθε και προσωπικά δικαιωμένος. Ως παίκτης της Σιμπένκα είχε φτάσει δύο φορές κοντά στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κόρατς (το 1982 και το 1983), όμως και τις δύο η Λιμόζ του στέρησε τη χαρά.

Η τρίτη φορά αποδείχθηκε και η… φαρμακερή για τον Πέτροβιτς, ο οποίος είχε πάρει τον αέρα της «Βασίλισσας» από τα δύο παιχνίδια του προημιτελικού ομίλου (αυτά στα οποία αναφέρθηκε στις δηλώσεις του). Τον Δεκέμβριο του 1984 είχε σημειώσει 44 πόντους στη νίκη με 99-90 στην «Dom Sportova» του Ζάγκρεμπ, μπροστά σε 12.000 εκστασιασμένους οπαδούς. Και έναν μήνα αργότερα πέτυχε άλλους 35 στον θρίαμβο με 89-87 στη Μαδρίτη!

Παρά το νεαρό της ηλικίας του ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής της ομάδας που προπονούσε ο Μίρκο Νόβοσελ (με βοηθό τον μετέπειτα γνωστό μας Ζέλικο Παβλίσεβιτς) και η ατραξιόν για πολλούς Έλληνες φιλάθλους που ήθελαν να τον δουν από κοντά. Ελάχιστοι ασχολήθηκαν με τους υπόλοιπους σπουδαίους άσους της Τσιμπόνα, που ήταν ή έγιναν αργότερα διεθνείς, όπως ο σέντερ (και αρχηγός) Άντρο Κνέγκο, ο πάουερ φόργουορντ Μίχοβιλ Νάκιτς, ο φόργουορντ Ζόραν Τσούτουρα και ο μεγάλος αδελφός του Ντράζεν, ο γκαρντ Αλεξάνταρ Πέτροβιτς.

Η προσευχή του Σάινθ δεν ήταν αρκετή

Η Ρεάλ ήταν η κάτοχος του τίτλου και διέθετε κι εκείνη πολύ δυνατή ομάδα, με πρώτα «βιολιά» τον έμπειρο πλέι μέικερ Χουάν Αντόνιο Κορμπαλάν (ο οποίος όμως ταλαιπωρούνταν εκείνες τις μέρες από έναν τραυματισμό) και τον ανερχόμενο σέντερ Φερνάντο Μαρτίν (που, όπως κι ο Ντράζεν, έμελλε να χάσει κι αυτός πρόωρα τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα). Ωστόσο, της είχαν κόψει τον βήχα οι ήττες που είχε γνωρίσει απ’ την Τσιμπόνα όχι μόνο στον προημιτελικό όμιλο εκείνης της σεζόν, αλλά και στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1982.

Με 96-95 είχε νικήσει τότε η ομάδα του Ζάγκρεμπ παρότι δεν είχε ακόμα τον Ντράζεν στις τάξεις τους. Με τον μετέπειτα «Μότσαρτ» του ευρωπαϊκού μπάσκετ απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη δυναμική και, αν υπήρχε στοίχημα, θα εμφανιζόταν ως το απόλυτο φαβορί για τη νίκη στον τελικό του ΣΕΦ. Το παραδέχθηκε κι ο προπονητής των Μαδριλένων, Λόλο Σάινθ, όταν δήλωσε την παραμονή του αγώνα ότι θα έκανε την προσευχή του για να σταματήσει τον Πέτροβιτς! Την έκανε (όπως είπε μετά τον τελικό), αλλά δεν έφτασε για να εξορκίσει τον «γιο του διαβόλου».

Η αλήθεια είναι ότι στο πρώτο ημίχρονο η Ρεάλ στάθηκε καλά. Έλεγξε τα ριμπάουντ, βρήκε και πόντους στην αντίπαλη ρακέτα (κυρίως χάρη στον Αμερικανό Γουέιν Ρόμπινσον) και δεν επέτρεψε στην Τσιμπόνα να ξεφύγει (39-38). Κομβικό σημείο, ωστόσο, αποδείχθηκε το αυστηρό τέταρτο φάουλ με το οποίο χρέωσε τον Μαρτίν ο Έλληνας διαιτητής, Κώστας Ρήγας, τρία λεπτά πριν από τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου.

O… άχαρος Φερνάντο Ρομάι που μπήκε στη θέση του δεν είχε τα ίδια χαρίσματα και οι Γιουγκοσλάβοι κατάφεραν να ισορροπήσουν την κατάσταση στα ριμπάουντ και να φτάσουν στο +8 στο 24′ (47-40). Η Ρεάλ αντέδρασε και μείωσε 57-56 στο 28′, όμως η εξαιρετική άμυνα των παικτών του Νόβοσελ, η αποβολή του Μαρτίν και τα φάουλ που φορτώθηκαν κι άλλα ατού της «Βασίλισσας», επέτρεψαν στην Τσιμπόνα να ξεφύγει ξανά (69-61 στο 35′).

Το τελευταίο πεντάλεπτο εξελίχθηκε σε σόου των αδελφών Πέτροβιτς, οι οποίοι ανέβασαν τη διαφορά μέχρι και στο +18 (81-63 στο 37′). Την παράσταση έκλεψε κυρίως ο Ντράζεν, ο οποίος με 11/25 σουτ εντός παιδιάς και 14/14 βολές ήταν ο MVP και χειροκροτήθηκε θερμά από τους 16.000 θεατές (οι μισοί περίπου ήταν Γιουγκοσλάβοι) όταν ο Νόβοσελ τον αντικατέστησε, λίγα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη.

Ο Νάκιτς… τον έστειλε στο Ζάγκρεμπ

Θα σας φανεί περίεργο, όμως ο παίκτης στον οποίο η Τσιμπόνα όφειλε περισσότερο αυτό το πρώτο Κύπελλο Πρωταθλητριών ήταν ο… Νάκιτς. Όχι τόσο για τη συνεισφορά του στον τελικό με τη Ρεάλ (που δεν ήταν αμελητέα, με 7 πόντους και 12 ριμπάουντ) όσο επειδή ήταν ο άνθρωπος που… είχε φέρει τον Πέτροβιτς στην ομάδα του Ζάγκρεμπ!

Θα αναρωτιέστε πώς, αλλά είναι απλό. Χάρη σε καλάθι του Νάκιτς πέντε δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, η Τσιμπόνα νίκησε με 72-71 τον Ερυθρό Αστέρα στον τρίτο και καθοριστικό τελικό των πλέι οφ του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος. Κι όπως είναι γνωστόν, τότε έπαιρνε μέρος στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση μόνο η πρωταθλήτρια ομάδα κάθε χώρας.

Αυτό, όμως, ήταν και το κριτήριο του Ντράζεν για το πού θα συνέχιζε την καριέρα του. Η Σιμπένκα δεν τον χωρούσε άλλο (ειδικά μετά τον αμφιλεγόμενο τρόπο με τον οποίο έχασε τον τίτλο απ’ την Μπόσνα Σαράγεβο το 1983) κι έτσι είχε αποφασίσει ότι το καλοκαίρι του 1984 θα έπαιρνε μεταγραφή σε όποιον σύλλογο κατακτούσε το πρωτάθλημα. Δεν είχε κανένα πρόβλημα να μεταγραφεί ακόμα και στους «ερυθρόλευκους» του Βελιγραδίου (τότε τα πνεύματα μεταξύ των εθνοτήτων της ομοσπονδιακής χώρας δεν είχαν οξυνθεί τόσο πολύ), αφού τον απασχολούσε μόνο ένα πράγμα. Να μετάσχει στο επόμενο Κύπελλο Πρωταθλητριών.

Το έχει επιβεβαιώσει σε συνεντεύξεις της κι η μητέρα του, Μπισέρκα Πέτροβιτς: «Είναι αλήθεια ότι ο Ντράζεν είχε αποφασίσει να παίξει στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Αν είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα ο Ερυθρός Αστέρας, θα είχε πάει εκεί. Το ίδιο κι αν πρωταθλήτρια είχε αναδειχθεί η Παρτίζαν, θα είχε πάει εκεί. Ήθελε να κάνει το βήμα παραπάνω».

Σίγουρα δεν τον χάλασε που τον τίτλο κατέκτησε η Τσιμπόνα, στην οποία αγωνιζόταν ο αδελφός του. Όμως ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόταν, είναι άλλη μία απόδειξη ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν προορισμένος να φτάσει στην κορυφή, όποια φανέλα κι αν είχε επιλέξει να φορέσει. Μερικά χρόνια αργότερα ντύθηκε και στα λευκά της Ρεάλ και μάλιστα της χάρισε ευρωπαϊκό τρόπαιο σε έναν ακόμα ιστορικό τελικό που διεξήχθη στο ΣΕΦ.

Μείναμε, ωστόσο, με τα «αν» και τα «γιατί», όταν ο Χάρος τον ζήλεψε και τον πήρε πρόωρα απ’ αυτόν τον κόσμο, το μοιραίο απόγευμα της 7ης Ιουνίου 1993. Ποιος ξέρει πόσους ακόμα τελικούς θα είχαμε να θυμόμαστε και να παρακολουθούμε ξανά και ξανά…

Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (φύλλα των εφημερίδων «Αθλητική Ηχώ», «Έθνος» της 3ης και 4ης Απριλίου 1985), national.hr («PROŠLO JE 40 GODINA ‘Dražena nitko nije mogao čuvati, cijeli Zagreb je bio u Ateni, a Novosel je u finalu izveo čudo’»), sr.wikipedia.org («Прва лига Југославије у кошарци 1984/85»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 3 Απριλίου

2016: Πεθαίνει σε ηλικία 84 ετών ο Τσέζαρε Μαλντίνι, παλαίμαχος αμυντικός της Μίλαν και της Εθνικής Ιταλίας, ομάδες που υπηρέτησε και ως προπονητής. Γιος του είναι ο θρύλος των «ροσονέρι», Πάολο Μαλντίνι.

2005: Ο 42χρονος πρόεδρος της Αναγέννησης Άρτας, Μπάμπης Μπανιώτης, βάζει τέλος στην ζωή του με ένα πιστόλι, στα γραφεία της εταιρείας του.

1999: Οι Σικάγο Μπουλς γνωρίζουν την εντός έδρας συντριβή από τους Ορλάντο Μάτζικ με 115-68. Πρόκειται για τη βαρύτερη ήττα στην ιστορία τους στο ΝΒΑ.

1997: Ο Άρης νικά με 88-70 την Τόφας στην Προύσα και κατακτά το Κύπελλο Κόρατς, αφού ανατρέπει το -11 με το οποίο είχε ηττηθεί στον πρώτο τελικό στο Αλεξάνδρειο (66-77).

1996: Με γκολ του Κριστόφ Βαζέχα τρία λεπτά πριν τη λήξη, ο Παναθηναϊκός νικά με 1-0 τον Άγιαξ στον πρώτο ημιτελικό του Champions League, στο Ολυμπιακό Στάδιο του Άμστερνταμ.

1986: Η Τσιμπόνα του Ντράζεν Πέτροβιτς κατακτά για δεύτερη διαδοχική χρονιά το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, μια και νικά στον τελικό της Βουδαπέστης τη Ζάλγκιρις Κάουνας του Άρβιντας Σαμπόνις με 94-82.

1983: Με χατ τρικ του Θωμά Μαύρου, η ΑΕΚ συντρίβει τον Παναθηναϊκό με 4-1 στη Νέα Φιλαδέλφεια και σημειώνει την ευρύτερη νίκη της εναντίον του στο πλαίσιο της Α’ Εθνικής. Το ρεκόρ θα σπάσει στις 18 Ιανουαρίου 2026 όταν η Ένωση θα συντρίψει τους «πράσινους» με 4-0, με τον Λούκα Γιόβιτς να σημειώνει και τα τέσσερα γκολ.

1975: Ο Σοβιετικός Ανατόλι Κάρποφ γίνεται ο νεότερος σκακιστής που ανακηρύσσεται παγκόσμιος πρωταθλητής αφού ο κάτοχος του τίτλου, Μπόμπι Φίσερ, δεν εμφανίζεται για να τον αντιμετωπίζει στη Μανίλα λόγω διαφωνιών με τη διεθνή ομοσπονδία.

1966: Διακόπτεται στο 88ο λεπτό ο αγώνας πρωταθλήματος ΑΕΚ-Παναθηναϊκός (1-2), όταν οι παίκτες των γηπεδούχων χτυπούν τον Πορτογάλο διαιτητή Λουσάντα, διαμαρτυρόμενοι για οφσάιντ του Τάκη Λουκανίδη στο δεύτερο γκολ του «τριφυλλιού». Η ΑΕΚ θα μηδενιστεί κι ο αγώνας θα κατακυρωθεί στον Παναθηναϊκό με 2-0.

1963: Ο Ολυμπιακός νικά με 1-0 τη Λέφσκι Σόφιας στον πρώτο τελικό του Βαλκανικού Κυπέλλου στο «Γ. Καραϊσκάκης». Το γκολ πετυχαίνει ο Γιώργος Σιδέρης στο 37ο λεπτό.

1957: Με ηγετική φυσιογνωμία τον χαρισματικό Ομάρ Σίβορι, η Αργεντινή νικά με 3-0 τη Βραζιλία (23′ Αντζελίλο, 87′ Μάσκιο, 90′ Κρους) και εξασφαλίζει τον τίτλο της πρωταθλήτριας Νότιας Αμερικής για εντέκατη φορά στην ιστορία της.

1948: Ο 46χρονος τζόκεϊ, Έντι Άρκαρο, ανακοινώνει την αποχώρησή του ύστερα από 4.779 νίκες (συμπεριλαμβανομένων δύο Triple Crowns) σε 24.092 κούρσες σε διάστημα 31 χρόνων.

1938: Η Εθνική Αυστρίας αντιμετωπίζει την αντίστοιχη της Γερμανίας στο «Πράτερ» της Βιέννης, στο τελευταίο της αγώνα ως ανεξάρτητη ομάδα. Μερικές εβδομάδες νωρίτερα η Γερμανία είχε προσαρτήσει την Αυστρία και οι Ναζί είχαν διατάξει τη συμμετοχή των παικτών της στην Εθνική Γερμανίας. Στα τελευταία είκοσι λεπτά του αγώνα, ο Ματίας Ζίντελαρ και ο Καρλ Σέστα σκοράρουν και διαμορφώνουν το τελικό 2-0. Στη ρεβάνς, η Γερμανία θα κερδίσει με 9-1.

1896: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της ιταλικής αθλητικής εφημερίδας «La Gazzetta dello Sport».

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News