Σαν Σήμερα - Κριστιάν Πανούτσι: Όταν έσβησε το όνειρο της ΑΕΚ για νίκη επί της Μίλαν στην Τεργέστη

Το γκολ του Τόνι Σαβέβσκι στο 15ο λεπτό του αγώνα της ΑΕΚ με τη Μίλαν στην Τεργέστη έδωσε ελπίδες για την πρώτη νίκη στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ. Μέσα σε έξι λεπτά, όμως, το όνειρο έσβησε από έναν παίκτη… υπεράνω υποψίας!

Μπορεί ο Κριστιάν Πανούτσι να μην ήταν κάποιος «χθεσινός» παρότι ήταν μόλις 21 ετών, κανείς όμως δεν θα στοιχημάτιζε όταν το ημίχρονο έληξε με σκορ 0-1, ότι θα ήταν ο παίκτης που θα έβγαζε τα κάστανα απ’ τη φωτιά για την πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Ο νεαρός δεξιός μπακ τιμώρησε δύο αμυντικές αδράνειες της άμυνας της Ένωσης στο 68′ και το 73′ και με δύο κεφαλιές χάρισε στη Μίλαν τη νίκη με 2-1, που κράτησε ζωντανές τις ελπίδες της για πρόκριση στην προημιτελική φάση (για όσους δεν θυμούνται, το Τσάμπιονς Λιγκ είχε τότε μόνο τέσσερις ομίλους με δύο ομάδες να προκρίνονται απ’ τον καθένα).

Η ειρωνεία της τύχης, μάλιστα, είναι ότι ο Πανούτσι είχε παίξει για πρώτη φορά στην καριέρα του ως δεξιός χαφ (στο 4-4-2) στο πρώτο ημίχρονο του συγκεκριμένου αγώνα – γι’ αυτό φορούσε και το «7» στην πλάτη, μια και τότε δεν είχαν καθιερωθεί ακόμα οι σταθεροί αριθμοί στις φανέλες! Τα γκολ, ωστόσο, τα πέτυχε ενώ είχε επιστρέψει στη φυσική του θέση.

Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου ο Φάμπιο Καπέλο έβγαλε τον Μάουρο Τάσοτι κι έβαλε στη θέση του τον Τζιανλουίτζι Λεντίνι, ο οποίος βοήθησε τη Μίλαν να εντείνει την πίεση προς την ελληνική ομάδα. Βρήκε όμως τα γκολ από κει που δεν το περίμενε. Από έναν παίκτη ο οποίος σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του κατόρθωνε να φέρνει σε πέρας τις αποστολές του και ευνοήθηκε και από την τύχη σε καθοριστικά σημεία της ζωής του.

Έπαιζε σε όλες τις θέσεις

Ο Πανούτσι είχε ενταχθεί στη Μίλαν το καλοκαίρι του 1993 προερχόμενος από την Τζένοα, με την οποία είχε εντυπωσιάσει στην πρώτη του σεζόν ως βασικός στη Serie A. Οι «ροσονέρι» είχαν δαπανήσει 9 δισ. λιρέτες για να τον αποκτήσουν, ποσό που μεταφράζεται σε περίπου 6 εκατ. ευρώ. Όχι και λίγα για έναν παίκτη που είχε μόλις κλείσει τα 20 του χρόνια.

Γεννημένος στις 12 Απριλίου 1973 στη Σαβόνα από πατέρα που έπαιζε ποδόσφαιρο και Τσέχα μητέρα, ο νεαρός Κριστιάν είχε μάθει από μικρός να αντεπεξέρχεται στις δυσκολίες. Έτσι βρήκε θέση με το «καλημέρα» σ’ εκείνη τη μεγάλη ομάδα της Μίλαν, η οποία με τον Καπέλο στο τιμόνι κατάφερε να επιστρέψει στον ευρωπαϊκό θρόνο.

Η ικανότητά του να καλύπτει πολλές θέσεις του έδωσε ευκαιρίες. Έπαιξε και στη φυσική του θέση ως δεξιός μπακ, μια και ο Τασότι είχε πατήσει τα 34, συχνά όμως αγωνιζόταν ως στόπερ ή και αριστερός μπακ. Όπως στον θριαμβευτικό τελικό με την Μπαρτσελόνα στην Αθήνα, όπου ο Πάολο Μαλντίνι μετατέθηκε στο κέντρο της άμυνας λόγω της απουσίας των τιμωρημένων Φράνκο Μπαρέζι και Αλεσάντρο Κοστακούρτα.

Το γεγονός ότι ο Πανούτσι ήξερε περισσότερη μπάλα από τους περισσότερους αμυντικούς της εποχής, έκανε τον Καπέλο να ρισκάρει σ’ εκείνο το ματς με την ΑΕΚ και να τον χρησιμοποιήσει σε πιο δημιουργικό ρόλο (άσχετα αν δεν του βγήκε και τον επανέφερε εκεί που ήταν καλύτερος). Ήταν ένας οριακός αγώνας, μια και η ΟΥΕΦΑ είχε μόλις τιμωρήσει τη Μίλαν με αφαίρεση δύο βαθμών, λόγω ενός μπουκαλιού που είχε ρίξει οπαδός στον τερματοφύλακα της Σάλτσμπουργκ, Ότο Κόνραντ, στο ματς που είχε διεξαχθεί στο Σαν Σίρο. Διατήρησε όμως το 3-0 παρότι το περιστατικό βίας αλλοίωσε τον αγώνα – ο Κόνραντ χρειάστηκε να αντικατασταθεί.

Οι πρωταθλητές Ευρώπης υποχρεώθηκαν να δώσουν τους δύο εναπομείναντες εντός έδρας αγώνες τους στον όμιλο σε ουδέτερη έδρα εντός Ιταλίας – γι’ αυτό επέλεξαν το «Νερέο Ρόκο» της Τεργέστης, που δεν άλλαζε τίποτε για τον φιλοξενούμενο. Με τη νίκη επί της Ένωσης χάρη στα γκολ του Πανούτσι κάλυψαν γρήγορα το -2 (τότε ίσχυε ακόμα το βαθμολογικό σύστημα 2-1-0 στο Τσάμπιονς Λιγκ) και παρότι βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο ύστερα από το εντός έδρας 0-2 από τον Άγιαξ του Λούι Φαν Χάαλ, νίκησαν 1-0 στο Σάλτσμπουργκ και πήραν την πρόκριση.

Η Μίλαν απέκλεισε στη συνέχεια την Μπενφίκα και την Παρί Σεν Ζερμέν κι έφτασε στον τελικό της Βιέννης όπου την περίμενε ξανά ο Άγιαξ. Ο Πανούτσι είχε καθιερωθεί πλέον ως ο βασικός δεξιός μπακ της ομάδας, αλλά δεν ευτύχησε να σηκώσει το κύπελλο με τα μεγάλα αυτιά για δεύτερη σερί χρονιά. Το γκολ του Πάτρικ Κλάιφερτ πέντε λεπτά πριν από το τέλος, χάρισε στον «Αίαντα» (που ήταν ανώτερος) τη νίκη με 1-0.

Η χαμένη βαλίτσα που τον έσωσε

Όλα έμοιαζαν να κυλούν ονειρεμένα στη ζωή και την καριέρα του Πανούτσι μέχρι τον Ιούλιο του 1996. Τότε που είχε βρεθεί στην Ατλάντα για να συμμετάσχει με την Εθνική Κ-23 της Ιταλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά ένας τραυματισμός τον έθεσε νοκ άουτ από τη διοργάνωση λίγες μέρες πριν από την πρεμιέρα κόντρα στο Μεξικό.

Η ατυχία συνεχίστηκε στο αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης, όπου περίμενε την ανταπόκριση για να επιστρέψει στην Ευρώπη. Ενημερώθηκε ότι η βαλίτσα του είχε χαθεί στην πρώτη πτήση από την πρωτεύουσα της Τζόρτζια και αναγκάστηκε να τρέχει στους διαδρόμους για να δηλώσει την απώλεια. Εκεί, ωστόσο, πληροφορήθηκε από υπαλλήλους της Alitalia ότι υπήρχαν θέσεις σε μία απ’ ευθείας πτήση για το Μιλάνο που αναχωρούσε από ένα άλλο αεροδρόμιο, το Newark.

Με τον χρόνο να τον πιέζει, ο Πανούτσι αποφάσισε να αλλάξει πτήση. Κι αυτή η απόφαση της στιγμής έμελλε να τον σώσει, αφού λίγο αργότερα το αεροπλάνο με το οποίο επρόκειτο αρχικά να ταξιδέψει (η πτήση TWA 800 για το Παρίσι), έπεσε λόγω μηχανικού προβλήματος στον Ατλαντικό Ωκεανό παρασέρνροντας στον θάνατο και τους 230 επιβαίνοντες. Ο αμυντικός της Μίλαν θα ήταν ο 231ος νεκρός αν δεν είχε χάσει τη βαλίτσα του!

«Είναι ένα θαύμα. Θα έπρεπε να βρίσκομαι σ’ αυτό το αεροπλάνο», δήλωνε αργότερα ο Ιταλός αμυντικός, ο οποίος μακάριζε τον Θεό και τους υπαλλήλους της Alitalia που του είχαν προσφέρει την εναλλακτική επιλογή. Το θυμόταν ακόμα περισσότερο τον Δεκέμβριο του 1996, όταν πήρε το αεροπλάνο από το Μιλάνο για τη Μαδρίτη, προκειμένου να υπογράψει στη Ρεάλ. Ο Καπέλο είχε αναλάβει τις τύχες της πάλαι ποτέ «Βασίλισσας» με στόχο να την επαναφέρει στην ευρωπαϊκή κορυφή και ήθελε τον Πανούτσι κοντά του για να λύσει τα προβλήματα στη θέση του δεξιού μπακ.

Πρωταθλητής Ευρώπης και με τη Ρεάλ

Η Ρεάλ είχε αποκτήσει για το δεξί άκρο της άμυνας τον διεθνή Πορτογάλο Κάρλος Σεκρετάριο, ο οποίος αγωνιζόταν στην Πόρτο. Αυτός όμως δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις ενός τόσο μεγάλου συλλόγου και το πρώτο μισό της σεζόν κύλησε με τον Καπέλο να χρησιμοποιεί περισσότερο τον 35χρονο Τσέντο, ο οποίος δεν είχε πια τις δυνάμεις του παρελθόντος.

Ο Πανούτσι ήταν η προφανής επιλογή του Καπέλο για να σώσει την κατάσταση και, δεδομένου ότι δεν τα πήγαινε πολύ καλά με τον Αρίγκο Σάκι, ο οποίος είχε επιστρέψει στη Μίλαν, είπε το «ναι» στην πρόταση και δικαιώθηκε. Το 1997 βοήθησε τους «μερένχες» να αναδειχθούν πρωταθλητές Ισπανίας και έναν χρόνο αργότερα, όταν ο προπονητής που τον είχε φέρει στη Μαδρίτη είχε πλέον αποχωρήσει (στη θέση του είχε αναλάβει ο Γιουπ Χάινκες), ήταν βασικός στην πορεία προς την επιστροφή στον ευρωπαϊκό θρόνο για πρώτη φορά μετά το 1966.

Ο Ιταλός άσος ήταν ο βασικός δεξιός μπακ της Ρεάλ στον τελικό με τη Γιουβέντους που κρίθηκε με το γκολ του Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς και μόλις στα 25 του χρόνια έγινε ο δεύτερος ποδοσφαιριστής που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ με δύο διαφορετικές ομάδες! Ο πρώτος ήταν ο άλλοτε συμπαίκτης του στη Μίλαν, Μαρσέλ Ντεσαγί, ο οποίος είχε σηκώσει το τρόπαιο και το 1993 φορώντας τη φανέλα της Μαρσέιγ.

Η τριετία στη Ρεάλ αποτέλεσε την πιο ώριμη περίοδο της καριέρας του Πανούτσι, ο οποίος συνέχισε να καλύπτει κι άλλες φορές τις θέσεις του στόπερ ή του αριστερού μπακ. Το 1999 μεταπήδησε στην Ίντερ, όπου όμως ήρθε σε σύγκρουση με τον Μαρτσέλο Λίπι, έπαιξε λίγο και έναν χρόνο αργότερα κατέληξε δανεικός πρώτα στην Τσέλσι κι ύστερα στη Μονακό. Δεν ταίριαξε ούτε εκεί και τον Σεπτέμβριο του 2001 πήρε μεταγραφή στη Ρόμα, όπου βρήκε την Ιθάκη του.

Όλα στραβά με την Εθνική Ιταλίας

Όσο τυχερός στάθηκε στην Εθνική Ιταλίας ο Πανούτσι, άλλο τόσο άτυχος ήταν με την Εθνική Ιταλίας, στην οποία έπαιξε λίγο με βάση την καριέρα του σε συλλογικό επίπεδο. Το 1994 ο Αρίγκο Σάκι δεν τον είχε πάρει στο Παγκόσμιο Κύπελλο των ΗΠΑ προτιμώντας στη θέση του τον Τασότι, με αναπληρωματικούς τον Λουίτζι Απολόνι της Πάρμα και τον Ρομπέρτο Μούσι της Τορίνο.

Δεν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή ούτε το 1998, παρότι προπονητής ήταν ο Τσέζαρε Μαλντίνι, ο οποίος τον γνώριζε καλά από τη συνεργασία τους στην Εθνική Ελπίδων της Ιταλίας. Μαζί είχαν κατακτήσει τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Κ-21 του 1994 και του 1996 και η απόφαση για τον αποκλεισμό του (προτιμήθηκαν ο Τζιανλούκα Πεσότο κι ο Μορένο Τοριτσέλι της Γιουβέντους, ενώ δεξιά έπαιξαν στο 3-5-2 και ο Φραντσέσκο Μοριέρο της Μίλαν) έμοιαζε παράλογη.

Δεν είναι και το πιο απλό πράγμα να χωνέψεις ότι δεν χωράς στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της πατρίδας σου για το Μουντιάλ, τις δύο χρονιές που έχεις αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης. Όμως ο Πανούτσι (ο οποίος δεν είχε κληθεί ούτε στα Euro του 1996 και του 2000) έζησε με αυτό και χάρη στην καλή του απόδοση με τη Ρόμα κέρδισε τη θέση του και στους «Ατζούρι».

Το 2002 ο Τζιοβάνι Τραπατόνι τον επέλεξε ως βασικό δεξιό μπακ της Ιταλίας και στα τέσσερα ματς που πρόλαβε να δώσει στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Άπω Ανατολής, μέχρι ο απίθανος διαιτητής από το Εκουαδόρ να αποφασίσει τον αποκλεισμό της στο ματς με τη γηπεδούχο Νότια Κορέα στους «16». Το ίδιο και το 2004 στο Ευρωπαϊκό της Πορτογαλίας, όπου η Σκουάντρα δεν προχώρησε πέρα απ’ τον όμιλο εξαιτίας του πολυσυζητημένου 2-2 της Σουηδίας με τη Δανία που βόλευε και τις δύο στην τελευταία αγωνιστική.

Και το 2006, όταν είχαν πλέον ωριμάσει οι συνθήκες για να επιστρέψουν οι Ιταλοί στην κορυφή, προπονητής είχε αναλάβει ο Λίπι, με τον οποίο είχε τσακωθεί από την εποχή της συνύπαρξής τους στην Ίντερ. Από το πρώτο φιλικό κόντρα στην Ισλανδία, τον Αύγουστο του 2004, έδειξε ότι δεν είχε σκοπό να καλέσει τον Πανούτσι στην Εθνική και δεν άλλαξε γνώμη ούτε με τις καλές εμφανίσεις του με τη Ρόμα στο πρωτάθλημα. Ο έμπειρος πλέον πλάγιος μπακ είδε από την τηλεόραση τους συμπατριώτες του να στέφονται παγκόσμιοι πρωταθλητές στη Γερμανία.

Κέρδισε τη αγάπη των Ρωμαίων

Ο Πανούτσι βρήκε παρηγοριά στα δύο Κύπελλα Ιταλίας που κατέκτησε με τους «τζιαλορόσι» το 2007 και το 2008 υπό τις οδηγίες του Λουτσιάνο Σπαλέτι, αλλά και την αναγνώριση από τους οπαδούς τους. Με τα 31 γκολ που πέτυχε και τις 21 ασίστ που έδωσε σε 315 επίσημες συμμετοχές, έγινε ο αμυντικός με τη μεγαλύτερη παραγωγική συνεισφορά στην ιστορία του συλλόγου της Ρώμης, ενώ είχε συμβολή σε ορισμένες εξαιρετικές πορείες στη Serie A που την έφεραν στο Τσάμπιονς Λιγκ – όπου αντιμετώπισε ξανά την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό.

Το γεγονός ότι επέστρεψε στην Εθνική Ιταλίας σε ηλικία 34 ετών το 2007, όταν τη θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού ανέλαβε ο πρώην συμπαίκτης του στη Μίλαν, Ρομπέρτο Ντοναντόνι, επιβεβαιώνει ότι αποκλεισμός του από το Μουντιάλ του 2006 ήταν καθαρά θέμα της αντιπάθειας που έτρεφε στο πρόσωπό του ο Λίπι. Ο οποίος βέβαια δικαιώθηκε με την κατάκτηση του τροπαίου και κανένας δεν μπορούσε να του πει τίποτα.

Αφού συμμετείχε στα 35 του και στο Euro 2008, όπου μάλιστα πέτυχε και γκολ στο 1-1 των «ατζούρι» κόντρα στη Ρουμανία, ο Πανούτσι ολοκλήρωσε την παρουσία του στη Ρόμα το 2009. Έπαιξε για μία ακόμα σεζόν με την Πάρμα και κρέμασε τα παπούτσια του σχεδόν χορτάτος από το ποδόσφαιρο, το οποίο είχε αρχίσει σαν χόμπι στις γειτονιές της Σαβόνα, όταν ήταν πιτσιρικάς.

Δεν χάθηκε από τον χώρο, αφού ακολούθησε μαθήματα προπονητικής και τη διετία 2012-14 ήταν άμεσος συνεργάτης του Καπέλο στην Εθνική Ρωσίας – πόστο απ’ το οποίο κατάφερε να γευτεί επιτέλους πώς είναι να συμμετέχεις σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, αυτό της Βραζιλίας. Ακολούθησε η αρκετά επιτυχημένη θητεία του ως πρώτος προπονητής στη Λιβόρνο τη σεζόν 2014-15 στη Serie B, την οποία όμως δεν μπόρεσε να εξαργυρώσει με μια πρόσληψη σε μεγαλύτερη ομάδα.

Ύστερα από τα μέτρια αποτελέσματα που είχε στην τεχνική ηγεσία της Εθνικής Αλβανίας τη διετία 2017-19, έχει εγκαταλείψει σιωπηρά το επάγγελμα. Παραμένει κοντά στο άθλημα ως σχολιαστής των εξελίξεων στην Ιταλία και δεν φοβάται να λέει αυτό που πιστεύει αδιαφορώντας για το αν θα προκαλέσει αντιδράσεις. ‘Οπως έκανε και τα χρόνια που ήταν ποδοσφαιριστής.

Πηγές: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδες «Ελευθεροτυπία» και «Ελεύθερος Τύπος» της 3ης Νοεμβρίου 1994), www.transfermarkt.com («Christian Panucci»), en.wikipedia.org («Christian Panucci»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 2 Νοεμβρίου

2023: O Γιώργος Γιακουμάκης κερδίζει το βραβείο του καλύτερου νεοφερμένου ποδοσφαιριστή στο MLS, συγκεντρώνοντας το 45,78% των ψήφων, έναντι του 27,28% του Λιονέλ Μέσι.

2021: Η 42χρονη δρομέας Δήμητρα Ιορδανίδου χάνει τη ζωή της όταν παρασύρεται από φορτηγό, την ώρα που πηγαίνει με το ποδήλατό της στη δουλειά της στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

2018: Ο Λευτέρης Πετρούνιας αναδεικνύεται παγκόσμιος πρωταθλητής στους κρίκους για τρίτη φορά, αφού με 15.366 βαθμούς κερδίζει την πρώτη θέση στη διοργάνωση που φιλοξενείται στην Ντόχα. Γίνεται έτσι ο Έλληνας αθλητής με τις περισσότερες διακρίσεις στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ενόργανης Γυμναστικής, αφού ξεπερνά τον Βλάση Μάρα που είχε δύο χρυσά κι ένα χάλκινο στο μονόζυγο.

2013: Ο Ολυμπιακός νικά με 1-0 τον Παναθηναϊκό στο ντέρμπι πρωταθλήματος στο «Απόστολος Νικολαΐδης», με γκολ που πετυχαίνει ο Κώστας Μήτρογλου στο 90ό λεπτό. Ο πανηγυρισμός του διεθνή επιθετικού ως… πιστολέρο μένει ιστορικός.

2008: Ο Λιούις Χάμιλτον κερδίζει τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο στη Formula 1 με μόλις ένα βαθμό διαφορά από τον Βραζιλιάνο, Φελίπε Μάσα (98 έναντι 97). Ο Άγγλος πιλότος τερματίζει πέμπτος στο τελευταίο γκραν πρι της χρονιάς στη Βραζιλία και διατηρεί την ελάχιστη διαφορά στη βαθμολογία από τον Μάσα, που κερδίζει τον αγώνα.

2005: Πεθαίνει σε ηλικία 86 ετών ο καταξιωμένος Ιταλός προπονητής ποδοσφαίρου, Φερούτσιο Βαλκαρέτζι.

2004: Με γκολ του Βύντρα στο 75′ (με τη… βοήθεια και του Σιγκάν) ο Παναθηναϊκός αποσπά ισοπαλία 1-1 από την Άρσεναλ για την τέταρτη αγωνιστική της φάσης των ομίλων του Champions League. Στο 62′ ο Μπασινάς είχε αστοχήσει σε πέναλτι, ενώ οι «κανονιέρηδες» είχαν ανοίξει το σκορ στο 16′ με πέναλτι του Ανρί.

2002: Αγωνιζόμενος με το Μαρούσι στον εντός έδρας αγώνα με τον Πανιώνιο (87-79), ο Άγγελος Κορωνιός ξεπερνά τους 6.549 πόντους στην Α1, που ήταν το ρεκόρ που κατείχε από το 1994 ο Νίκος Γκάλης. Ο διεθνής άσος θα κλείσει την καριέρα του με 7.080 πόντους και θα διατηρήσει την πρωτιά μέχρι τις 29 Μαρτίου 2014, όταν θα τον περάσει ο Νίκος Χατζής.

2000: Ο Βλαντίμιρ Κράμνικ αναδεικνύεται νέος παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι, αφού σε αγώνα 16 παρτίδων στο Λονδίνο νικά τον Γκάρι Κασπάροφ με 8½–6½.

1993: Ο ΟΦΗ προκρίνεται στους «16» του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ αποκλείοντας την Ατλέτικο Μαδρίτης. Στη ρεβάνς του «Θ. Βαρδινογιάννης» επικρατεί με 2-0 (50′ Μαχλάς, 60′ πέν. Τσιφούτης) και ανατρέπει το 1-0 με το οποίο είχε ηττηθεί στο «Βιθέντε Καλδερόν». Ο Παναθηναϊκός νικά με 2-1 τη Λεβερκούζεν στη Γερμανία, όμως μένει έξω απ’ τη συνέχεια του θεσμού λόγω της συντριβής με 1-4 στο πρώτο ματς στο ΟΑΚΑ.

1993: Πεθαίνει σε ηλικία 65 ετών ο παλαίμαχος τερματοφύλακας του Εθνικού και της Εθνικής Ελλάδας, Στάθης Μανταλόζης.

1988: Η Εθνική Ελλάδας ηττάται με 3-0 από τη Ρουμανία στο Βουκουρέστι (26′ Ματέουτς, 40′ πέν. Χάτζι, 84′ Σαμπάου) για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990. Η 74η συμμετοχή του Νίκου Αναστόπουλου με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα θα αποδειχθεί και η τελευταία, αφού θα ακολουθήσει η λύση της συνεργασίας με τον προπονητή, Μίλτο Παπαποστόλου και οι διάδοχοί του (Αλέκος Σοφιανίδης και Αντώνης Γεωργιάδης) δεν θα τον συμπεριλάβουν στις κλήσεις τους. Ο «Αναστό» παραμένει ο πρώτος σκόρερ της Εθνικής Ελλάδας με 29 γκολ.

1986: Με γκολ του Πέτρου Ξανθόπουλου στο 75ο λεπτό ο Ολυμπιακός νικά με 1-0 στο ΟΑΚΑ την τυπικά γηπεδούχο ΑΕΚ, στο μεγάλο ντέρμπι για την 7η αγωνιστική του πρωταθλήματος.

1983: Ο ΠΑΟΚ παλεύει σθεναρά στο Μόναχο κόντρα στην Μπάγερν και κρατά το 0-0 που οδηγεί τη ρεβάνς του 2ου γύρου του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ στα πέναλτι, εκεί όμως «λυγίζει» με σκορ 9-8 έχοντας παράπονα από τον Άγγλο διαιτητή Ρόμπινσον.

1980: Επτά τελικές προσπάθειες στα δοκάρια έχουν οι παίκτες του Άρη στον εντός έδρας αγώνα με τον ΟΦΗ (0-0). Ένα δοκάρι έχουν και οι Κρητικοί και με οκτώ σύνολο δημιουργείται απλησίαστο ρεκόρ για τα δεδομένα του ελληνικού πρωταθλήματος. Την ίδια ημέρα, ο Ολυμπιακός νικά 1-0 τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο με γκολ του Βαγγέλη Κουσουλάκη.

1975: O Ιταλός ποιητής, σκηνοθέτης και ένθερμος ποδοσφαιρόφιλος Πιερ Πάολο Παζολίνι δολοφονείται στην παραλία της Όστια.

1969: Με δύο γκολ του Πέτρου Βουζουνεράκη στο 11′ και το 28′, ο ΟΦΗ νικά με 2-0 τον Ολυμπιακό για το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής. Πρόκειται για την πρώτη νίκη της κρητικής ομάδας επί των «ερυθρόλευκων» σε επίσημο αγώνα.

1957: Πεθαίνει σε ηλικία 64 ετών ο Τεντ Μέρεντιθ, ο Αμερικανός χρυσός ολυμπιονίκης στα 800 μ. και στα 4×400 το 1912 στη Στοκχόλμη.

1946: Ιδρύονται οι Μπόστον Σέλτικς, ύστερα από τη συγχώνευση των σωματείων Πρόβιντενς και Στιμ Ρόλερς.

1936: Το BBC εκπέμπει για πρώτη φορά το τηλεοπτικό του πρόγραμμα από ειδικά διαμορφωμένες εγκαταστάσεις στο Alexandra Palace του βόρειου Λονδίνου.

1930: Εγκαινιάζεται το γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, με φιλικό αγώνα απέναντι στον Ολυμπιακό (2-2) που παρακολουθούν 5.000 θεατές. Το «παρών» δίνει και ο πρωθυπουργός, Ελευθέριος Βενιζέλος, ενώ διαιτητής του αγώνα είναι ο σκαπανέας του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, Παναγής Βρυώνης.

1924: Πέντε μήνες μετά τον θρίαμβό της στο ποδοσφαιρικό τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού, η Ουρουγουάη κατακτά το 8ο Κόπα Αμέρικα χάρη στο 0-0 κόντρα στην Αργεντινή, στον τελευταίο αγώνα της διοργάνωσης στο Μοντεβιδέο. Πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης αναδεικνύεται ο Πέδρο Πετρόνε, ο οποίος είναι και ο πρώτος σκόρερ με 4 γκολ.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News