Σαν Σήμερα - Ζμπίγκνιεφ Μπόνιεκ: Το χατ τρικ που έφερε την Πολωνία στους «4» και η πολυσυζητημένη απουσία

Στην τριετή καριέρα του στη Γιουβέντους ο Ζμπίγκνιεφ Μπόνιεκ κέρδισε όλα τα τρόπαια που θα μπορούσε να κερδίσει, έχοντας μάλιστα πρωταγωνιστικό ρόλο σε περισσότερους από έναν τελικούς που συμμετείχε.

Ωστόσο, οι περισσότεροι φίλαθλοι που τον πρόλαβαν αγωνιζόμενο τον θυμούνται για το χατ τρικ που σημείωσε στον αγώνα της Πολωνίας με το Βέλγιο στις 28 Ιουνίου 1982 (3-0), στην πρεμιέρα του προημιτελικού ομίλου του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας. Είναι η απόδειξη αυτού που έχουμε επισημάνει κι άλλες φορές, σε αντίστοιχες αναδρομές για άλλους θρύλους του παρελθόντος. Μια μεγάλη μουντιαλική εμφάνιση σε βάζει στο πάνθεο του ποδοσφαίρου και μπορεί να επισκιάσει ακόμα και άλλα, σπουδαιότερα κατορθώματα.

Αυτό έκανε κι ο Μπόνιεκ εκείνο το βράδυ στο «Καμπ Νου» της Βαρκελώνης. Συνεπικουρούμενος από τον «γερόλυκο» Γκζέγκοζ Λάτο, ο οποίος αλώνισε τη δεξιά πτέρυγα της πολωνικής επίθεσης, σημείωσε τρία γκολ κι έβαλε τις βάσεις για την πρόκριση της Πολωνίας στα ημιτελικά για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Η πρώτη ήταν το 1974, όταν ο Λάτο είχε αναδειχθεί πρώτος σκόρερ ολόκληρης της διοργάνωσης. Οκτώ χρόνια αργότερα όμως είχε δώσει έμφαση στα δημιουργικά του καθήκοντα κι άφησε τον σγουρομάλλη συμπατριώτη του να εκτελεί.

Ο Μπόνιεκ άνοιξε το σκορ μόλις στο 4′ με έναν «κεραυνό» έξω από την περιοχή και στο 26′ πέτυχε και δεύτερο γκολ με ψηλοκρεμαστή κεφαλιά. Oλοκλήρωσε τον προσωπικό του θρίαμβο στο 53′, όταν δέχθηκε την μπάλα ύστερα από έξυπνη κάθετη πάσα του Λάτο, απέφυγε και τον τερματοφύλακα Τέο Κούστερς και πλάσαρε στην κενή εστία.

Το Βέλγιο που είχε εντυπωσιάσει στην πρεμιέρα κόντρα στην παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή (είχε νικήσει 1-0 με γκολ του Έρβιν Βάντενμπέργκ) ήταν εκείνο το βράδυ σκιά του εαυτού του. Η απουσία του δεξιού μπακ και αρχηγού Έρικ Γκέρετς και του βασικού τερματοφύλακα Ζαν-Μαρί Πφαφ (ήταν τραυματίες από μεταξύ τους σύγκρουση στον προηγούμενο αγώνα με την Ουγγαρία), αλλά και του μέσου Γκι Βαντερμίσεν, στη θέση του οποίου έπαιξε ο 37χρονος Βίλφριντ Βαν Μουρ, στοίχισαν στους «κόκκινους διαβόλους» του Γκι Τάις.

Η Πολωνία, η οποία είχε αρχίσει τη διοργάνωση με δύο «λευκές» ισοπαλίες κόντρα στην Ιταλία και το Καμερούν, είχε πάρει μπρος με το επιβλητικό 5-1 επί του Περού στον τελευταίο αγώνα του 1ου γύρου. Ο Μπόνιεκ, ο οποίος ήταν ήδη γνωστός στο ευρύ κοινό, μια και λίγο πριν την έναρξη του Μουντιάλ είχε «κλείσει» τη μεταγραφή του από τη Βίτζεβ Λοτζ στη Γιουβέντους, πέτυχε σ’ εκείνο το ματς το παρθενικό του γκολ στη διοργάνωση.

Με το χατ τρικ κόντρα στο Βέλγιο έβαλε την Πολωνία στη θέση του φαβορί για την πρόκριση στους «4». Η Σοβιετική Ένωση που συμπλήρωνε τον προημιτελικό όμιλο νίκησε μόνο με 1-0 τους «κόκκινους διαβόλους» κι έτσι χρειαζόταν μόνο τη νίκη στο τελευταίο παιχνίδι για να προκριθεί. Με σωστή αμυντική τακτική, οι Πολωνοί κράτησαν το ευνοϊκό γι’ αυτούς 0-0 και κέρδισαν το «εισιτήριο» για τον ημιτελικό, έχασαν όμως τον Μπόνιεκ ο οποίος λίγο πριν τη λήξη αντίκρισε μια αχρείαστη κίτρινη, που ήταν η δεύτερη για τον ίδιο στο τουρνουά.

Οι θεωρίες συνωμοσίας για την απουσία

Επί χρόνια αναπαράγεται η θεωρία συνωμοσίας ότι ο Μπόνιεκ αντίκρισε επίτηδες την κίτρινη κάρτα, ώστε να μην παίξει στον ημιτελικό κόντρα στην Ιταλία – τη χώρα των επόμενων εργοδοτών του, αφού όπως προαναφέραμε είχε κλείσει στη Γιουβέντους.

Ωστόσο, ο αγώνας της Πολωνίας με τη Σοβιετική Ένωση διεξήχθη στις 4 Ιουλίου. Μία ημέρα, δηλαδή, πριν από το περίφημο παιχνίδι των «ατζούρι» με τη Βραζιλία του Τέλε Σαντάνα, το οποίο λίγοι περίμεναν ότι θα είχε την κατάληξη που είχε. Κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτε, μάλλον όμως είναι ακραίο να υποψιαζόμαστε ότι ο Μπόνιεκ είχε… προβλέψει ότι ο Πάολο Ρόσι θα έκανε το ματς της ζωής του και θα οδηγούσε την Ιταλία στη νίκη-πρόκριση με 3-2, οπότε φρόντισε να ήταν τιμωρημένος για τον ημιτελικό.

Ό,τι κι αν συνέβη στ’ αλήθεια, η ουσία είναι ότι χωρίς το πιο φορμαρισμένο παίκτη της η Πολωνία του Άντονι Πιέχνιτσεκ δεν μπόρεσε να απειλήσει ουσιαστικά τη Σκουάντρα Ατζούρα, που είχε πάρει φόρα για το τρόπαιο. Ο Ρόσι πέτυχε άλλα δύο γκολ και υπέγραψε τη νίκη με 2-0 που την έφερε στον τελικό με τη Δυτική Γερμανία. Κι εκεί ήταν αυτός που άνοιξε τον δρόμο προς τον θρίαμβο (3-1), κερδίζοντας έτσι και τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης.

Ο Μπόνιεκ έμεινε με τις δάφνες του χατ τρικ με το Βέλγιο, που τον καθιέρωναν πια στη συνείδηση των φιλάθλων ως έναν από τους κορυφαίους μεσοεπιθετικούς στον κόσμο. Είχε δώσει δείγματα γραφής στον έξω κόσμο από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, όπου είχε σκοράρει δύο φορές στη νίκη με 3-1 επί του Μεξικού που χάρισε την πρώτη θέση στον όμιλο του 1ου γύρου. Αλλά και εντός των συνόρων είχε εξελιχθεί σε έναν ολοκληρωμένο ποδοσφαιριστή και είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα πρωταθλήματα που κατέκτησε η Βίτζεβ Λοτζ το 1981 και το 1982.

Ο πατέρας του, Γιόζεφ Μπόνιεκ, υπήρξε κι αυτός αξιόλογος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής (σέντερ μπακ) στη Ζάβισα Μπίντγκοστς, την ομάδα στην οποία έκανε τα πρώτα του βήματα και ο Ζμπίγκνιεφ προτού πάρει μεταγραφή για τον μεγάλο σύλλογο του Λοτζ το 1975. Αγωνιζόταν τόσο ως εξτρέμ στο 4-3-3 όσο και ως περιφερειακός κυνηγός στο 4-4-2, ενώ συχνά αναλάμβανε ελεύθερο ρόλο πίσω από τους επιθετικούς ή και αυτόν του σέντερ φορ.

Τα πήρε όλα με τη Γιουβεντους

Όσοι γνωρίζετε το πολιτικό γίγνεσθαι της εποχής, θα απορείτε πώς είναι δυνατόν να πήρε ο Μπόνιεκ μεταγραφή σε μεγάλο σύλλογο της Δυτικής Ευρώπης σε τόσο μικρή ηλικία. Το 1982 ήταν 26 ετών (γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1956) και οι κομμουνιστικές χώρες δεν επέτρεπαν την έξοδο στους αθλητές τους αν δεν είχαν κλείσει τα 28 τους χρόνια.

Ο Καζίμιεζ Ντέινα, το μεγάλο «αστέρι» της Πολωνίας στα Μουντιάλ του 1974 και του 1978, περίμενε μέχρι τα 30 του για να φύγει από τη Λέγκια με προορισμό τη Μάντσεστερ Σίτι. Ο Λάτο έφυγε κι αυτός στην ίδια ηλικία από τη Σταλ Μίελετς για τη βελγική Λόκερεν, όπως και ο συμπαίκτης του στον ίδιο σύλλογο, Άντζεϊ Σάρμαχ, που κατέληξε στη γαλλική Οσέρ.

Στην πράξη ο Μπόνιεκ ευνοήθηκε από τον Στρατιωτικό Νόμο που είχε επιβάλει το καθεστώς του Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι στις 13 Δεκεμβρίου 1981, ώστε να αντιμετωπίσει την έντονη αντιπολιτευτική δράση του κινήματος «Αλληλεγγύη» του Λεχ Βαλέσα. Η χώρα βρισκόταν σε βαθιά οικονομική κρίση και είχε ανάγκη την εισαγωγή συναλλάγματος για να καλύψει τα χρέη της και τα έσοδα από τις πωλήσεις ποδοσφαιριστών αποτελούσαν μια ασφαλή διέξοδο.

Κάπως έτσι οι Πολωνοί δέχθηκαν να μεταγραφεί ο Μπόνιεκ στη Γιουβέντους σε νεότερη ηλικία. Ο μυστακοφόρος μεσοεπιθετικός έφτασε στο Τορίνο τον Αύγουστο του 1982 και μοιράστηκε τα αποδυτήρια με πολλούς παίκτες που είχαν μόλις στεφθεί παγκόσμιοι πρωταθλητές. Τον Αντόνιο Καμπρίνι, τον Μάρκο Ταρντέλι, τον Πάολο Ρόσι, τον Κλαούνιο Τζεντίλε, τον Γκαετάνο Σιρέα και φυσικά τον τερματοφύλακα και αρχηγό, Ντίνο Τζοφ. Το ίδιο καλοκαίρι η «Κυρία» απέκτησε έναν ακόμα πρωταγωνιστή του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας, τον Μισέλ Πλατινί και φάνταζε αχτύπητη στα μάτια των αντιπάλων της.

Στην πράξη, όμως, τα πράγματα δεν αποδείχθηκαν τόσο εύκολα. Την πρώτη σεζόν (1982-83) κατέκτησε μόνο το Κύπελλο Ιταλίας κόντρα στη μαχητική Βερόνα, αφού η Ρόμα την άφησε δεύτερη στη Serie A. Το 1983-84, όμως, η Γιουβέντους κατέκτησε με σχετική άνεση το πρωτάθλημα, αλλά και το Κύπελλο Κυπελλούχων. Ο Μπόνιεκ μάλιστα σημείωσε το νικητήριο γκολ στον τελικό με την Πόρτο (2-1).

Ο Πολωνός σταρ έλαμψε και στον τελικό του Σούπερ Καπ Ευρώπης, αφού πέτυχε και τα δύο γκολ της νίκης με 2-0 επί της Λίβερπουλ στο χιονισμένο τοπίο του «Κομουνάλε» του Τορίνο. Συναγωνιζόταν πλέον στα ίσα τον Πλατινί σε φήμη και το μόνο στο οποίο υστερούσε ήταν ότι η εθνική του ομάδα άρχισε να μπαίνει σε περίοδο παρακμής.

Το κάλπικο πέναλτι τη «μαύρη» νύχτα του «Χέιζελ»

Όσο κι αν θέλει κανείς να το ξεχάσει, δεν είναι δυνατόν να μη συνδέσει τον Μπόνιεκ με το ανύπαρκτο πέναλτι που έκρινε υπέρ της Γιουβέντους τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1985 κόντρα στη Λίβερπουλ, που διεξήχθη υπό το βάρος των 39 φιλάθλων που είχαν σκοτωθεί λίγη ώρα νωρίτερα από την επίθεση των Άγγλων χούλιγκαν στην κερκίδα των Ιταλών «τιφόζι».

Ο μυστακοφόρος επιθετικός έπεσε θεαματικά όταν τα πόδια του μπλέχτηκαν με εκείνα του Κρέιγκ Τζόνστον περίπου ένα μέτρο έξω απ’ την περιοχή. Ο Ελβετός διαιτητής Αντρέ Ντάινα μπερδεύτηκε (;) απ’ την ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκε η φάση κι έδειξε την άσπρη βούλα και ο Πλατινί ευστόχησε γράφοντας το 1-0, το οποίο και πανηγύρισε έξαλλα λες και δεν γνώριζε την ανείπωτη τραγωδία που είχε προηγηθεί.

Έστω κι έτσι, πάντως, ο Μπόνιεκ έγραψε στο βιογραφικό του τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης, που αποδείχθηκε και ο τελευταίος του με τη «Γιούβε». Το καλοκαίρι του 1985 πήρε μεταγραφή στη Ρόμα, με την οποία κατέκτησε άλλο ένα Κύπελλο Ιταλίας (1986) προτού κρεμάσει τα παπούτσια του το 1988. Το 1986 είχε συμμετάσχει σε άλλο ένα Μουντιάλ, όμως η Πολωνία πέρασε απλώς στη φάση των «16» και γνώρισε τον αποκλεισμό από τη Βραζιλία (4-0).

Οι πολλές καλές εμφανίσεις του στους αγώνες των Κυπέλλων Ευρώπης είχαν κάνει τον πρόεδρο της Γιοβέντους, Τζιάνι Ανιέλι, να του δώσει το προσωνύμιο «Bello di notte» (σε ελεύθερη μετάφραση «ο ωραίος της νύχτας», σε αντιπαραβολή με τον τίτλο της ταινίας του Λουίς Μπουνιουέλ «Η Ωραία της Ημέρας»). Υπό το φως των προβολέων, άλλωστε, διεξάγονταν τότε μόνο τα ευρωπαϊκά ματς κι ο Μπόνιεκ κατάφερνε να έχει καλύτερη απόδοση σ’ αυτά σε σύγκριση με τα αντίστοιχα του Καμπιονάτο (όπου η παραγωγικότητά του ήταν «φτωχή»).

Δεν πέτυχε ως προπονητής στην Ιταλία

Ο Μπόνιεκ αξιοποίησε τη φήμη που είχε ως ποδοσφαιριστής στην Ιταλία πιάνοντας δουλειά ως προπονητής σε μικρομεσαίους συλλόγους της Serie A. Όμως, η νέα του καριέρα δεν στέφθηκε με επιτυχία ανάλογη της ποδοσφαιρικής. Την περίοδο 1990-91 δεν μπόρεσε να αποτρέψει τον υποβιβασμό της Λέτσε, ενώ ίδια ήταν η κατάληξη είχε και η σεζόν 1991-92, όταν προπονούσε την Μπάρι. Τα επόμενα χρόνια τον βρήκαν στη Serie B (Σαμπενεντετέζε, Αβελίνο) και το 1996 έκρινε ότι η προπονητική δεν του ταίριαζε και την εγκατέλειψε.

Για αρκετά χρόνια χρημάτισε αντιπρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Πολωνίας και το 2002, αμέσως μετά την αποτυχημένη παρουσία της εθνικής ομάδας στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Άπω Ανατολής, ανέλαβε για ένα διάστημα την τεχνική ηγεσία της. Παράλληλα με τις επιχειρηματικές του δραστηριότητές ανέλαβε τον Οκτώβριο του 2012 και την προεδρία της ομοσπονδίας, αφού λίγους μήνες νωρίτερα είχε σημαίνοντα ρόλο στην οργανωτική επιτροπή του Euro 2012 στην πατρίδα του. Αργότερα διατέλεσε και αντιπρόεδρος της ΟΥΕΦΑ.

Έχει λάβει πλήθος τιμών από το πολωνικό κράτος και παραμένει μία από τις πιο σεβαστές μορφές του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, τέσσερις δεκαετίες αφότου κρέμασε τα παπούτσια του.

Πηγές: The New York Times (φύλλο της 29ης Ιουνίου 1982 – ψηφιακό αρχείο nytimes.com), thesefootballtimes.co («The Fantasy Football of Zbigniew Boniek»), en.wikipedia.org («Zbigniew Boniek», «1982 FIFA World Cup», «1986 FIFA World Cup», «Martial law in Poland»).

 

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 28 Ιουνίου

2021: Ο Νίκος Ζήσης ανακοινώνει την απόσυρσή του από την μπασκετική δράση σε ηλικία 37 ετών. Ανάμεσα στις πολλές διακρίσεις του, υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ του 2005 και τη δεύτερη θέση στο Μουντομπάσκετ του 2006.

2020: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-1 την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ και εξασφαλίζει μαθηματικά τον 45ο τίτλο πρωταθλητή και τον πρώτο υπό την καθοδήγηση του Πορτογάλου προπονητή, Πέντρο Μαρτίνς.

2018: Η Ιαπωνία γίνεται η πρώτη ομάδα που κερδίζει την πρόκριση από τη φάση των ομίλων ενός Μουντιάλ χάρη στον κανονισμό του fair play. Μετά την ήττα με 1-0 από την Πολωνία, οι Ιάπωνες ισοβαθμούν στη δεύτερη θέση με τη Σενεγάλη (η οποία χάνει 1-0 από την Κολομβία) έχοντας από τέσσερις βαθμούς και 4-4 τέρματα, ενώ και το μεταξύ τους παιχνίδι έχει λήξει ισόπαλο (2-2). Οι Αφρικανοί, ωστόσο, έχουν αντικρίσει δύο περισσότερες κίτρινες κάρτες (έξι εναντίον τεσσάρων) και μένουν εκτός συνέχειας.

2013: Ο 18χρονος Γιάννης Αντετοκούνμπο επιλέγεται από τους Μιλγουόκι Μπακς στο Νο 15 του ντραφτ του ΝΒΑ. Πρόκειται για την υψηλότερη θέση που έχει καταλάβει ποτέ Έλληνας μπασκετμπολίστας και σηματοδοτεί την έναρξη μιας μεγάλης καριέρας, αποκορύφωμα της οποίας είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2021 με τον Αντετοκούνμπο να αναδεικνύεται πολυτιμότερος παίκτης των τελικών.

2012: Με δύο γκολ που πετυχαίνει ο Μάριο Μπαλοτέλι (20′, 36′) η Ιταλία νικά με 2-1 τη Γερμανία και προκρίνεται στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, όπου την περιμένει η Ισπανία. Παράλληλα, η Σκουάντρα Ατζούρα διατηρεί την παράδοση που τη θέλει να μη χάνει ποτέ από τους Γερμανούς σε τελικές φάσεις Euro ή Μουντιάλ.

2006: Πεθαίνει από καρδιακή εμβολή ο 42χρονος παλαίμαχος μπασκετμπολίστας του Πανιωνίου, Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, ενώ επιβαίνει σε πλοίο με προορισμό τη Ρόδο.

2001: Ο 20χρονος Αντώνης Φώτσης του Παναθηναϊκού επιλέγεται στο Νο 48 από τους Μέμφις Γκρίζλις και γίνεται ο πρώτος γηγενής Έλληνας που θα δοκιμάσει την τύχη του στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου. Επίσης, ο 20χρονος φόργουορντ της Μπαρτσελόνα, Πάου Γκασόλ, επιλέγεται από τους Ατλάντα Χοκς στο Νο 3 του ντραφτ του ΝΒΑ, την υψηλότερη που έχει καταλάβει ποτέ Ευρωπαίος παίκτης που δεν προέρχεται από αμερικάνικο κολλέγιο.

2000: Η Γαλλία νικά στην παράταση την Πορτογαλία με 2-1 και προκρίνεται στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Το «χρυσό γκολ» με το οποίο ο αγώνας λήγει στο 117′ πετυχαίνει ο Ζινεντίν Ζιντάν με πέναλτι που αμφισβητούν έντονα οι Πορτογάλοι, παρότι o Άμπελ Σαβιέρ διώχνει εμφανώς με το χέρι την μπάλα ύστερα από σουτ του Σιλβέν Βιλτόρ. Η Πορτογαλία είχε προηγηθεί στο 19′ με τον Νούνο Γκόμες, προτού ο Τιερί Ανρί ισοφαρίσει στο 51′.

1998: Ο νέος κανονισμός του «χρυσού γκολ», με τον οποίο η ομάδα που σκοράρει πρώτη στην παράταση κερδίζει αυτόματα τον αγώνα, τίθεται για πρώτη φορά σε εφαρμογή σε Παγκόσμιο Κύπελλο στον αγώνα Γαλλία-Παραγουάη για τη φάση των «16». Νικητές αναδεικνύονται οι «μπλε» με 1-0 και το «χρυσό γκολ» σημειώνει ο αρχηγός τους, ο Λοράν Μπλαν, στο 113′.

1997: Ο διεκδικητής του παγκόσμιου τίτλου στα βαρέα βάρη της πυγμαχίας, Μάικ Τάισον, κόβει με δαγκωνιά ένα κομμάτι από το δεξί αυτί του αντιπάλου του, παγκόσμιου πρωταθλητή Εβάντερ Χόλιφιλντ, στον εντέκατο γύρο του αγώνα τους στο Παραντάις της Νεβάδα. Οι κριτές αποβάλλουν τον Τάισον, ενώ αργότερα το αρμόδιο σώμα του αθλήματος θα του αφαιρέσει την άδεια συμμετοχής σε αγώνες για εύλογο χρονικό διάστημα.

1994: Δύο ρεκόρ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου σημειώνονται κατά τη διάρκεια του αγώνα Ρωσία-Καμερούν 6-1 στο Σαν Φρανσίσκο. Ο Όλεγκ Σαλένκο πετυχαίνει πέντε τέρματα και γίνεται ο πρώτος παίκτης που καταφέρνει κάτι τέτοιο σε ένα ματς της τελικής φάσης, ενώ ο Ροζέ Μιλά, ο οποίος σημειώνει το γκολ της τιμής για το Καμερούν, γίνεται ο γηραιότερος σκόρερ στην ιστορία του θεσμού, όντας 42 ετών και 39 ημερών.

1992: Πεθαίνει από νεφρική ανεπάρκεια σε ηλικία 56 ετών ο Λετονός σκακιστής, Μιχαήλ Ταλ. Είχε αναδειχθεί παγκόσμιος πρωταθλητής το 1960 και διατήρησε τον τίτλο μέχρι το 1961.

1991: Αρχίζουν στην Αθήνα και σε άλλες πέντε πόλεις της Ελλάδας οι 11οι Μεσογειακοί Αγώνες, με τη συμμετοχή 3.500 αθλητών.

1990: Στη διάρκεια σύσκεψης των επιτελών της FIFA που λαμβάνει χώρα στο ξενοδοχείο Cavalieri Hilton της Ρώμης, αποφασίζονται δύο σημαντικές αλλαγές στον κανονισμό του οφσάιντ που θα ισχύσουν από την έναρξη της περιόδου 1990-91. Η πρώτη και πιο σημαντική ορίζει ότι ο επιτιθέμενος παίκτης δεν θα θεωρείται πλέον «εκτός παιδιάς» όταν βρίσκεται στην ίδια ευθεία με τον προτελευταίο αμυνόμενο. Και η δεύτερη ότι το παθητικό οφσάιντ θα καταλογίζεται μόνο όταν ο διαιτητής κρίνει ότι ο παίκτης που βρίσκεται «εκτός παιδιάς» επιδιώκει να επηρεάσει τη φάση ή να αποκομίσει πλεονέκτημα κι όχι όταν κάτι από τα δύο συμβαίνει χωρίς τη θέλησή του.

1986: Για πρώτη και τελευταία φορά ο μικρός τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου οδηγείται στην παράταση. Ο αγώνας της Γαλλίας με το Βέλγιο λήγει 2-2 στο 90λεπτο (27′ Φερερί, 43′ Παπέν/11′ Κέλεμανς, 73′ Κλάεσεν) και στον έξτρα χρόνο οι «μπλε» επικρατούν 4-2 με γκολ των Ζενγκινί (103′) και Αμορός (109′ πέν.).

1982: Η Γαλλία νικά 1-0 την Αυστρία με γκολ του Μπερνάρ Ζενγκινί στον πρώτο αγώνα της για τον προημιτελικό όμιλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας και παίρνει προβάδισμα πρόκρισης.

1972: Δύο διεθνείς Λατινοαμερικάνοι ποδοσφαιριστές μεταγράφονται σε ελληνικές ομάδες. Ο Ουρουγουανός μέσος της Πενιαρόλ, Μίλτον Βιέρα, υπογράφει στον Ολυμπιακό αντί 2,4 εκατομμυρίων δραχμών και ο Αργεντινός μεσοεπιθετικός της Εστουδιάντες Λα Πλάτα, Χουάν Ραμόν Βερόν, εντάσσεται στον Παναθηναϊκό αντί 2,5 εκατομμυρίων δραχμών.

1970: Κυπελλούχος Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία του αναδεικνύεται ο Άρης μια και νικά με 1-0 τον ΠΑΟΚ στον τελικό που διεξάγεται στο Καυτανζόγλειο. Το μοναδικό γκολ σημειώνει στο 8′ ο Μανώλης Κεραμιδάς, ενώ στο 32′ ο «Δικέφαλος» χάνει πέναλτι με τον Γιώργο Κούδα.

1959: Ο Ολυμπιακός νικά με 2-0 τον Απόλλωνα Σμύρνης στον επαναληπτικό ημιτελικό του Κυπέλλου στο «Γ. Καραϊσκάκης» (ο πρώτος είχε λήξει 1-1 στο γήπεδο του Παναθηναϊκού) και προκρίνεται στον τελικό, όπου θα επιδιώξει το τρίτο διαδοχικό νταμπλ κόντρα στη Δόξα Δράμας. Τα γκολ των «ερυθρόλευκων» πετυχαίνουν ο Ηλίας Υφαντής (6′) και ο Στέλιος Ψύχος (65′).

1958: Η Γαλλία συντρίβει με 6-3 τη Δυτική Γερμανία στον μικρό τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Σουηδίας. Τέσσερα γκολ σημειώνει ο Ζιστ Φοντέν, ο οποίος φτάνει τα 13 και δημιουργεί ρεκόρ σκοραρίσματος σε μία διοργάνωση που δεν έχει καταρριφθεί ακόμη.

1948: Ο Ντικ Τέρπιν, ο πρώτος μαύρος Βρετανός πυγμάχος που κερδίζει το δικαίωμα να διεκδικήσει εθνικό τίτλο, νικά στα σημεία τον Βινς Χόκινς και ανακηρύσσεται πρωταθλητής στα μεσαία βάρη.

1925: Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός δίνουν την πρώτη φιλική τους αναμέτρηση στο γήπεδο του πρώτου, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Το τελικό αποτέλεσμα είναι 3-3.

1891: Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το καταστατικό του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου, το οποίο έχει συνταχθεί τέσσερις μήνες νωρίτερα. Στο άρθρο 2 αναφέρεται ως κύριος σκοπός του συλλόγου η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, σχεδόν τρία χρόνια προτού ο Πιερ ντε Κουμπερτέν συλλάβει και υλοποιήσει την ιδέα.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News