Σαν Σήμερα - Ζοέλ Μπατς: Ο ποιητής-γκολκίπερ που νίκησε τον καρκίνο το 1982 και τους Βραζιλιάνους το 1986

Όταν ο Ζοέλ Μπατς διαγνώστηκε με καρκίνο στους όρχεις το καλοκαίρι του 1982, η Εθνική Γαλλίας είχε αρχίσει ήδη τους αγώνες της στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας.

Ο 25χρονος τερματοφύλακας ο οποίος είχε ήδη καθιερωθεί ως βασικός στην Οσέρ από τον Γκι Ρου, φιλοδοξούσε ασφαλώς να αγωνιστεί κι αυτός κάποτε στην κορυφαία διεθνή διοργάνωση. Εκείνη την περίοδο, όμως, βρισκόταν ξαφνικά αντιμέτωπος με μια νέα σκληρή πραγματικότητα. Παρότι οι γιατροί τον είχαν διαβεβαιώσει ότι ο καρκίνος του ήταν 100% ιάσιμος, ένιωθε φόβο για τη ζωή του και βρέθηκε να περνάει πολλές ώρες μόνος του, φιλοσοφώντας και γράφοντας ποιήματα.

Μόνο όταν χειρουργήθηκε και ξεπέρασε οριστικά τον κίνδυνο άρχισε να σκέφτεται ξανά το ποδόσφαιρο και την ανέλιξη της καριέρας του. Ούτε τότε, όμως, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μόλις δύο χρόνια αργότερα θα ήταν ο βασικός τερματοφύλακας της εθνικής ομάδας που θα στεφόταν για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ευρώπης, όπως κι ότι θα αγωνιζόταν στο επόμενο Μουντιάλ και θα έβαζε την υπογραφή του στην πρόκρισή της στα ημιτελικά.

Το όνομα του Μπατς γράφτηκε με ανεξίτηλα γράμματα στη μουντιαλική ιστορία στις 21 Ιουνίου 1986. Τότε που εξελίχθηκε στον απόλυτο πρωταγωνιστή της πρόκρισης της Γαλλίας επί της Βραζιλίας με 4-3 στα πέναλτι, αφού είπε «όχι» στους δύο κατά τεκμήριο κορυφαίους παίκτες της.

Πρώτα στο 75′ της κανονικής διάρκειας απέκρουσε το πέναλτι του Ζίκο, του βετεράνου αστέρα της «σελεσάο» που μόλις είχε περάσει στον αγώνα ως αλλαγή. Διατήρησε έτσι το 1-1 με το οποίο ο συναρπαστικός αγώνας οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι, όπου ο Μπατς έδωσε αμέσως ψυχολογικό προβάδισμα στην ομάδα του: με εντυπωσιακή εκτίναξη απέκρουσε το πρώτο πέναλτι της διαδικασίας που εκτέλεσε ο «πολύς» Σόκρατες!

Αν και στο 3-3 ο σούπερ σταρ των «μπλε», Μισέλ Πλατινί, έστειλε απρόσμενα την μπάλα… στα πουλιά, οι Βραζιλιάνοι απέτυχαν να πάρουν το προβάδισμα στο τελευταίο πέναλτι. Ο νεαρός αμυντικός Ζούλιο Σέζαρ, ο οποίος πολλά χρόνια αργότερα θα περνούσε (ως βετεράνος πια) απ’ τον Παναθηναϊκό, έστειλε την μπάλα στο δοκάρι. Και στο καπάκι ο βασκικής καταγωγής μέσος, Λουίς Φερναντέζ, διαμόρφωσε το 4-3 που έστειλε τη Γαλλία στα ημιτελικά!

Στο επίκεντρο των πανηγυρισμών βρέθηκε φυσικά ο Μπατς. Λίγοι από τους εκατομμύρια τηλεθεατές ανά τον κόσμο που είχαν παρακολουθήσει ζωντανά το πιο συναρπαστικό παιχνιδι του Mexico ’86, γνώριζαν την περιπέτεια που είχε περάσει με την υγεία του τέσσερα χρόνια νωρίτερα – ελλείψει του διαδικτύου και των social media που κάνουν σήμερα κτήμα καθενός την παραμικρή πληροφορία. Ο ίδιος, όμως, γνώριζε πολύ καλά τι συναισθήματα είχε βιώσει και είχε πρόσθετο λόγο για να γιορτάσει την προσωπική και ομαδική επιτυχία.

«Το να δεχθείς γκολ είναι τίποτα μπροστά στον θάνατο», έγραψε στην αυτοβιογραφία του που κυκλοφόρησε μερικούς μήνες αργότερα με τίτλο «Gardien de ma vie» (επί λέξει μεταφράζεται ως «φύλακας της ζωής μου», με τη λέξη gardien βέβαια να έχει και την έννοια του τερματοφύλακα στο ποδόσφαιρο). Μια φράση η οποία αποτύπωνε τη φιλοσοφία του γύρω από το ποδόσφαιρο ύστερα από την περιπέτεια που είχε περάσει το καλοκαίρι του 1982. Έπαιζε σαν να μην είχε να χάσει τίποτε, αφού είχε κερδίσει την πιο σημαντική μάχη. Αυτήν της ζωής του.

Το όνειρο κράτησε λίγο

Η φιλοσοφία με την οποία αντιμετώπιζε το ποδόσφαιρο ο Μπατς, τον βοήθησε να ξεπεράσει και τα αντίθετα συναισθήματα που του προκάλεσε ο ημιτελικός με τη Δυτική Γερμανία. Όλοι θεωρούσαν φαβορί τη Γαλλία, μια και τα «πάντσερ» τα είχαν βρει σκούρα κόντρα στο γηπεδούχο Μεξικό, το οποίο τελικά απέκλεισαν με 4-1 στα πέναλτι με ήρωα τον τερματοφύλακα Τόνι Σουμάχερ. Εξαιτίας του τελευταίου, βέβαια, όλοι οι ουδέτεροι υποστήριζαν τους «μπλε» μια και δεν είχαν ξεχάσει τι είχε κάνει στον Πατρίκ Μπατιστόν στον ημιτελικό του 1982 στη Σεβίλλη.

Ο Μπατς ήταν ένα από τα ατού των Γάλλων σε σχέση με τον προ τετραετίας αγώνα. Θεωρούταν πολύ καλύτερος τερματοφύλακας από τον Ζαν-Λικ Ετορί, ο οποίος είχε μείνει όρθιος σε όλες τις εκτελέσεις πέναλτι των Δυτικογερμανών – ακόμα και σ’ εκείνη του Ούλι Στίλικε που την απέκρουσε! – και πολλοί του χρέωναν ευθύνη και για το γκολ με το οποίο ο Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε μείωσε σε 3-2 στην παράταση. Ύστερα από αυτό, ήρθε νομοτελειακά η ισοφάριση με το «ψαλιδάκι» του Κλάους Φίσερ και η ήττα στην ψυχοφθόρο διαδικασία.

Κι όμως, μόλις στο 9ο λεπτό του ημιτελικού της 25ης Ιουνίου 1986, ο ήρωας του προημιτελικού με τη Βραζιλία έγινε μοιραίος. Δεν εκτίμησε σωστά την πορεία της μπάλας ύστερα από ένα δυνατό αριστερό σουτ του Αντρέας Μπρέμε και την είδε να περνάει κάτω απ’ το σώμα του και να καταλήγει στα δίχτυα. Η κατάρα που κυνηγούσε τους «μπλε» στα ματς με τους Δυτικογερμανούς είχε κάνει και πάλι την εμφάνισή της και το δεύτερο γκολ από τον Ρούντι Φέλερ στο 90′, αποτελείωσε τα όνειρά τους για την κατάκτηση του τροπαίου.

Ο ίδιος ο Μπατς παραδέχθηκε ότι θα μπορούσε να αποφύγει το λάθος, για το οποίο δέχθηκε κριτική. Επειδή, όμως, οι Γάλλοι ξέρουν να εκτιμούν όσους τους έχουν βοηθήσει να ζήσουν μεγάλες στιγμές, δεν έπεσαν πάνω του για να τον κατασπαράξουν. Χωρίς να έχουν διαβάσει ακόμα τα μηνύματα ζωής που θα έστελνε μέσα απ’ την αυτοβιογραφία του, έμοιαζαν να είχαν καταλάβει ότι κανένα λάθος στο ποδόσφαιρο δεν συνιστά τραγωδία. Ακόμα κι αν αποφέρει ένα γκολ που θα κοστίσει τον αποκλεισμό απ’ τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Άφαντος πριν τον τελικό του Euro ’84

Ο Μπατς ήταν ήδη 29 ετών το 1986 (γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1957 στο Μον-ντε-Μαρσάν, στη νοτιοδυτική Γαλλία) και είχε δείξει τη χαλαρότητα με την οποία αντιμετώπιζε το ποδόσφαιρο από το Euro ’84. Τότε που… εξαφανίστηκε από το προπονητικό κέντρο της Εθνικής Γαλλίας την παραμονή του τελικού με την Ισπανία.

Μάταια έψαχνε τον βασικό του γκολκίπερ ο προπονητής, Μισέλ Ινταλγκό, αφού δεν υπήρχαν και κινητά τηλέφωνα για να εντοπίσει κάποιος το στίγμα του. Όπως αποδείχθηκε λίγο αργότερα, είχε πάει για ψάρεμα σε μία κοντινή λιμνούλα μαζί με δύο συμπαίκτες του, τον επιθετικό Μπρούνο Μπελόν και τον αναπληρωματικό τερματοφύλακα Φιλίπ Μπερζερού. Χρόνια αργότερα, μάλιστα, ο Μπατς περιέγραψε με καμάρι σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα της UEFA ότι είχαν καταφέρει «να ξεφύγουν από το μοναστήρι που ήταν κλεισμένοι» και να πιάσουν έναν κυπρίνο με την πετονιά που είχαν φτιάξει μόνοι τους!

Ο Ινταλγκό τους κατσάδιασε άγρια για την αδικαιολόγητη απουσία, αλλά δεν απέκλεισε κανέναν απ’ τον αγώνα. Ο Μπατς έπαιξε κανονικά κάτω απ’ τα γκολπόστ και είχε σταθερή απόδοση, σε αντίθεση με τον (εξαιρετικό) αντίπαλο τερματοφύλακα, Λουίς Αρκονάδα, ο οποίος υπέπεσε σε ένα μοιραίο λάθος στο φάουλ του Πλατινί στο 57′ που απέφερε το 1-0. Ο Μπελόν, επίσης, έγραψε το 2-0 στο 90′ που «κλείδωσε» τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της Εθνικής Γαλλίας.

Ήταν η πρώτη μεγάλη διεθνής διοργάνωση στην καριέρα του Μπατς, ο οποίος στο ξεκίνημά της είχε δεχθεί αμφισβήτηση. Ακόμα και με τα τότε δεδομένα θεωρούταν κοντός για τερματοφύλακας (το ύψος του είναι 1, 78 μ.) και μάλιστα ο προπονητής του Βελγίου, Γκι Τάις, δεν είχε διστάσει να τον χαρακτηρίσει αδύναμο κρίκο των «μπλε». Φρόντισε να του απαντήσει ο Πλατινί, ο οποίος πέτυχε χατ τρικ κι οδήγησε τη Γαλλία στον θρίαμβο με 5-0 στο μεταξύ τους ματς, αλλά κι ο Μπατς ήταν καλός όποτε χρειάστηκε.

Ειδικά στον δραματικό ημιτελικό με την Πορτογαλία πραγματοποίησε τουλάχιστον τρεις σωτήριες επεμβάσεις που κράτησαν την ομάδα του στη διεκδίκηση της νίκης (με πιο σημαντική αυτήν το τετ α τετ του Νενέ, λίγο μετά το 1-2 απ’ τον Ζορντάο). Αν και υστερούσε σε ύψος, διέθετε εξαιρετικά ρεφλέξ, έπαιρνε σωστές τοποθετήσεις, επικοινωνούσε καλά με τους αμυντικούς και δεν φοβόταν να πέσει στη «φωτιά». Αν έχεις επιβιώσει από καρκίνο, όλα σου φαίνονται πιο εύκολα.

Έβγαλε τα ποιήματά του σε δίσκο

Όπως γράψαμε και πιο πάνω, καταφύγιο του Μπατς τις δύσκολες μέρες του καλοκαιριού του 1982 ήταν η ποίηση. Έγραψε πολλά ποιήματα σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα οποία μάλιστα κρίθηκαν αρκετά καλά ώστε να κυκλοφορήσουν σε δύο τόμους.

Το 1986, μετά τα κατορθώματά του στο Μουντιάλ του Μεξικού, ο Γάλλος τερματοφύλακας πήγε την ενασχόλησή του με τις τέχνες ακόμα παραπέρα. Μελοποίησε ορισμένα ποιήματά του με τη συνεργασία του Μπερνάρ Σοβά και του Κλοντ Βαλουά και τα κυκλοφόρησε σε δίσκο τραγουδώντας τα ο ίδιος. Ο δίσκος είχε τον τίτλο «Gardien de tes Nuits» (σε ελεύθερη απόδοση σημαίνει «ο φύλακας των ονείρων σου») και ακολουθήθηκε από τρία singles με παιδικά τραγούδια, απ’ τα οποία το «L’escargot» («Το σαλιγκάρι») γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Όπως έχει γράψει ο Γάλλος δημοσιογράφος και συγγραφέας Πιερ-Ετιέν Μινονζιό, η κίνηση του Μπατς να τραγουδήσει παιδικά τραγούδια ήταν ακατανόητη.

«Γιατί το έκανε; Είναι ένα τεράστιο αίνιγμα. Ξέρουμε ότι πολύ συχνά οι τερματοφύλακες, όπως και οι ντράμερ σε μία ροκ μπάντα, είναι περίεργοι τύποι. Άλλοι είναι ανισόρροποι, άλλοι συνεσταλμένοι, άλλοι εγωκεντρικοί. Ο Μπατς ήταν συνεσταλμένος κι ένιωθε άβολα με την πίεση που προκαλούσε η θέση του βασικού τερματοφύλακα της εθνικής ομάδας. Προφανώς, λοιπόν, η ηχογράφηση αυτού του άλμπουμ ήταν ένας δικός του τρόπος για να αποφορτιστεί».

Η καλλιτεχνική στροφή του Μπατς αντιμετωπίστηκε με ποικίλα σχόλια από τους Γάλλους φιλάθλους. Αρκετοί τον χλεύασαν, υπήρξαν όμως κι εκείνοι που εκτίμησαν την πιο ευαίσθητη πλευρά του. Το βέβαιο είναι ότι τα όποια αρνητικά σχόλια δεν εμπόδισαν τον διεθνή τερματοφύλακα να συνεχίσει την καριέρα του στο υψηλότερο ποδοσφαιρικό επίπεδο, αν και μετά την απόσυρση του Πλατινί οι «μπλε» βίωσαν περίοδο παρακμής και δεν κατάφεραν να προκριθούν στο Euro ’88 και το Μουντιάλ του ’90.

Η επιρροή του στη μουσική, αλλά και οι ευαισθησίες του επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ήταν από τους βασικούς εμπνευστές του φιλανθρωπικού φεστιβάλ «Foot Concert», το οποίο λάμβανε χώρα ανελλιπώς από το 2005 έως και το 2025. Επίσης, μια hardcore metal μπάντα από το Σεν Ναζέρ της Γαλλίας έχει την ονομασία Joël BatS (με κεφαλαίο S), το οποίο κάνει λογοπαίγνιο με το ονοματεπώνυμο του θρυλικού τερματοφύλακα.

Κέρδισε το πρώτο πρωτάθλημα της Παρί

Ο Μπατς είχε ξεκινήσει την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της Σοσό, στην πρώτη ομάδα της οποίας προωθήθηκε το 1976. Εκεί είχε να συναγωνιστεί τον επίσης ταλαντούχο και πιο έμπειρο Αλμπέρ Ριστ. Ο τότε προπονητής της ομάδας του Μονμπελιάρ, Ρενέ Ος, δυσκολευόταν να αποφασίσει ποιος ήταν ο καλύτερος και τους χρησιμοποιούσε εναλλάξ ανά μήνα, μην επιτρέποντας εντέλει σε κανέναν από τους δύο να εξελιχθεί όπως θα ήθελε.

Το 1980 η Σοσό τερμάτισε δεύτερη στη Ligue 1 με τον Μπατς να παίζει λιγότερο και τελικά να παίρνει μεταγραφή στην Οσέρ, όπου αμέσως έγινε αναντικατάστατος. Στην ομάδα της Βουργουνδίας είχε για συμπαίκτες πολλούς γνωστούς ποδοσφαιριστές όπως τον διεθνή Πολωνό επιθετικό Αντρέι Σάρμαχ και τους συμπατριώτες του Ζαν-Μαρκ Φερερί, Μπαζίλ Μπολί κι έναν νεαρό, ατίθασο επιθετικό που φαινόταν ότι θα άφηνε εποχή. Τον Ερίκ Καντονά.

Μετά την περιπέτειά του με τον καρκίνο, που ευτυχώς δεν του στοίχισε αγωνιστικά, κέρδισε την πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Γαλλίας τον Σεπτέμβριο του 1983, σε ένα εκτός έδρας φιλικό με τη Δανία. Παρότι δέχθηκε τρία γκολ από την παρέα του νεαρού Μίκαελ Λάουντρουπ, ο Ινταλγκό τον καθιέρωσε στα γκολπόστ και δικαιώθηκε με την κατάκτηση του Euro ’84. Το καλοκαίρι του 1985 πήρε μεταγραφή στην Παρί Σεν Ζερμέν και με προπονητή τον Ζεράρ Ουγιέ συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος της ιστορίας της, το 1986.

Οι «κυανέρυθροι» του Παρισιού δεν κατάφεραν να επαναλάβουν την επιτυχία μέχρι το 1992 που είχαν για τερματοφύλακα τον Μπατς, ο οποίος παρέμεινε σε υψηλά στάνταρ απόδοσης και πρωταγωνιστούσε στις καλές πορείες της στη Ligue 1. Κατέγραψε 286 επίσημες συμμετοχές με τη φανέλα της και θεωρείται ακόμα ένας από τους πιο επιτυχημένους γκολκίπερ στην ιστορία της.

Το ευτράπελο στο τελευταίο ματς της καριέρας του

Ύστερα από μία ιδιαίτερα απαιτητική καριέρα στο υψηλότερο επίπεδο, ο Μπατς θέλησε να διασκεδάσει το τελευταίο ματς της καριέρας του. Η Παρί υποδεχόταν τη Ναντ στο «Παρκ ντε Πρενς» την Πρωτομαγιά του 1992 χωρίς να υπάρχει βαθμολογικό ενδιαφέρον για κανέναν από τους δύο αντιπάλους. Έτσι, ο 35χρονος τερματοφύλακας έβαλε στοίχημα με τους οπαδούς της ομάδας του. «Θα προσπαθήσω να πετύχω γκολ!».

Το σκορ ήταν 1-0 υπέρ της Παρί από το 31′ με γκολ του Ντανιέλ Μπραβό, όμως ο Μπατς αναζητούσε ευκαιρία για να σκοράρει κι εκείνος. Θεώρησε ότι τη βρήκε στο 60′, όταν ύστερα από ένα «στοπ» του Μπερνάρ Ερεσόν στον Ζαφέ Εντοράμ λίγο κάτω απ’ τη σέντρα, έτρεξε και πήρε τη διεκδικούμενη μπάλα. Δεν ξέρουμε αν φιλοδοξούσε στ’ αλήθεια ότι σαν άλλος… Μαραντόνα θα μπορούσε να περάσει όποιον αντίπαλο θα έβρισκε μπροστά του ώστε να σκοράρει. Λίγο αργότερα, πάντως, έχασε την μπάλα και είδε έναν άλλο ήρωα της Αργεντινής του ’86, τον Χόρχε Μπουρουσάγα, να πιάνει ένα ψηλοκρεμαστό σουτ και να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα.

Ευτυχώς τότε δεν είχε μπει στη ζωή μας το στοίχημα ώστε να κατηγορηθεί για κάτι ύποπτο ο Μπατς, ο οποίος έδειξε να διασκεδάζει την γκάφα του. Από τη στιγμή που είχε βρεθεί νωρίς στη ζωή του αντιμέτωπος με τον θάνατο, ήθελε να περάσει στον κόσμο ένα μήνυμα. Το ποδόσφαιρο είναι πάνω απ’ όλα ένα παιχνίδι. Στο υπόλοιπο του αγώνα, πάντως, δεν έκανε άλλη τρέλα και το τελικό σφύριγμα τον βρήκε να δέχεται τα συγχαρητήρια συμπαικτών και αντιπάλων και να γνωρίζει την αποθέωση από τους 30.000 θεατές που βρίσκονταν στο γήπεδο.

Έχοντας αγωνιστεί σε 504 αγώνες στη Ligue 1 σε διάστημα 16 ετών, ο Μπατς κατέχει ακόμα τη 19η θέση στην κατάταξη των παικτών με τις περισσότερες συμμετοχές στο γαλλικό πρωτάθλημα. Ήταν επίσης ο πρώτος τερματοφύλακας που έφτασε τις 50 συμμετοχές με την Εθνική Γαλλίας, σ’ έναν εντός έδρας αγώνα με την Κύπρο (2-0) που αποδείχθηκε και ο τελευταίος του με το εθνόσημο.

Ο Μπατς δεν χάθηκε από τον χώρο του ποδοσφαίρου, μια και αμέσως μετά την απόσυρσή του ανέλαβε προπονητής τερματοφυλάκων στην Παρί Σεν Ζερμέν επί των ημερών του Αρτούρ Ζορζ (1992-94) κι ύστερα που τον Πορτογάλο διαδέχθηκε ο άλλος ήρωας της Γουαδαλαχάρα, ο Φερναντέζ, πήρε προαγωγή κι έγινε βοηθός του. Το 1996 ανέλαβε και πρώτος προπονητής μαζί με τον παλαίμαχο Βραζιλιάνο αμυντικό του συλλόγου, Ρικάρντο Γκόμες. Παρότι το δίδυμο οδήγησε την Παρί στην κατάκτηση του Κυπέλλου και του Λιγκ Καπ Γαλλίας το 1998, η κακή πορεία στο πρωτάθλημα έφερε την αντικατάστασή τους από τον Αλέν Ζιρές.

Ύστερα από ένα όχι ιδιαίτερα επιτυχημένο πέρασμα από τον πάγκο της Σατορού (1998-99), ο Μπατς αποφάσισε να κάνει νέα καριέρα ως προπονητής τερματοφυλάκων – πόστο που μόλις εκείνα τα χρόνια άρχισε να εξελίσσεται μια και μέχρι τότε δεν θεωρούταν απαραίτητο ακόμα και στους μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους. Από το 2000 έως και το 2017 εργάστηκε στη Λιόν και άφησε το αποτύπωμά του μια και ανέδειξε τρεις διεθνείς τερματοφύλακες, τον Γκρεγκορί Κουπέ, τον Ούγκο Λιορίς και τον Πορτογάλο Άντονι Λόπες. Αποχώρησε για να ακολουθήσει τον Ρεμί Γκαρντ στους Μόντρεαλ Ίμπακτ, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια ως βοηθός του.

Πηγές: www.uefa.com («EURO cult heroes: Joël Bats, 1984»), www.footballandmusic.co.uk («Joël Bats»), en.wikipedia.org («Joël Bats», «Albert Rust», «1986 FIFA World Cup»), www.transfermarkt.com («Joël Bats»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 21 Ιουνίου

2021: Η Δανία συντρίβει με 4-1 τη Ρωσία στο «Πάρκεν Στάντιουμ» της Κοπεγχάγης και προκρίνεται ως δεύτερη στη φάση των «16» του Euro 2020, μια και υπερτερεί στη διαφορά τερμάτων στην τριπλή ισοβαθμία με Ρώσους και Φινλανδούς.

2018: Η Κροατία νικά με 3-0 την Αργεντινή (53′ Ρέμπιτς, 80′ Μόντριτς, 90′+1 Ράκιτιτς) στο πλαίσιο της δεύτερης αγωνιστικής της φάσης των ομίλων του Μουντιάλ της Ρωσίας και την απειλεί με πρόωρο αποκλεισμό.

2016: Ο Λιονέλ Μέσι ανεβαίνει στην πρώτη θέση του πίνακα των σκόρερ της Εθνικής Αργεντινής με 55 γκολ έναντι 54 του Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, όταν σκοράρει στο 32′ του ημιτελικού του Κόπα Αμέρικα κόντρα στις ΗΠΑ (4-0).

2012: Οι Μαϊάμι Χιτ νικούν με 121-106 τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, κάνουν το 4-1 στις νίκες στους τελικούς του ΝΒΑ και στέφονται πρωταθλητές για δεύτερη φορά στην ιστορία τους. Πολυτιμότερος παίκτης της σειράς αναδεικνύεται ο Λεμπρόν Τζέιμς.

2010: Η Πορτογαλία συντρίβει με 7-0 τη Βόρεια Κορέα για τη δεύτερη αγωνιστική της φάσης των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Νότιας Αφρικής. Οι νικητές έχουν έξι διαφορετικούς σκόρερ (29′ Μεϊρέλες, 53′ Σιμάο, 56′ Αλμέιδα, 60′, 89′ Τιάγκο, 81′ Λιέντσον, 87′ Ρονάλντο).

2008: Η Ρωσία του Γκους Χίντινκ νικά με 3-1 στην παράταση την Ολλανδία (56′ Παβλιουτσένκο, 112′ Τορμπίνσκι, 116′ Αρσάβιν/86′ Φαν Νιστελρόι) και προκρίνεται στους «4» του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Αυστρίας και της Ελβετίας.

2002: Χάρη σε ένα γκολ-ποίημα του Ροναλντίνιο η Βραζιλία νικά με 2-1 την Αγγλία και προκρίνεται στους «4» του Μουντιάλ της Άπω Ανατολής. Στον άλλο προημιτελικό, η Γερμανία νικά 1-0 τις ΗΠΑ με γκολ του Μπάλακ στο 39′, οι Αμερικανοί όμως διαμαρτύρονται για ένα πέναλτι στο δεύτερο μέρος, όταν ύστερα από κεφαλιά του Μπερχόλτερ η μπάλα χτυπά στο χέρι του Φρινγκς.

2000: Η Ισπανία προκρίνεται στους «8» του Euro, αφού νικά με 4-3 τη Γιουγκοσλαβία ανατρέποντας το σκορ με δύο γκολ που πετυχαίνουν ο Μενδιέτα με πέναλτι στο 90’+4 και ο Αλφόνσο στο 90’+5. Η «Ρόχα» τερματίζει μάλιστα στην πρώτη θέση, ενώ οι «πλάβι» προκρίνονται ως δεύτεροι στην ισοβαθμία με τη Νορβηγία, η οποία την ίδια ώρα μένει στο 0-0 με τη Σλοβενία.

1998: Ο Λόταρ Ματέους συμμετέχει σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου για πέμπτη φορά, όταν μπαίνει ως αλλαγή στο 46′ του αγώνα της Γερμανίας με τη Γιουγκοσλαβία και ισοφαρίζει το ρεκόρ του Μεξικανού, Αντόνιο Καρμπαχάλ. Παράλληλα, φτάνει τις 22 συμμετοχές σε αγώνες τελικής φάσης και καταρρίπτει το ρεκόρ των Ντιέγκο Μαραντόνα, Βλάντισλαβ Ζμούντα και Ούβε Ζέελερ που είχαν από 21. Ο αγώνας λήγει ισόπαλος 2-2, αν και οι «Πλάβι» παίρνουν προβάδισμα με 2-0 (13′ Στάνκοβιτς, 54′ Στόικοβιτς/73′ αυτ. Μιχάιλοβιτς, 80′ Μπίρχοφ). Λίγες ώρες αργότερα, το Ιράν νικά με 2-1 τις ΗΠΑ, σε έναν αγώνα που διεξάγεται σε ήπιο κλίμα, παρά το ψυχροπολεμικό κλίμα που χαρακτηρίζει τις σχέσεις των δύο χωρών.

1998: Πεθαίνει σε ηλικία 86 ετών ο Αλέξανδρος Καμπάνης, ο πρώτος Έλληνας που αγωνίστηκε στη Major League του μπέιζμπολ. Είχε γεννηθεί στην Κω και η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ όταν εκείνος ήταν έξι ετών.

1994: Η Εθνική Ελλάδας δίνει τον παρθενικό αγώνα της σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου και γνωρίζει την ήττα με 4-0 από την Αργεντινή στη Βοστώνη. Τρία γκολ σημειώνει ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα και ένα ο Ντιέγκο Μαραντόνα.

1992: Με άλμα στα 5.52 μ. ο Χρήστος Παλλάκης καταρρίπτει το «στοιχειωμένο» πανελλήνιο ρεκόρ του επί κοντώ που κατείχε από το 1970 ο Χρήστος Παπανικολάου με 5.49 μ. (τότε ήταν παγκόσμιο ρεκόρ με τα παλαιού τύπου κοντάρια).

1992: Η Γερμανία νικά με 3-2 τη γηπεδούχο Σουηδία στο «Ρασούντα» της Στοκχόλμης και προκρίνεται στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, όπου περιμένει τον νικητή του δεύτερου ημιτελικού Ολλανδία-Δανία.

1990: Η Αγγλία νικά 1-0 την Αίγυπτο με γκολ του Μαρκ Ράιτ και προκρίνεται ως πρώτη από τον 6ο Όμιλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ιταλίας. Η Ιρλανδία και η Ολλανδία αναδεικνύονται ισόπαλες 1-1 και την ακολουθούν στη φάση των «16», όμως λόγω απόλυτης ισοβαθμίας πραγματοποιείται κλήρωση για το ποια θα καταλάβει τη δεύτερη θέση (και ευνοείται η Ιρλανδία).

1989: Με 30 πόντους του Νίκου Γκάλη, η Εθνική Ελλάδας νικά με 80-74 τη Γαλλία στον κρίσιμο αγώνα για την πρόκριση στους «4» του Ευρωμπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας, δύο χρόνια μετά την ανάδειξή της ως πρωταθλήτρια Ευρώπης.

1988: Με γκολ του Μάρκο Φαν Μπάστεν δύο λεπτά πριν τη λήξη, η Ολλανδία του Ρίνους Μίχελς νικά με 2-1 στο Αμβούργο τη Δυτική Γερμανία του Φραντς Μπεκενμπάουερ και προκρίνεται στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Οι «οράνιε» βλέπουν τη νίκη σαν ρεβάνς για την ήττα στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974.

1987: Ο ΟΦΗ κατακτά το Κύπελλο Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία του, αφού νικά με 3-1 στα πέναλτι τον Ηρακλή, έχοντας ήρωα τον 27χρονο τερματοφύλακα, Μύρωνα Σηφάκη, που αποκρούει τις εκτελέσεις του Χρήστου Ζήφκα και του Δημήτρη Αδάμου. Ο κανονικός αγώνας και η παράταση έχουν λήξει 1-1, με τον Γηραιό να ανοίγει το σκορ με τον Σάββα Κωφίδη στο 30′ και τον Γρηγόρη Χαραλαμπίδη να ισοφαρίζει για τον ΟΦΗ στο 34′.

1982: Ο αγώνας Γαλλία-Κουβέιτ για τη φάση των ομίλων του Μουντιάλ της Ισπανίας διακόπτεται στο 79ο λεπτό ύστερα από ένα γκολ που σημειώνει ο Αλέν Ζιρές διαμορφώνοντας το 4-1 για τους «μπλε». Οι Ασιάτες ισχυρίζονται ότι είχαν ακούσει ένα σφύριγμα και είχαν σταματήσει να κυνηγούν τη φάση και στον αγωνιστικό χώρο εισβάλλει για να διαμαρτυρηθεί μέχρι κι ο εμίρης, Φαχάντ Αλ-Αχμάντ, που είναι και πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας του Κουβέιτ. Ύστερα από πολλές πιέσεις ο Σοβιετικός διαιτητής Στούπαρ ακυρώνει το γκολ! Η Γαλλία κερδίζει τελικά το ματς με 4-1 αφού λίγο μετά την επανέναρξη του αγώνα σκοράρει ο Μαξίμ Μποσίς.

1981: Ο Ολυμπιακός κάνει το νταμπλ για ένατη φορά στην ιστορία του, χάρη στη νίκη του με 3-1 επί του ΠΑΟΚ στον τελικό του Κυπέλλου στη Νέα Φιλαδέλφεια (18′ αυτ. Δαμανάκης, 61′ Ορφανός, 89′ Κουσουλάκης/62′ Δαμανάκης).

1978: Η Αργεντινή χρειάζεται νίκη με τέσσερα γκολ διαφορά επί του Περού για να προκριθεί στον τελικό του Μουντιάλ. Τελικά επικρατεί με 6-0 και αφήνει εκτός τελικού τη Βραζιλία, η οποία έχει νικήσει νωρίτερα με 3-1 την Πολωνία. Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν, θα προκύψουν ενδείξεις για δωροδοκία των Περουβιανών ποδοσφαιριστών από τον δικτάτορα της Αργεντινής, Χόρχε Βιδέλα, ώστε να ηττηθούν με ευρύ σκορ. Αντίπαλος της «αλμπισελέστε» στον τελικό θα είναι η Ολλανδία, η οποία νικά 2-1 την Ιταλία με δύο βολίδες του Έρνι Μπραντς (ο οποίος είχε ανοίξει νωρίτερα το σκορ με… αυτογκόλ) και του Άρι Χάαν, στον ουσιαστικό ημιτελικό του άλλου ομίλου.

1970: Η Βραζιλία κατακτά το Μουντιάλ του Μεξικού συντρίβοντας με 4-1 την Ιταλία στον τελικό του «Αζτέκα» και στέφεται παγκόσμια πρωταθλήτρια για τρίτη φορά, έχοντας σε όλες τις περιπτώσεις στη σύνθεσή της τον Πελέ. Με δικό του γκολ η «Σελεσάο» ανοίγει το σκορ στο 18′, όμως ο Μπονινσένια ισοφαρίζει στο 37′. Στο δεύτερο ημίχρονο η Βραζιλία φτάνει στον θρίαμβο με τέρματα των Ζέρσον (66′), Ζαϊρζίνιο (71′) και Κάρλος Αλμπέρτο (85′).

1969: Πεθαίνει από καρκίνο σε ηλικία μόλις 34 ετών η Μορίν Κόνολι, η πρώτη τενίστρια στην ιστορία που κέρδισε και τα τέσσερα τουρνουά γκραν σλαμ σε μία χρονιά (1953).

1964: Η Ισπανία κατακτά το 2ο Κύπελλο Εθνών Ευρώπης νικώντας στον τελικό του «Σαντιάγο Μπερναμπέου» τη Σοβιετική Ένωση με 2-1. Ο Περέδα ανοίγει το σκορ στο 6′, ο Χουσαΐνοφ ισοφαρίζει στο 8′ και ο Μαρθελίνο διαμορφώνει το τελικό σκορ στο 84′.

1959: Ο Ολυμπιακός εξασφαλίζει τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας στο ποδόσφαιρο για έκτη διαδοχική χρονιά, ρεκόρ έως τότε για την Ελλάδα και τον κόσμο, με την εντός έδρας ισοπαλία κόντρα στην ΑΕΚ (2-2). Η Ένωση προηγείται με 2-0 (2′ Πολύζος, 11′ Νεστορίδης), όμως οι «ερυθρόλευκοι» με γκολ του Ηλία Υφαντή (35′) και του Κώστα Παπάζογλου (71′).

1954: Ο Αυστραλός Τζόν Λάντι γίνεται ο δεύτερος άνθρωπος στον κόσμο που τρέχει το μίλι σε λιγότερο από τέσσερα λεπτά και μάλιστα με χρόνο 3:58.0 συντρίβει το παγκόσμιο ρεκόρ που είχε σημειώσει ο Βρετανός Ρότζερ Μπάνιστερ στις 6 Μαΐου.

1953: Ο Παναθηναϊκός κατακτά το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο, χάρη στη «λευκή» ισοπαλία με 0-0 κόντρα στον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Προπονητής των «πρασίνων» είναι ο Άγγλος Χάρι Γκέιμ και βασικά στελέχη οι Γιάννης Παπαντωνίου, Λάκης Πετρόπουλος, Μαθιός Βιτάλης, Θόδωρος Αλούπης, Γιάννης Νεμπίδης, Βαγγέλης Πανάκης κ. ά.

1939: Ο αστέρας των Νιου Γιορκ Γιάνκις Λου Γκέριγκ αποσύρεται από το μπέιζμπολ όταν οι γιατροί του γνωστοποιούν ότι πάσχει από μυοατροφική σκλήρυνση.

1937: Αρχίζει το 57ο τουρνουά τένις του Γουίμπλεντον, το οποίο καλύπτεται για πρώτη φορά από το BBC. Το βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο μεταδίδει αγώνες μόνο από το κεντρικό κορτ και μόνο για τριάντα λεπτά κάθε ημέρα. Ο πρώτος αγώνας που μεταδίδεται είναι αυτός μεταξύ του Μπάνι Όστιν και του Τζορτζ Λίτλετον-Ρότζερς (3-1).

1851: Ο Γερμανός μετρ του σκακιού Άντολφ Άντερσεν νικά τον Λίονελ Κιζερίτσκι σε μία παρτίδα μοναδική στη σκακιστική βιβλιογραφία. Ο Άντερσεν θυσιάζει τους δύο πύργους, έναν αξιωματικό και τη βασίλισσά του και καταφέρνει να κάνει ματ με τα εναπομείναντα τρία μικρότερης αξίας κομμάτια. Η παρτίδα παίζεται σε διακοπή του Πρώτου Διεθνούς Τουρνουά Σκάκι στο Λονδίνο και θα μείνει γνωστή ως η «Αθάνατη Παρτίδα του Άντερσεν».