Σαν Σήμερα - Τιμ Κρουλ: Το κρυφό «χαρτί» που ο Φαν Χάαλ έπαιξε μόνο μία φορά

Όταν ο προπονητής της Αυστραλίας, Τόνι Πόποβιτς, αποφάσισε να αλλάξει τερματοφύλακα για τη διαδικασία των πέναλτι στον προχθεσινό αγώνα με την Αίγυπτο, μόνο όσοι φίλαθλοι είναι πολλοί νέοι μπορεί να εξεπλάγησαν.

Δεν πρόκειται για συνηθισμένη κίνηση, δεν ήταν όμως πρωτοφανής ακόμα και στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στις 5 Ιουλίου 2014 την είχε κάνει πρώτος ο Λουίς Φαν Χαάλ, στον προημιτελικό της Ολλανδίας με την Κόστα Ρίκα στο Σαλβαντόρ της Βραζιλίας. Και μάλιστα με τέτοια επιτυχία, που έκανε την έμπνευσή του να φαίνεται σοφή.

Έχοντας αποδεχθεί ότι το ματς θα έληγε 0-0, ο προπονητής των «οράνιε» έβγαλε στις καθυστερήσεις της παράτασης τον βασικό του τερματοφύλακα, τον πολύ σταθερό Γιάσπερ Σίλεσεν κι έριξε στη θέση του τον Τιμ Κρουλ. Έναν πολύ καλό γκολκίπερ που προερχόταν από μία γεμάτη σεζόν στη Νιουκάστλ, είχε όμως μόλις πέντε επίσημες συμμετοχές με την εθνική ομάδα και λογιζόταν από πολλούς ως τρίτος στην ιεραρχία, πίσω και από τον Μίχελ Φορμ.

Ο πολυμήχανος Φαν Χάαλ, όμως, ήξερε ότι κάτι έπρεπε να κάνει κάτι επαναστατικό ώστε τουλάχιστον να «παίξει» με το μυαλό των Κοσταρικανών, οι οποίοι είχαν μπλοκάρει τα επιθετικά ατού της Ολλανδίας και έμοιαζαν να επιδιώκουν την ψυχοφθόρο διαδικασία, στην οποία είχαν θεωρητικό προβάδισμα. Στη φάση των «16», άλλωστε, είχαν αποκλείσει στα πέναλτι την Ελλάδα με πέντε εύστοχες εκτελέσεις, ενώ στα δοκάρια τους καθόταν ο φορμαρισμένος Κέιλορ Νάβας, ο οποίος είχε κρίνει το ματς με την απόκρουσή του στο χτύπημα του Φάνη Γκέκα.

Οι «οράνιε», αντίθετα, είχαν κακό ιστορικό στη διαδικασία, ακόμα και κόντρα σε κατώτερους σε όλους τους τομείς αντιπάλους. Το mind game του Φαν Χάαλ ήταν προφανές και μάλλον απαραίτητο, όμως η κίνηση είχε και μια λογική βάση. Ο Κρουλ ήταν αρκετά ψηλότερος απ’ τον Σίλεσεν (1,93 μ. έναντι 1,87 μ.) κι έδινε την εντύπωση ότι θα ήταν ικανότερος να αποκρούσει κάποιο πέναλτι. Παρότι στην πραγματικότητα δεν είχε κάποιο εντυπωσιακό ιστορικό.

Το κόλπο έπιασε. Ο αναπληρωματικός τερματοφύλακας της Ολλανδίας έπεσε σωστά στο πρώτο πέναλτι του Σέλσο Μπόρχες και παρότι δεν αποσόβησε το γκολ, δικαίωσε την αίσθηση ότι ο προπονητής του είχε κάνει καλά που τον είχε εμπιστευθεί. Όταν απέκρουσε το δεύτερο πέναλτι του Μπράιαν Ρουίς με ένα ωραίο πλονζόν στην αριστερή πλευρά του, ο αγώνας είχε ουσιαστικά κριθεί. Το ζητούμενο ήταν να συνεχίσουν να είναι εύστοχοι οι συμπαίκτες του.

Ο Ντιρκ Κάουτ έγραψε το 4-3 για τους «οράνιε» και η δεύτερη απόκρουση του Κρουλ που ακολούθησε (στην εκτέλεση του Μίχαελ Ουμάνια) έδωσε τέλος στον αγώνα. Οι Ολλανδοί ποδοσφαιριστές με πρώτο τον Σίλεσεν έτρεξαν να αγκαλιάσουν τη «χρυσή» αλλαγή του Φαν Χάαλ, ο οποίος είχε κάνει ένα από τα πιο εντυπωσιακά ντεμπούτα σε Παγκόσμιο Κύπελλο.

Δεν το έκανε ξανά κόντρα στην Αργεντινή

Ο Κρουλ είχε πάρει στα σοβαρά τον ρόλο του από την πρώτη στιγμή. Πριν από κάθε εκτέλεση των Κοσταρικανών προσπαθούσε να τους πιάσει κουβέντα, λέγοντας τους ότι ήξερε πού θα στείλουν την μπάλα. «Τους τρέλανα. Πρέπει να προσπαθήσεις να κάνεις ό,τι μπορείς χωρίς να ξεφεύγεις από τα όρια. Κι εγώ προσπάθησα να μπω στο μυαλό τους».

Αργότερα, ο 26χρονος τότε τερματοφύλακας (γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1988) περιέγραψε με συγκινητικά λόγια τη στιγμή της δικαίωσης: «Ήταν κάτι που ονειρευόμουν από τότε που ήμουν μικρό παιδί. Ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα έκανα μια καθοριστική επέμβαση και όλοι οι συμπαίκτες μου θα έτρεχαν προς το μέρος μου για να με αγκαλιάσουν».

Ο Φαν Χάαλ δεν έκρυψε ότι ένιωθε λίγο υπερήφανος που η έμπνευσή του είχε πετύχει, ξεκαθάρισε όμως ότι ο Σίλεσεν θα ήταν ο βασικός τερματοφύλακας στον ημιτελικό με την Αργεντινή (η οποία είχε αποκλείσει νωρίτερα την ίδια μέρα το Βέλγιο με 1-0). «Απλώς θεωρήσαμε ότι ο Κρουλ ήταν ο πιο κατάλληλος για τη διαδικασία των πέναλτι», εξήγησε.

Όταν το ματς με την «αλμπισελέστε» οδηγήθηκε στην παράταση, πολλοί σκέφτηκαν ότι ο Ολλανδός προπονητής θα επαναλάμβανε το κόλπο. Διαψεύστηκαν όταν στο 96′ είδαν να αξιοποιεί την τρίτη και τελευταία αλλαγή του για να ρίξει στη μάχη τον επιθετικό Κλας-Γιαν Χούντελαρ αντί του εξαντλημένου Ρόμπι Φαν Πέρσι.

Ο ημιτελικός οδηγήθηκε πράγματι στα πέναλτι και η Αργεντινή επικράτησε 4-2. Ο Σίλεσεν δεν μπόρεσε να αποκρούσει καμία εκτέλεση των αντιπάλων του κι ο Φαν Χάαλ δήλωσε αργότερα μετανιωμένος που δεν κράτησε την τρίτη αλλαγή για χάρη του Κρουλ. «Θεώρησα αναγκαία την αντικατάσταση του Φαν Πέρσι επειδή είχε ξεμείνει από δυνάμεις. Είχα και το προαίσθημα ότι ο Χούντελαρ θα πετύχαινε γκολ», είχε πει.

Στον μικρό τελικό με τη Βραζιλία (3-0), ο Φαν Χάαλ έδωσε τη χαρά της συμμετοχής και στον Φορμ, τον οποίο έβαλε στις καθυστερήσεις αντί του Σίλεσεν. Ο Κρουλ απέμεινε με μόνη ενεργή συνεισφορά του σ’ εκείνο το Μουντιάλ τις αποκρούσεις των πέναλτι κόντρα στην Κόστα Ρίκα. Δεν πρέπει να τον «χάλασε», πάντως, αφού το κατόρθωμά του ήταν τόσο μνημειώδες, που ο κόσμος θα μνημονεύει για πάντα. Κι ίσως ήταν καλύτερα που δεν αλλοιώθηκε από κατοπινή συμμετοχή, ακόμα κι αν αυτή αποδεικνυόταν θετική.

Ο τραυματισμός που τον άφησε πίσω

Αντίστοιχο περιστατικό είχε συμβεί στην Ελλάδα πολλά χρόνια νωρίτερα. Το είχε κάνει μάλιστα ένας άλλος σπουδαίος Ολλανδός προπονητής, ο Φράντισεκ Φάντρονκ, ο οποίος άλλαξε τον Λάκη Στεργιούδα με τον Νίκο Χρηστίδη στη ρεβάνς της ΑΕΚ με την ΚΠΡ για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, στις 16 Μαρτίου 1977. Και δικαιώθηκε πανηγυρικά.

Υπάρχουν φυσικά και αντίστροφα παραδείγματα, όπως αυτό του Γιώργου Φοιρού στον Άρη το 1994 (στη ρεβάνς με την Κατοβίτσε έβαλε για τα πέναλτι τον άπειρο Βαγγέλη Κοέντα αντί του διεθνή Χρήστου Καρκαμάνη, χωρίς να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα) γι’ αυτό η απόφαση δεν παύει να είναι τζόγος. Αν σου βγει, γίνεσαι μάγκας όπως ο Φαν Χάαλ με τον Κρουλ. Αν όχι, η κίνηση φαίνεται άκαιρη και δέχεσαι κριτική όπως συνέβη προχθές με τον Πόποβιτς στην Αυστραλία.

Ο Κρουλ, πάντως, δεν κεφαλαιοποίησε αυτή τη μεγάλη στιγμή για να δώσει ώθηση στην καριέρα του. Παρέμεινε στη Νιουκάστλ, η οποία τον είχε αποκτήσει σε ηλικία 17 ετών από την Ντεν Χάαγκ και τον είχε χρίσει διάδοχο του Ιρλανδού Σέι Γκίβεν. Έπαιξε βασικός τη σεζόν μετά το Μουντιάλ, στάθηκε όμως εξαιρετικά άτυχος τον Οκτώβριο του 2015. Υπέστη ρήξη χιαστού κατά τη διάρκεια του εκτός έδρας αγώνα της Ολλανδίας με το Καζακστάν για τα προκριματικά του Euro 2016 και έμεινε έναν ολόκληρο χρόνο εκτός δράσης.

Τον Αύγουστο του 2016 η Νιουκάστλ τον έδωσε δανεικό στον Άγιαξ, όπου ο υψηλόσωμος τερματοφύλακας ολοκλήρωσε την αποθεραπεία του. Όμως, δεν έπαιξε σε κανένα παιχνίδι και τον Ιανουάριο του 2017 τον πήρε δανεικό η Αλκμάαρ, η οποία τον εμπιστεύθηκε και τον βοήθησε να κάνει την επανεκκίνηση που τόσο είχε ανάγκη. Επέστρεψε στους «ανθρακωρύχους» αλλά το τρένο είχε πλέον χαθεί. Τον Σεπτέμβριο του 2017 πουλήθηκε αντί 4 εκατ. λιρών στην Μπράιτον.

Αναλαμπή στην καριέρα του αποτέλεσε η θητεία του στη Νόριτς, στην οποία εντάχθηκε το καλοκαίρι του 2018, ξαναβρήκε τον καλό του εαυτό και τη βοήθησε να κερδίσει δύο ανόδους στην Premier League (2019 και 2021). Εκείνο το διάστημα κλήθηκε ξανά στην Εθνική Ολλανδίας κι έπαιξε αρκετά ματς ως βασικός, ενώ συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για το Euro που διεξήχθη το καλοκαίρι του 2021. Δεν χρησιμοποιήθηκε, όμως καθόλου στο τουρνουά, παρότι ο Σίλεσεν «κόπηκε» την τελευταία στιγμή επειδή προσβλήθηκε από COVID-19. Ο Φρανκ Ντε Μπουρ που ήταν τότε προπονητής, προτίμησε τον 38χρονο Μάρτεν Στεκέλενμπουργκ.

Ο Κρουλ αποχώρησε από τη Νόριτς το καλοκαίρι του 2023 και στη συνέχεια υπέγραψε στη Λούτον, η οποία τότε είχε μόλις επιστρέψει στην Premier League. Έμεινε στη δύναμή της για δύο χρόνια και αγωνίστηκε σε ελάχιστα παιχνίδια μέχρι το καλοκαίρι του 2025, οπότε έμεινε ελεύθερος και ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τη δράση, σε ηλικία 37 ετών.

Πηγές: www.fifa.com [«Van Gaal’s goalkeeping gamble pays off (40) | 100 great World Cup moments»], www.bbc.co.uk [«World Cup 2014: Louis van Gaal reveals why he sent on Tim Krul»], Reuters [«Soccer-Van Gaal regrets not being able to use his penalty expert»], en.wikipedia.org [«Tim Krul»].

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 5 Ιουλίου

2025: Ο Νόβακ Τζόκοβιτς φτάνει τις 100 νίκες στο μονό του Γουίμπλεντον, με το 3-0 επί του Μίομιρ Κετσμάνοβιτς.

2024: Με γκολ του Μερίνο στο 119ο λεπτό η Ισπανία νικά με 2-1 τη Γερμανία και προκρίνεται στους «4» του Euro, όπου θα αντιμετωπίζει τη Γαλλία (5-3 στα πέναλτι την Πορτογαλία).

2014: Η Τσέχα Πέτρα Κβίτοβα κατακτά το Γουίμπλεντον για δεύτερη φορά, νικώντας στον τελικό την Καναδή Εζενί Μπουσάρ με 2-0 (6-3, 6-0) μέσα σε 55 λεπτά.

2009: Ο Ρότζερ Φέντερερ κατακτά το Γουίμπλεντον για έκτη φορά, αφού νικά στον τελικό τον Άντι Ρόντικ με 3-2 σετ (5-7, 7-6, 7-6, 3-6, 16-14). Τα 77 γκέιμ είναι τα περισσότερα που έχουν παιχτεί ποτέ σε τελικό του μονού ανδρών (το παλιό ρεκόρ ήταν 71, στον τελικό του Αυστραλιανού Πρωταθλήματος το 1927), ενώ ρεκόρ συνιστούν και τα 30 γκέιμ που παίζονται στο τελευταίο σετ (20 είχε ο τελικός του Ρολάν Γκαρός το 1927). Παράλληλα, ο Φέντερερ φτάνει τους 15 τίτλους σε τουρνουά γκραν σλαμ και καταρρίπτει το σχετικό ρεκόρ του Πιτ Σάμπρας (14).

2006: Η Γαλλία νικά 1-0 την Πορτογαλία στον δεύτερο ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γερμανίας, με γκολ που πετυχαίνει ο Ζινεντίν Ζιντάν με πέναλτι στο 33′ και κλείνει ραντεβού στον τελικό με την Ιταλία.

1998: Ο Πιτ Σάμπρας νικά τον Γκόραν Ιβανίσεβιτς με 3-2 σετ (6-7, 7-6, 6-4, 3-6, 6-2) και κατακτά το Γουίμπλεντον για πέμπτη φορά στην καριέρα του, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Μπιορν Μποργκ στην open era. Ο ελληνικής καταγωγής Αμερικανός τενίστας θα προσθέσει άλλα δύο τρόπαια στη συλλογή του τα επόμενα δύο χρόνια, όμως ο Ρότζερ Φέντερερ θα του πάρει το ρεκόρ το 2017, όταν θα φτάσει τις οκτώ κατακτήσεις.

1997: Σε ηλικία 16 ετών και 278 ημερών, η Ελβετίδα Μαρτίνα Χίνγκις γίνεται η νεότερη νικήτρια του Γουίμπλεντον από το 1887 και την Αγγλίδα Λότι Ντοντ (15 ετών και 256 ημερών). Η Χίνγκις νικά στον τελικό την Τσέχα Γιάνα Νοβότνα με 2-1 σετ (2-6, 6-3, 6-3).

1995: Η Ουρουγουάη συντρίβει με 4-1 τη Βενεζουέλα στην πρεμιέρα του Κόπα Αμέρικα στο στάδιο Σεντενάριο του Μοντεβιδέο.

1994: Ο Ρομπέρτο Μπάτζιο οδηγεί την Ιταλία στους «8» του Παγκοσμίου Κυπέλλου των ΗΠΑ, με τα δύο γκολ που πετυχαίνει στον αγώνα με τη Νιγηρία στη Βοστώνη (2-1 στην παράταση). Οι Αφρικανοί ανοίγουν το σκορ με τον Αμουνίκε στο 26′, όμως ο Μπάτζιο ισοφαρίζει στο 89′, παρότι οι «ατζούρι» έχουν μείνει με δέκα από το 76′ λόγω αποβολής του Τζόλα. Στο 102′ ο άσος της Γιουβέντους πετυχαίνει και δεύτερο γκολ με πέναλτι και ολοκληρώνει την ανατροπή.

1992: Ο Νίκος Γκάλης τίθεται εκτός Άρη, μια και απορρίπτει την πρόταση του προέδρου, Θεόφιλου Μητρούδη, να αναλάβει υπεύθυνος των ακαδημιών του συλλόγου επειδή δεν βρίσκεται στα αγωνιστικά πλάνα για την επόμενη περίοδο. Από την ίδια κιόλας μέρα, αρχίζει μάχη μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού για την απόκτησή του.

1991: Η ΑΕΚ ολοκληρώνει τη μεταγραφή του επιθετικού της Βέροιας, Αλέξη Αλεξανδρή. Ο 23χρονος επιθετικός από το Κιάτο Κορινθίας είχε αναδειχθεί πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της Β’ Εθνικής, παρά τον υποβιβασμό της ομάδας του και εκείνες τις μέρες μετέχει με την Εθνική Ελλάδας στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αθήνας.

1987: Ο 22χρονος Αυστραλός Πατ Κας κάνει τη μεγάλη έκπληξη στον τελικό του Γουίμπλεντον, αφού νικά με 3-0 σετ τον Τσεχοσλοβάκο, Νο 1 στον κόσμο, Ιβάν Λεντλ (7-6, 6-2, 7-5). Αμέσως μετά τον νικητήριο πόντο ο Κας σκαρφαλώνει στην κερκίδα για να χαιρετίσει τους γονείς του, τη σύντροφό του και τον προπονητή του, παραβιάζοντας το πρωτόκολλο του τουρνουά. Την παράδοση θα συνεχίσουν τα επόμενα χρόνια κι άλλοι νικητές του λονδρέζικου τουρνουά.

1986: Ο Νίκος Γκάλης σημειώνει ρεκόρ παραγωγικότητας με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Πετυχαίνει 53 πόντους στην πρεμιέρα του Μουντομπάσκετ της Ισπανίας κόντρα στον Παναμά και οδηγεί το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στην άνετη νίκη με 110-81.

1984: Η Νάπολι παρουσιάζει το μεγάλο μεταγραφικό της απόκτημα από τη Νάπολι, τον Αργεντινό Ντιέγκο Μαραντόνα.

1982: Με χατ τρικ του Πάολο Ρόσι η Ιταλία κάνει την έκπληξη και νικά με 3-2 τη Βραζιλία στο «Σαριά» της Βαρκελώνης και προκρίνεται στους «4» του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας. Το σοκ της ήττας είναι τεράστιο στη Βραζιλία (όπου το ανάθεμα πέφτει στον τερματοφύλακα Βαλντίρ Πέρες και τον σέντερ φορ Σερζίνιο) και καταγράφονται οι αυτοκτονίες 14 ανθρώπων στους δρόμους διάφορων πόλεων. Στα ημιτελικά προκρίνεται και η Δυτική Γερμανία, αφού η Αγγλία αποτυγχάνει να νικήσει την Ισπανία (0-0) στον τελευταίο αγώνα του άλλου ομίλου. Οι Άγγλοι αποκλείονται χωρίς να έχουν γνωρίσει την ήττα στη διοργάνωση.

1980: Ο Μπιορν Μποργκ νικά με 3-2 τον Τζον ΜακΕνρο στο τελικό του Wimbledon και κατακτά τον τίτλο για πέμπτη διαδοχική χρονιά. Στο μικτό διπλό, το τρόπαιο κερδίζουν τα αδέλφια Τζον και Τρέισι Όστιν, το πρώτο οικογενειακό δίδυμο που καταφέρνει κάτι τέτοιο μετά το ζεύγος Λέσλι και Κίτι Γκόντφρι, το 1926.

1975: Ο Αμερικανός Άρθουρ Ας γίνεται ο πρώτος μαύρος τενίστας που κερδίζει το Γουίμπλεντον. Νικά στον τελικό τον συμπατριώτη του, Τζίμι Κόνορς, με 3-1 σετ (6-1, 6-1, 5-7, 6-4).

1974: H Κρις Έβερτ κερδίζει τον πρώτο της τίτλο στο μονό του Γουίμπλεντον νικώντας τη Σοβιετική Όλγα Μόρζοβα με 2-0 σετ (6-0, 6-4).

1972: Ο ΠΑΟΚ κατακτά τον πρώτο τίτλο της ιστορίας του στο ποδόσφαιρο. Στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας που διεξάγεται στο στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης», επικρατεί με 2-1 του πρωταθλητή Παναθηναϊκού με δύο γκολ του Γιώργου Κούδα στο 2′ και το 88′. Οι «πράσινοι μειώνουν στο 89′ με τον Τάκη Παπαδημητρίου.

1969: Ο Αυστραλός Ροντ Λέιβερ κερδίζει το Γουίμπλεντον για τέταρτη φορά, όταν νικά τον συμπατριώτη του Τζον Νιούκομ με 3-1 σετ (6-4, 5-7, 6-4, 6-4).

1959: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-1 τη Δόξα Δράμας στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και κάνει το τρίτο διαδοχικό νταμπλ (ύστερα από εκείνα του 1957 και του 1958). Πρόκειται για ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

1956: Ο 22χρονος δρομέας του Πανελληνίου, Παναγιώτης Μαυραγάνης, χάνει τη ζωή του όταν παρασύρεται από λεωφορείο στην οδό Βασίλισσης Σοφίας. Μία ημέρα νωρίτερα είχε κερδίσει τον αγώνα των 800 μ. στους ελληνογιουγκοσλαβικούς αγώνες.

1947: Ο Λάρι Ντόμπι υπογράφει στους Κλίβελαντ Ίντιανς και γίνεται ο πρώτος μαύρος αθλητής που θα αγωνιστεί στην American League του μπέιζμπολ.

1930: Ο Μπιλ Τίλντεν κερδίζει για τρίτη και τελευταία φορά το Γουίμπλεντον νικώντας με 3-0 (6-3, 9-7, 6-4) τον Γουίλμερ Άλισον.

1929: Στον πρώτο τελικό του μονού γυναικών στον οποίο προκρίνονται δύο Αμερικανίδες, η Έλεν Γουίλς-Μούντι νικά με 2-0 (6-1, 6-2) την Έλεν Τζέικομπς.

1924: Πραγματοποιείται στο Παρίσι η επίσημη Τελετή Έναρξης των 8ων Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι έχουν αρχίσει από τις 4 Μαΐου. Μετέχουν 2.826 αθλητές και 130 αθλήτριες από 44 χώρες, ενώ τότε κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του το μότο «Citius, altius, fortius» («πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά»).

1919: Η Γαλλίδα Σουζάν Λανγκλέν κερδίζει για πρώτη φορά τον τίτλο στο μονό του Γουίμπλεντον, νικώντας στον τελικό την Ντορόθια Τσέιμπερς με 2-1 σετ (10-8, 4-6, 9-7).

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News