Σαν Σήμερα - Πάτρικ Σιόμπεργκ: Ο θρίαμβος του Σουηδού άλτη του ύψους που αγάπησαν οι Έλληνες

Πριν ο Χαβιέ Σοτομαγιόρ ωριμάσει αγωνιστικά και κυριαρχήσει (όχι απόλυτα βέβαια) σε όλα τα επίπεδα στο άλμα εις ύψος, το αγώνισμα είχε Ευρωπαίο «βασιλιά». Τον Πάτρικ Σιόμπεργκ.

Για τουλάχιστον μία τριετία ο ψηλόλιγνος Σουηδός ήταν ο κορυφαίος άλτης στον κόσμο και το απέδειξε περίτρανα στις 6 Σεπτεμβρίου 1987, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ρώμης. Σ’ έναν από τους πιο συναρπαστικούς τελικούς όλων των εποχών, με τέσσερις αθλητές να κυνηγούν το χρυσό στα 2.40 μ., ο Σιόμπεργκ αποδείχθηκε πιο δυνατός μια και ήταν ο μόνος που είχε περάσει τα 2.38 μ. με την πρώτη προσπάθεια.

Ήταν το επιστέγασμα μιας εξαιρετικής περιόδου για τον ξανθομάλλη άλτη, ο οποίος ήταν εξαιρετικά δημοφιλής και στην Ελλάδα. Η καριέρα του, άλλωστε, ήταν έντονα συνυφασμένη με τη χώρα μας και τα… εγκαίνια δύο εμβληματικών αθλητικών εγκαταστάσεων!

Το 1982, στα 17 του μόλις χρόνια (γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1965), πήρε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που φιλοξενήθηκε στο νεόδμητο ΟΑΚΑ, προκρίθηκε στον τελικό και κατέλαβε τη δέκατη θέση με 2.15 μ. Και το 1985, όταν ήταν πλέον καταξιωμένος άλτης, κατέκτησε με 2.35 μ. το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό του κλειστού στίβου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, το οποίο είχε μόλις ανοίξει τις πύλες του.

Τον Φεβρουάριο του 1987 ήταν μαζί με τον Καναδό σπρίντερ Μπεν Τζόνσον οι δύο βασικοί πόλοι έλξης για τους φιλάθλους στο διεθνές μίτινγκ που φιλοξενήθηκε στο ΣΕΦ. Το γεγονός ότι σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ με 2.41 μ. μπροστά σε 5.000 θεατές τον έκανε εξαιρετικά δημοφιλή στη χώρα μας, σε μια εποχή που δεν υπήρχαν Έλληνες αθλητές στις κορυφαίες θέσεις κανενός αγωνίσματος και οι φίλοι του στίβου αναζητούσαν ινδάλματα για να υποστηρίξουν.

Κι όταν ο ΣΕΓΑΣ διοργάνωσε ένα μίτινγκ ύψους στην Πάτρα και προσκάλεσε θρύλους του παρελθόντος για να τους τιμήσει, ο Σουηδός ήταν ένας από αυτούς (μαζί με τον Ντικ Φόσμπερι και τη Στέφκα Κοσταντίνοβα) και γνώρισε ξανά την αποθέωση από το ελληνικό κοινό.

Με την πρώτη το 2.38 μ.

Εκτός από το Ευρωπαϊκό στο ΣΕΦ, ο Σιόμπεργκ είχε ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου του 1985 στο Παρίσι. Ακόμα πιο δυνατός παρουσιάστηκε από την αρχή του 1987, αφού τον Φεβρουάριο στέφθηκε ξανά πρωταθλητής Ευρώπης στον κλειστό στο Λιεβέν της Γαλλίας με 2.38 μ. και τον Ιούνιο πήρε το παγκόσμιο ρεκόρ και στον ανοιχτό, με άλμα στα 2.42 μ. στο διεθνές μίτινγκ της Στοκχόλμης.

Ήταν, λοιπόν, το μεγάλο φαβορί για το χρυσό μετάλλιο στη Ρώμη, αν και ο ανταγωνισμός ήταν τεράστιος. Ισχυρότερος αντίπαλος θεωρούταν ο Σοβιετικός Ίγκορ Πακλίν, πρώην κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ (με 2.41 μ.) και παγκόσμιος πρωταθλητής στον κλειστό λίγους μήνες νωρίτερα στην Ιντιανάπολις. Ο συμπατριώτης του, Γκενάντι Αβντεγένκο, ο νικητής-έκπληξη του Παγκοσμίου του 1983 στο Ελσίνκι, ήταν πάντοτε υπολογίσιμος, όπως και ο Δυτικογερμανός Ντίτμαρ Μέγκενμπουργκ, ο οποίος είχε είχε στεφθεί χρυσός ολυμπιονίκης το 1984 στο Λος Άντζελες αφήνοντας δεύτερο τον 19χρονο Σιόμπεργκ (απόντων των Σοβιετικών, λόγω του μποϊκοτάζ).

Στον τελικό είχε προκριθεί και ο 19χρονος Σοτομαγιόρ, ο οποίος όμως δεν ήταν ακόμα έτοιμος για μεγάλα πράγματα, σε αντίθεση με τον δεύτερο Δυτικογερμανό Κάρλο Τρένχαρντ (ο οποίος είχε βγει δεύτερος στο Παγκόσμιο του κλειστού εκείνης της χρονιάς) και τον Ρουμάνο Σορίν Ματέι που θεωρούνταν υποψήφιοι για το βάθρο.

Ο Τρένχαρντ, ωστόσο, απέτυχε να περάσει τα 2.32 μ., ύψος που πέρασαν με την πρώτη τα τέσσερα φαβορί, ο Ματέι και ο Κλάρενς Σόντερς από τις Βερμούδες! Το ξεκαθάρισμα άρχισε όταν ο πήχυς ανέβηκε στα 2.35 μ. Ο Σιόμπεργκ και ο Μέγκενμπουργκ ήταν οι μόνοι που τον πέρασαν με την πρώτη προσπάθεια τον πέρασαν μόνο,  ο Πακλίν τα κατάφερε με τη δεύτερη κι ο Αβντεγένκο με τη τρίτη. Ο Σόντερς τέθηκε εκτός μάχης, ενώ Ματέι ρίσκαρε μετά την πρώτη αποτυχημένη και άφησε τις άλλες δύο προσπάθειες για το επόμενο ύψος.

Και στα 2.38 μ., όμως, ο Σιόμπεργκ έδειξε την ανωτερότητά του. Ήταν ο μόνος που «καθάρισε» το ύψος με την πρώτη κι έκανε το μεγάλο βήμα για το χρυσό, αφήνοντας τον Μέγκενμπουργκ να τα παίξει όλα για όλα στα 2.40 μ. όταν απέτυχε στο πρώτο του άλμα. Αντίθετα, οι Σοβιετικοί επέμειναν στα «38» και πέρασαν το ύψος με την τρίτη προσπάθεια αποκτώντας προβάδισμα για το βάθρο – αφού κι ο Ματέι δεν μπόρεσε να πάει πιο ψηλά.

Συνέβη λοιπόν το πρωτοφανές, τέσσερις αθλητές να κάνουν επί μία περίπου ώρα άλματα στα 2.40 μ. διεκδικώντας το χρυσό μετάλλιο! Το κοινό στο «Ολίμπικο» παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα παραμερίζοντας το ενδιαφέρον για τα δρομικά αγωνίσματα, κανένας αθλητής όμως δεν έφτασε κοντά στο να περάσει τον πήχυ. Έτσι, ο Σιόμπεργκ στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής με τον Πακλίν δεύτερο, τον Αβντεγένκο τρίτο και τον Μέγκενμπουργκ τέταρτο.

Τα ψυχικά τραύματα από τη σεξουαλική κακοποίηση

Κατά έναν παράδοξο τρόπο, η νίκη του Σιόμπεργκ στη Ρώμη αποδείχθηκε και η μοναδική που σημείωσε σε μεγάλη διεθνή διοργάνωση στον ανοιχτό στίβο! Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ έμεινε τρίτος με 2.36 μ. και είδε τον Αβντεγένκο να παίρνει ρεβάνς (με 2.38 μ.), ενώ το 1992 που ο αγώνας κρίθηκε πολύ χαμηλά, βγήκε δεύτερος στη διαφορά προσπαθειών στα 2.34 μ. πίσω από τον Σοτομαγιόρ.

Έστω και χωρίς χρυσό, πάντως, ο Σουηδός παραμένει ο μοναδικός άλτης του ύψους που έχει κερδίσει τρία ολυμπιακά μετάλλια. Προσπάθησε να τα κάνει τέσσερα το 1996 στην Ατλάντα, όμως ένας τραυματισμός στον αχίλλειο τένοντα δύο ημέρες πριν τον προκριματικό τον έθεσε νοκ άουτ. Ο ίδιος έχει πει ότι αυτή ήταν η χειρότερη στιγμή της καριέρας του, μια και τα χρόνια που ακολούθησαν οι πόνοι δεν τον εγκατέλειψαν εντελώς και καθιστούσαν αδύνατη τη σκληρή προπόνηση που ήταν απαραίτητη για να φτάσει σε σπουδαίες επιδόσεις.

Παροιμιώδης ήταν και η αποτυχία του να κερδίσει μετάλλιο στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ανοιχτού (αν και δεν πήρε μέρος το 1990 και το 1994), ενώ στο Παγκόσμιο του Τόκιο το 1991 δεν βρισκόταν σε καλή κατάσταση λόγω τραυματισμών κι έμεινε έβδομος. Η τελευταία αξιόλογη παρουσία του ήταν στο Παγκόσμιο ήταν το 1995 στο Γκέτεμποργκ, όπου προκρίθηκε στον τελικό και με άλμα στα 2.32 μ. κατέλαβε την έκτη θέση.

Ο Σιόμπεργκ βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα το 2011, όταν αποκάλυψε στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Det du inte såg» («Όσα δεν είδατε») ότι στα παιδικά του χρόνια είχε πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον προπονητή του Βίλιο Νουσιάινεν, ο οποίος αργότερα έγινε και πατριός του. Ένα γεγονός που δεν είχε τη δύναμη να αποκαλύψει νωρίτερα ακόμα και σε στενούς φίλους που είχε αποκτήσει στον αθλητισμό (ανάμεσά τους κι ο δικός μας Λάμπρος Παπακώστας) κι έκανε τον κόσμο να εκτιμήσει ακόμα περισσότερο τα επιτεύγματά του.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αν και ο Σιόμπεργκ ήταν μόλις 14 ετών όταν η μητέρα του χώρισε με τον Νουσιάινεν, επέλεξε να συνεχίσει να προπονείται μαζί του επειδή είχε χειραγωγηθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να πιστεύει ότι μόνο μέσω της συνεργασίας τους θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αθλητή παγκόσμιας κλάσης. Ουσιαστικά, δηλαδή, υπέβαλε τον εαυτό του σ’ αυτήν την ψυχοφθόρα διαδικασία, επειδή είχε πειστεί ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να ανέβει στην κορυφή.

Ο Νουσιάινεν πέθανε το 1999 και δεν μπορούσε να προβάλει αντίλογο στα όσα ισχυρίστηκε δώδεκα χρόνια αργότερα ο Σιόμπεργκ. Ύστερα από την κυκλοφορία του βιβλίου, πάντως, εμφανίστηκαν κι άλλοι αθλητές που είχαν συνεργαστεί μαζί του στην παιδική τους ηλικία και μοιράστηκαν κι εκείνοι τις αντίστοιχες φρικιαστικές εμπειρίες που είχαν περάσει.

Αφού ξεπέρασε μια σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του το 2021, ο Σιόμπεργκ παραμένει δημόσιο πρόσωπο στη Σουηδία και εξακολουθεί να μιλά δημόσια για τα ψυχικά τραύματα που του άφησε η σεξουαλική κακοποίηση από τον πατριό του. Μάλιστα, το 2019 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ακτιβιστικής οργάνωσης Dumpen, η οποία έχει ως αντικείμενο την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Πηγές: www.olympedia.org («Patrik Sjöberg»), worldathletics.org («Patrik Sjoberg retires to coach basketball players»), www.sverigesradio.se («Patrik Sjöberg – med hatet som drivkraft»), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», φύλλα της 2ας Φεβρουαρίου 1987 και 7ης Σεπτεμβρίου 1987), en.wikipedia.org («Patrik Sjöberg»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 6 Σεπτεμβρίου

2021: Πεθαίνει σε ηλικία 73 ετών ο παλαίμαχος διεθνής Γάλλος ποδοσφαιριστής, Ζαν-Πιερ Άνταμς, ο οποίος είχε μείνει «φυτό» από το 1982 κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στο γόνατο, εξαιτίας της χορήγησης λανθασμένης δόσης αναισθητικού.

2020: Ο Νόβακ Τζόκοβιτς αποβάλλεται από τον αγώνα του με τον Πάμπλο Καρένιο Μπούστα για τον 4ο γύρο του US Open, όταν χτυπά εκνευρισμένος το μπαλάκι με τη ρακέτα του ύστερα από έναν χαμένο πόντο και πετυχαίνει άθελά του μία κριτή.

2012: Ο Χρήστος Ταμπαξής (50 μέτρα ύπτιο S1) και ο Πασχάλης Σταθελάκος (σφαιροβολία F40) κερδίζουν το ασημένιο και το χάλκινο μετάλλιο αντίστοιχα, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.

2010: Σκοτώνεται σε τροχαίο δυστύχημα στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Νέων Μουδανιών, λόγω ανακοπής καρδιάς που παθαίνει ενώ οδηγεί, ο 51χρονος ομοσπονδιακός προπονητής του ΣΕΓΑΣ Κώστας Σπανίδης. Υπήρξε ο προπονητής της δισκοβόλου Τασούλας Κελεσίδου τα χρόνια των κορυφαίων διακρίσεών της.

2003: Η Εθνική Ελλάδας νικά με 1-0 την Αρμενία στο Εριβάν χάρη σε γκολ του Ζήση Βρύζα και κάνει ένα ακόμα βήμα για την πρόκριση στα τελικά του Euro 2004.

2003: Την  πρόκριση στου «8» του Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας πανηγυρίζει η Εθνική μας χάρη στη νίκη της με 75-70 επί της Τουρκίας με 15 πόντους του Ευθύμη Ρεντζιά.

1997: Η Μαρτίνα Χίνγκις νικά τη Βίνους Γουίλιαμς με 2-0 σετ (6-0, 6-4) και κατακτά το US Open για πρώτη φορά στην καριέρα της.

1996: Με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς να κάνει επίσημο ντεμπούτο στον πάγκο του, ο Ολυμπιακός περνά με το επιβλητικό 5-0 από την Καστοριά στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής.

1992: Ο Αλγερινός Νουρεντίν Μορσελί τρέχει τα 1.500 μ. σε 3:28.86 στο Ριέτι της Ιταλίας και καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ του Μαροκινού Σαΐντ Αουίτα (3:29.46 από το 1985).

1992: Ιστορία γράφει ο Ούγγρος ξιφομάχος Παλ Σέκερες, μια και γίνεται ο πρώτος αθλητής που κερδίζει μετάλλιο και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες πέρα από τους Ολυμπιακούς. Το 1988 στη Σεούλ ως αρτιμελής αθλητής είχε κερδίσει το χάλκινο στο ομαδικό του ξίφους ασκήσεως και το 1992, αφού στο μεταξύ είχε καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι ύστερα από ένα ατύχημα, κερδίζει το χρυσό στο ατομικό του ίδιου όπλου.

1987: Η ΑΕΛ νικά με 3-1 τον πρωταθλητή Ολυμπιακό στο «Αλκαζάρ» στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής.

1987: O Σομαλός Αμπντί Μπίλε κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ρώμης με χρόνο 3:36.80.

1982: Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, κηρύσσει την έναρξη του 13ου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Αθλητισμού (ΕΠΑ), εγκαινιάζοντας παράλληλα το νεόδμητο Ολυμπιακό Στάδιο του Αμαρουσίου στο οποίο έχουν συρρεύσει 70.000 θεατές. Τα πρώτα χρυσά μετάλλια κερδίζουν η Ανατολικογερμανίδα Ιλόνα Σλούπιανεκ στη σφαιροβολία (21.59 μ.) και ο Ιταλός δρομέας Αλμπέρτο Κόβα στα 10.000 μ. (27:41.03)

1981: Ισόπαλοι 1-1 αναδεικνύονται ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός στο επεισοδιακό ντέρμπι της 1ης αγωνιστικής της Α’ Εθνικής που διεξάγεται στην Πάτρα, λόγω τιμωρίας των «πράσινων» από την προηγούμενη περίοδο.

1979: Σκοτώνονται σε τροχαίο δυστύχημα λίγο έξω από τη Θήβα, οι ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές της ΑΕΛ, Δημήτρης Κουκουλίτσιος και Δημήτρης Μουσιάρης, όταν η Citroen που οδηγεί ο δεύτερος συγκρούεται πλαγιομετωπικά με λεωφορείο του ΚΤΕΛ. Οι νεαροί άσοι ταξίδευαν στην Αθήνα για να ενσωματωθούν στην αποστολή της Εθνικής Ελπίδων, ενώ στο ίδιο αυτοκίνητο επέβαινε και ο συμπαίκτης τους, Γιάννης Βαλαώρας, που γλίτωσε με ελαφρά τραύματα.

1975: H Κρις Έβερτ κερδίζει τον πρώτο από τους έξι τίτλους της στο US Open, νικώντας στον τελικό την Ιβόν Γκούλαγκονγκ με 2-1 σετ (5-7, 6-4, 6-2).

1974: Ο Ιταλός σπρίντερ Πιέτρο Μενέα κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 200 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ρώμης με χρόνο 20.60. Την ίδια ημέρα διεξάγεται και ο τελικός του αγωνίσματος των γυναικών, με νικήτρια την Πολωνή Ιρένα Σεβίνσκα με 22.51.

1973: Η Ανατολικογερμανίδα Κορνέλια Έντερ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα πεταλούδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου του Βελιγραδίου με 1:02.54.

1972: Επαναρχίζουν στο Μόναχο οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που είχαν διακοπεί από το απόγευμα της 5ης Σεπτεμβρίου λόγω της τρομοκρατικής επίθεσης εις βάρος της ισραηλινής αποστολής στο Ολυμπιακό Χωριό. Χρυσά μετάλλια κερδίζουν ο Σοβιετικός, Βασίλι Αλεξέγεφ, στα βαρέα βάρη της άρσης βαρών και ο Ούγγρος, Τσάμπα Φενίβεσι, στο ξίφος μονομαχίας.

1969: Πεθαίνει σε ηλικία 77 ετών ο Αρτούρ Φριντενράιχ, ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της Βραζιλίας και πρωταγωνιστής στους δύο πρώτους θριάμβους της «σελεσάο» στο Κόπα Αμέρικα, το 1919 και το 1922.

1967: Η Ντινάμο Ζάγκρεμπ αποσπά ισοπαλία 0-0 στην έδρα της Λιντς στον δεύτερο τελικό του Κυπέλλου Εκθέσεων και κατακτά το τρόπαιο χάρη στη νίκη της με 2-0 στον πρώτο αγώνα.

1963: Διεξάγεται το υπ’ αριθμόν 100.000 παιχνίδι της Major League του μπέιζμπολ.

1960: Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος με πλήρωμα τους Οδυσσέα Εσκιτζόγλου και Γιώργο Ζαΐμη εξασφαλίζει το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία Dragon της ιστιοπλοΐας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης. Πρόκειται για το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Ελλάδας στην κορυφαία διοργάνωση ύστερα από εκείνο του Κωστή Τσικλητήρα στο μήκος άνευ φοράς το 1912.

1960: Ο Αυστραλός Χερμπ Έλιοτ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, βελτιώνοντας το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ (3:35.6 έναντι 3:36.0). Στα 400 μ. νικητής αναδεικνύεται ο Αμερικανός Ότις Ντέιβις ο οποίος νικά στο νήμα τον Γερμανό Καρλ Κάουφμαν (και οι δύο καταγράφονται με χρόνο 44.9 που συνιστά παγκόσμιο ρεκόρ).

1959: Εγκαινιάζεται το νέο γήπεδο του ΠΑΟΚ στην Τούμπα, με φιλικό αγώνα κόντρα στην ΑΕΚ τον οποίο οι Θεσσαλονικείς κερδίζουν με 1-0.

1951: Η ηλικίας 16 ετών και εννέα μηνών Μορίν Κόνολι, γνωστή και ως «Little Mo», γίνεται η νεότερη τενίστρια που κερδίζει το πρώτο από τα τρία διαδοχικά τρόπαια στο μονό του US Open.

1943: Ο 16χρονος Καρλ Σέιμπ της Φιλαδέλφεια γίνεται ο νεαρότερος παίκτης που μετέχει σε αγώνα μπέιζμπολ.

1942: Ο εβραϊκής καταγωγής Τσεχοσλοβάκος μαραθωνοδρόμος, Όσκαρ Χεκς, όγδοος ολυμπιονίκης το 1932 στο Λος Άντζελες, μεταφέρεται αιχμάλωτος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, όπου θα πεθάνει σε θάλαμο αερίων τον Μάρτιο του 1944.

1920: Κατά τη διάρκεια του πέμπτου σετ του τελικού του εθνικού πρωταθλήματος των ΗΠΑ (μετέπειτα US Open) μεταξύ του Μπιλ Τίλντεν και του Μπιλ Τζόνστον, ένα πολεμικό αεροπλάνο που πετά πάνω από το γήπεδο επανδρωμένο με φωτορεπόρτερ που καλύπτει τον αγώνα, πέφτει λόγω μηχανικής βλάβης. Ο πιλότος κι ο φωτορεπόρτερ σκοτώνονται ακαριαία, όμως ο αγώνας συνεχίζεται και ο Τίλντεν παίρνει τη νίκη με 3-2 σετ (6–1, 1–6, 7–5, 5–7, 6–3). Πρόκειται για τον πρώτο από τους έξι διαδοχικούς τίτλους του Τίλντεν στη διοργάνωση.

1916: Ολοκληρώνεται το πρώτο πρωτάθλημα Αγγλίας στο σνούκερ με νικητή τον Τσαρλς Ζακ. Η διοργάνωση συνεχίζεται έως και σήμερα με τη συμμετοχή ερασιτεχνών Άγγλων παικτών (English Amateur Championship) και είναι η αρχαιότερη στο ιδιαίτερο αυτό είδος μπιλιάρδου.

1913: Η Άρσεναλ εγκαινιάζει το γήπεδο «Χάιμπουρι», χωρητικότητας 38.500 θέσεων, νικώντας με 2-1 τη Λέστερ Φος (η μετέπειτα γνωστή μας Λέστερ). Το γήπεδο θα χρησιμοποιηθεί από τους «κανονιέρηδες» για 93 χρόνια και ο τελευταίος αγώνας εκεί θα διεξαχθεί στις 7 Μαΐου 2006 με αντίπαλο τη Γουίγκαν (4-2).

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News