Σαν Σήμερα - Τζόνι Ρεπ: Ο «ξανθός άγγελος» που εκτέλεσε τη Γιουβέντους στον τελικό του 1973

Η Εθνική Ολλανδίας του 1974 έχει μπερδέψει πολύ κόσμο, που έχει μείνει με την ψευδαίσθηση ότι τα περισσότερα βασικά της στελέχη της αγωνίζονταν στον Άγιαξ από την αρχή της κυριαρχίας του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, το 1971 με τον τελικό κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Ένας από αυτούς που άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους ήταν και ο Τζόνι Ρεπ, ο οποίος στην πραγματικότητα αγωνίστηκε μόνο στον τρίτο από τους ισάριθμους νικηφόρους τελικούς του «Αίαντα». Αυτόν που διεξήχθη στις 30 Μαΐου 1973 στο Βελιγράδι με αντίπαλο της Γιουβέντους και στον οποίο πέτυχε και το γκολ της νίκης με 1-0.

Μόλις 21 ετών ήταν τότε ο χαρισματικός εξτρέμ (γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1951) και ήταν λογικό να μην είχε αγωνιστεί νωρίτερα. Στη θέση του, άλλωστε, αγωνιζόταν τα προηγούμενα χρόνια ένας πολύ καλός παίκτης, ο Σιακ Σβαρτ, ο οποίος ήταν και «σημαία» του Άγιαξ. Στο ξεκίνημα της σεζόν 1972-73, ωστόσο, είχε ήδη κλείσει τα 34 και ο προπονητής Στέφαν Κόβατς έκρινε πως είχε έρθει η ώρα για την αλλαγή «φρουράς» στο δεξί άκρο της επίθεσης.

Έτσι καθιέρωσε τον θρασύ ξανθομάλλη που είχε αποκτηθεί στα 16 του προερχόμενος από τη Ζάανταμ και είχε περάσει αρκετά χρόνια στις μικρότερες ομάδες του «Αίαντα». Ο όποιος δισταγμός του Ρουμάνου προπονητή εξαφανίστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1972, όταν έβαλε τον Ρεπ ως αλλαγή του Σβαρτ στο 61′ του τελικού του Διηπειρωτικού Κυπέλλου κόντρα στην Ιντεπεντιέντε κι αυτός πέτυχε δύο γκολ με τα οποία διαμόρφωσε το τελικό 3-0.

Όταν έφτασε η ώρα του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, ο Ρεπ είχε ήδη καθιερωθεί ως βασικός. Δεν είχε χάσει λεπτό από τους προημιτελικούς με την Μπάγερν (4-0 και 1-2) και τους ημιτελικούς με τη Ρεάλ Μαδρίτης (2-1 και 1-0) και είχε σκοράρει 17 φορές στην πορεία του Άγιαξ για την κατάκτηση του ολλανδικού πρωταθλήματος. Έτσι, δεν προκάλεσε καμία έκπληξη το γεγονός ότι μόλις στο 5ο λεπτό του αγώνα με τη Γιουβέντους έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με ψηλοκρεμαστή κεφαλιά, ύστερα από γέμισμα του Χορστ Μπλάνκενμπουργκ.

Οι 100.000 φίλαθλοι που βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στο γήπεδο του Ερυθρού Αστέρα θαύμασαν την ψυχραιμία και την άνεση με την οποία οι παίκτες του Άγιαξ διαχειρίστηκαν το γρήγορο προβάδισμα. Με κινητήριο μοχλό τον Γιόχαν Κρόιφ, ο οποίος αν και αγωνιζόταν τυπικά ως σέντερ φορ, κατάφερνε να βρίσκεται παντού, δημιούργησαν ευκαιρίες για περισσότερα τέρματα. Η Γιουβέντους αντέδρασε στο δεύτερο ημίχρονο και έγινε απειλητική με τον Φάμπιο Καπέλο και τον Ζοζέ Αλταφίνι, οι Ολλανδοί όμως είχαν στο 86′ μια κεφαλιά του Μπάρι Χουλσόφ κι άλλες καλές προσπάθειες που εξουδετέρωσε ο τερματοφύλακας της «Κυρίας», Ντίνο Τζοφ.

Ο αγώνας έληξε με 1-0 και ο Άγιαξ στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης για τρίτη διαδοχική σεζόν. Για τον 21χρονο Ρεπ ήταν το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στο οποίο είχε ενεργό συμμετοχή (αν και είχε παίξει σε δύο ματς της περιόδου 1971-72). Δεν ίσχυε όμως το ίδιο για τον Κρόιφ, τον Γιόχαν Νέεσκενς, τον Πιτ Κάιζερ, τον Άρι Χάαν και τους υπόλοιπους «παλιούς» που είχαν σηκώσει και τα τρία τρόπαια και ένιωθαν ότι είχαν πιάσει «ταβάνι» με τον σύλλογο.

Το τέλος της ομάδας που είχε αλλάξει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο άρχισε ουσιαστικά με την απονομή του τροπαίου το βράδυ της 30ής Μαΐου 1973 στο Βελιγράδι. Τρεις μήνες αργότερα ο Κρόιφ θα αποχωρούσε με προορισμό την Μπαρτσελόνα του Ρίνους Μίχελς, με αφορμή την ενόχλησή του για την προτίμηση των συμπαικτών του στον Κάιζερ για την αρχηγία. Κι όσοι έμειναν πίσω, δεν είχαν πια τη λαχτάρα για να κρατηθούν στην κορυφή.

Αυτό ήταν και το παράπονο του Ρεπ. Το εξέφρασε στη συνέντευξή του στον Άγγλο δημοσιογράφο, Ντέιβιντ Γουίνερ, στο πλαίσιο του βιβλίου «Brilliant Orange» και ακούγεται ως λογική εξήγηση για την παρακμή που ακολούθησε. «Ήμουν πολύ χαρούμενος το 1973, ήταν το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο που είχα κερδίσει. Και οι υπόλοιποι παίκτες ήταν χαρούμενοι, όμως ήταν το τρίτο τους κύπελλο και η χαρά δεν ήταν ίδια όπως όταν είχαν κατακτήσει το πρώτο. Έτσι η ομάδα διαλύθηκε. Ο Γιόχαν Κρόιφ πήγε στην Μπαρτσελόνα κι αργότερα τον ακολούθησε ο Γιόχαν Νέεσκενς. Το πρόβλημά μας ήταν ότι ο Κρόιφ ήταν πολύ σημαντικός για την ομάδα».

Έπαιξε με τον Άγιαξ στη Σαλαμίνα

Ο Ρεπ αναγνώριζε φυσικά την τεράστια κλάση του Κρόιφ και τον είχε ως πρότυπο τον πρώτο καιρό που μεταγράφηκε στον Άγιαξ. Ωστόσο, δεν τον χώνευε καθόλου ως χαρακτήρα και δεν προσπάθησε ποτέ να το κρύψει. Δεν άντεχε τις παρατηρήσεις που του έκανε την ώρα του αγώνα για κάθε μεγάλο ή μικρό λάθος και ήταν απ’ τους λίγους που τολμούσε να του αντιμιλά.

«Ήταν ξεροκέφαλος, αλλά το ίδιο ήμουν κι εγώ, αυτό ήταν το πρόβλημά μας. Στον Γιόχαν δεν άρεσε αυτό το πράγμα, έπρεπε πάντοτε να του λες “εντάξει”. Αντιδρούσα ενστικτωδώς επειδή δεν μου άρεσε να μου λέει τι έπρεπε να κάνω. Θεωρούσε ότι έπρεπε να κάνεις ό,τι σου ζητούσε», είχε πει ο Ρεπ στην ίδια συνέντευξη στον Γουίνερ, προσθέτοντας ωστόσο ότι αυτό δεν εμπόδιζε τη συνεργασία τους μες στο γήπεδο, που ήταν πάντοτε αποδοτική για το σύνολο.

Ούτε ο ξανθομάλλης εξτρέμ είχε τη φήμη του «αντι-σταρ» – κάτι που ίσχυε για παράδειγμα για τον Ρόμπι Ρένσενμπρινκ που αγωνιζόταν στο απέναντι άκρο στην Εθνική Ολλανδίας. Οι Έλληνες φίλαθλοι, πάντως, τον συμπάθησαν λίγο παραπάνω όταν ήταν ο μοναδικός από τους βασικούς παίκτες του Άγιαξ που καταδέχθηκε να αγωνιστεί στο φιλικό με τον… αυθεντικό Αίαντα, στη Σαλαμίνα, στις 13 Ιουνίου 1973.

Ο χορηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος των «ερυθρόλευκων», Νίκος Γουλανδρής, πρωτοστάτησε για να παίξει ο Άγιαξ έναν φιλικό αγώνα στο νησί απ’ το οποίο προερχόταν ο μυθικός ήρωας απ’ τον οποίο πήρε το όνομά του. Η εποχή που κλείστηκε το ματς δεν ήταν βολική, μια και ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών είχε διεξαχθεί μόλις δύο εβδομάδες νωρίτερα και τα «αστέρια» της ομάδας είχαν αρχίσει τις διακοπές τους.

Ο Ρεπ, όμως, ήθελε να γνωρίσει τον τόπο προέλευσης του ονόματος του συλλόγου του και ακολούθησε κανονικά την αποστολή. Δεν προβληματίστηκε από το ξερό τερέν του γηπέδου της Σαλαμίνας και πέτυχε και τα δύο γκολ της νίκης του Άγιαξ. Το πρώτο στο 8′ με κεφαλιά και το δεύτερο με ατομική προσπάθεια και σουτ στο 72′, που ξεσήκωσε τους 2.000 θεατές.

Μετά τον αγώνα δήλωσε ότι περίμενε πρόταση από την Μπαρτσελόνα και ήταν θέμα της διοίκησης του Άγιαξ να αποφασίσει για το μέλλον του. Είχε κάνει επίσης την εκτίμηση ότι ο Κρόιφ θα έμενε για έναν ακόμα χρόνο στο Άμστερνταμ, όμως τελικά συνέβη το αντίθετο και για τους δύο.

Από τη Βαλένθια, στην Κορσική

Αφού πρωταγωνίστησε με την Εθνική Ολλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, όπου πέτυχε τέσσερα γκολ στην πορεία μέχρι τον τελικό αλλά έχασε τρεις καλές ευκαιρίες που στοίχισαν την ήττα από τη Δυτική Γερμανία, ο Ρεπ αποχώρησε από τον Άγιαξ το καλοκαίρι του 1975.

Προορισμός του ήταν η Βαλένθια, όπου την πρώτη σεζόν συνεργάστηκε στην επίθεση με τον σπουδαίο σέντερ φορ από το Μάλι, Σαλίφ Κεϊτά και τη δεύτερη με τον Αργεντινό Μάριο Κέμπες, ο οποίος θα του στερούσε το όνειρο της κατάκτησης του Μουντιάλ το 1978. Αν και πέτυχε συνολικά 22 γκολ, δεν έμεινε ικανοποιημένος από την πορεία του στις «νυχτερίδες» και πολλά χρόνια αργότερα κατηγόρησε τον προπονητή Εριμπέρτο Ερέρα (τον παλαίμαχο Παραγουανό άσο που είχε κατακτήσει το Κόπα Αμέρικα του 1953) για την αναρχία που επικρατούσε στα αποδυτήρια.

«Ήταν ο χειρότερος προπονητής που είχα ποτέ. Δεν προετοίμαζε τίποτα, δεν έκανε σοβαρή προπόνηση και σε όλη τη διάρκεια της εβδομάδας δεν ακουμπούσαμε μπάλα. Τώρα που έχει πεθάνει μπορώ να τα πω όλα αυτά», είχε δηλώσει σε πρόσφατη συνέντευξή του, δικαιώνοντας όσους τον κατηγορούσαν ότι είχε «μεγάλο στόμα» από την εποχή που αγωνιζόταν.

Το 1977 μετακόμισε στην Μπαστιά και, αφού γνώρισε από πρώτο χέρι την κορσικανή μαφία όταν έμπλεξε σε μία εξωσυζυγική σχέση με μία κοπέλα που διεκδικούσε ένας «βαρόνος» του μεγάλου γαλλικού νησιού, έζησε μεγάλες στιγμές στα γήπεδα. Ήταν ο ηγέτης της ομάδας που έκανε την έκπληξη με την πορεία της μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1978, αποκλείοντας στους πρώτους γύρους δυνατούς αντιπάλους όπως η Σπόρτινγκ Λισαβώνας, η Νιουκάστλ κι η Τορίνο. Ωστόσο, έχασε το τρόπαιο από την Αϊντχόφεν (0-0, 3-0).

Η συνεργασία με τον Πλατινί

Το καλοκαίρι του 1979 ο Ρεπ πήρε μεταγραφή στην κορυφαία γαλλική ομάδα της εποχής, τη Σεντ Ετιέν, μαζί με έναν 24χρονο επιθετικό από τη Νανσί που αγωνιζόταν ήδη στην Εθνική Γαλλίας. Τον Μισέλ Πλατινί.

Ως μεγαλύτερος κατά έξι χρόνια, ο Ολλανδός εξτρέμ προσπάθησε να τον βοηθήσει προσπαθώντας να αποφεύγει τον συμβουλευτικό τόνο του Κρόιφ που τόσο τον ενοχλούσε. «Ήταν από τότε τεράστιος παίκτης, αλλά μαλθακός ως χαρακτήρας. Υπερβολικά καλό παιδί. Στο ποδόσφαιρο πρέπει να είσαι σκληρός», είχε πει. Η συνεργασία τους ήταν πολύ καλή μες στο γήπεδο και σημαντικότερος καρπός της ήταν το πρωτάθλημα που κατέκτησαν οι «στεφανουά» την περίοδο 1980-81, με τον Πλατινί να σημειώνει 20 γκολ και τον Ρεπ 14.

Το πιο αξιομνημόνευτο παιχνίδι στη διετή συνύπαρξή τους στη Σεντ Ετιέν, ωστόσο, ήταν ο θρίαμβος με 6-0 επί της Αϊντχόφεν για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, τον Νοέμβριο του 1979. Η γαλλική ομάδα κατάφερε να σκοράρει στο 3′ με τον Ζαν-Φρανσουά Λαριός, στο 4′ με τον Πλατινί και στο 5′ με τον Ζακ Σαντινί, ανατρέποντας από νωρίς το 2-0 με το οποίο είχε ηττηθεί στην Ολλανδία!

Ο Ρεπ αγωνίστηκε εκείνη τη μέρα ως αριστερός εξτρέμ και ήταν ο δημιουργός του δεύτερου γκολ, ενώ έκλεισε το σκορ με πέναλτι στο 90′. Στον επόμενο γύρο η Σεντ Ετιέν αντιμετώπισε τον Άρη και πήρε την πρόκριση νικώντας 4-1 στο «Ζοφρουά-Γκισάρ» και αποσπώντας 3-3 στου Χαριλάου ενώ είχε προηγηθεί με 3-1. Ο Ολλανδός άσος πέτυχε το τρίτο γκολ, έλειψε όμως από τους προημιτελικούς με την Γκλάντμπαχ του Άλαν Σίμονσεν, η οποία κατέκτησε τελικά το τρόπαιο.

Οι Γάλλοι ήταν αυτοί που κόλλησαν στον Ρεπ το παρατσούκλι «ο ξανθός άγγελος», λόγω του ωραίου παρουσιαστικού του που θύμιζε τους πρώτους ροκ σταρ που έκαναν θραύση στον κοριτσόκοσμο της εποχής. Στην Ολλανδία τον αποκαλούσαν «Goudhaantje», που σημαίνει επί λέξει «χρυσό κοκοράκι» και είχε να κάνει με την ικανότητά του να σημειώνει πολύτιμα γκολ σε κρίσιμους αγώνες. Όπως ήταν ο τελικός της 30ής Μαΐου 1973 με τη Γιουβέντους, αλλά και οι αντίστοιχοι του Σούπερ Καπ Ευρώπης κόντρα στη Ρέιντζερς (1973) και τη Μίλαν (1974).

Η επιστροφή στην πατρίδα

Εκτός από τα δύο οριακά χαμένα Παγκόσμια Κύπελλα, ο Ρεπ συμμετείχε με τους «οράνιε» και στα Εuro του 1976 και του 1980 που δεν είχαν ευτυχή κατάληξη. Η καριέρα του με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έλαβε τέλος το 1981 (με 42 συμμετοχές και 12 γκολ), όταν ήρθε ο αποκλεισμός από την τελική φάση του Μουντιάλ του 1982 από τη Γαλλία του Πλατινί.

Ο κύκλος του στη Σεντ Ετιέν (την ομάδα όπου πέρασε τα ευτυχέστερα χρόνια της καριέρας του, όπως έχει δηλώσει) έκλεισε το 1983, με το οικονομικό σκάνδαλο στο οποίο ενεπλάκη ο πρόεδρός της, Ροζέ Ροσέ και τον έστειλε στη φυλακή. Ο Ρεπ επέστρεψε στην πατρίδα του για λογαριασμό της Τσβόλε και το 1984 μεταγράφηκε στη Φέγενορντ, με την οποία αντιμετώπισε και τον Παναθηναϊκό στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Οι μέρες της δόξας του, όμως, είχαν πλέον παρέλθει κι ύστερα από ένα πέρασμα από τη Χάαρλεμ, κρέμασε τα παπούτσια του το 1987.

Όπως ο Κρόιφ και άλλοι εκπρόσωποι της γενιάς του Total Football, ακολούθησε κι αυτός καριέρα προπονητή, χωρίς ωστόσο να έχει την ίδια επιτυχία. Ο ίδιος πίστευε πολύ στον εαυτό του, θεωρούσε όμως ότι οι συμπατριώτες του δεν τον έπαιρναν στα σοβαρά λόγω των προβλημάτων που είχε αντιμετωπίσει με το αλκοόλ και του προφίλ του playboy που τον συνόδευε (παρότι ήταν παντρεμένος από τα 21 του με την εφηβική του αγάπη, με την οποία χώρισε το 1994).

Τα τελευταία χρόνια έχει αφήσει πίσω αυτές τις δυσκολίες χάρη και στην υποστήριξη που του πρόσφερε ο Άγιαξ. Και για όσους τον πρόλαβαν αγωνιζόμενο, θα είναι πάντοτε ο ατίθασος ξανθομάλλης που μπορούσε να κάνει τα πάντα με την μπάλα στα πόδια και είχε συμβολή σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ολλανδικού ποδοσφαίρου.

Ενδεικτικό στοιχείο της επιρροής του πέρα απ’ τον αθλητισμό είναι ότι η γαλλική μπάντα Mickey 3D (με έδρα το Σεντ Ετιέν) του έχει αφιερώσει ένα τραγούδι της οποίο έχει φυσικά τον τίτλο «Johnny Rep». Ακόμα παραπέρα το έχει πάει μια ιρλανδική indie pop μπάντα η οποία ονομάζεται η ίδια… Johnny Rep, χωρίς ωστόσο να έχει την ίδια απήχηση.

Πηγές: David Winner: «Brilliant Orange» (Bloomsbury, 2000), thesefootballtimes.co («Johnny Rep: the Dutch master who lit up french football», ««Johnny Rep: the natural Total Footballer who weaved his way into legend»»), Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής (εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» της 31ης Μαΐου 1973 και της 13ης και 14ης Ιουνίου 1973), football-oranje.com («Hall of Fame: Johnny Rep | De Blonde Engel»), en,wikipedia.org («Johnny Rep», «1973 European Cup Final»), transfermarkt.com («Johnny Rep»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 30 Μαΐου

2025: Με βαθμολογία 14,400 ο Λευτέρης Πετρούνιας μοιράζεται το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους μαζί με τον Τούρκο, Αντέμ Ασίλ, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Λειψίας. Ο Έλληνας ολυμπιονίκης αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης για όγδοη φορά, επίτευγμα μοναδικό στην ιστορία του θεσμού, ενώ γίνεται και ο πρώτος αθλητής που φτάνει τα δέκα μετάλλια σε ένα όργανο, μια και έχει στην κατοχή του και δύο χάλκινα (το 2011 και το 2023).

2024: Πεθαίνει ο πρώτος πρόεδρος της ΕΣΑΚ (νυν ΕΣΑΚΕ), Θόδωρος Καρατζάς.

2021: Η ομάδα χάντμπολ της ΑΕΚ νικά με 24-20 την Ίσταντς στον επαναληπτικό τελικό του EHF European Cup στο κλειστό «Τ. Καμπούρης» της Κανήθου (30-26 στον πρώτο αγώνα) και κατακτά το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο. Πρόκειται για τον δεύτερο ευρωπαϊκό τίτλο του ελληνικού χάντμπολ ύστερα από το Challenge Cup που είχε κατακτήσει το 2012 ο Διομήδης Άργους.

2020: Πεθαίνει σε ηλικία 84 ετών ο Μπόμπι Μόροου, ο Αμερικανός σπρίντερ που είχε κερδίσει τρία χρυσά μετάλλια (100μ., 200μ. και 4×400) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956.

2016: Με τρίποντο του Βασίλη Σπανούλη στη εκπνοή, ο Ολυμπιακός νικά 82-81 τον Παναθηναϊκό στον τέταρτο τελικό των πλέι οφ της Α1 στο ΟΑΚΑ και στέφτεται πρωταθλητής Ελλάδας για δωδέκατη φορά στην ιστορία του. Ο αγώνας αυτός είναι και ο τελευταίος στην πλούσια καριέρα του αρχηγού του «Τριφυλλιού», Δημήτρη Διαμαντίδη.

2011: Ο 29χρονος Κορεάτης ποδοσφαιριστής Τζέονγκ Τζουνγκ-Κουάν βρίσκεται κρεμασμένος σε ξενοδοχείο της Σεούλ. λίγες ώρες αφότου του είχαν επαγγελθεί κατηγορίες για συμμετοχή σε σκάνδαλο στημένων αγώνων. Άφησε ένα σημείωμα που ανέφερε: «Αισθάνομαι ντροπή, είμαι μέλος του κυκλώματος στησίματος αγώνων».

1999: Ολοκληρώνεται το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής της Βουδαπέστης, με την εθνική ομάδα γυναικών του ανσάμπλ (Αϊνδιλή, Χριστοδούλου, Καρυάμη, Πολλάτου, Γεωργάτου) να κατακτά το χρυσό στο σύνθετο με 39.799 βαθμούς καθώς και δύο ακόμα χρυσά στις 10 κορίνες (19.900 βαθμούς) και στα δύο στεφάνια & τρεις κορδέλες (19.866 βαθμούς). Η αντίστοιχη ομάδα των νεανίδων κατακτά το χάλκινο μετάλλιο στο ανσάμπλ (πέντε κορδέλες) με 18.683 βαθμούς

1999: Οι Βασίλης Πολυμέρος και Παναγιώτης Μηλιώτης κατακτούν το χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ στην κατηγορία ελαφρέων βαρώ, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας που γίνεται στο Χαζεβίνγκελ του Βελγίου,

1998: Η Κατερίνα Θάνου γίνεται η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που σπάει το φράγμα των 11 δευτερολέπτων στα 100 μ. (10.99) στα 14α Βαρδινογιάννεια.

1996: Ολοκληρώνεται η μετακίνηση του Βασίλη Τσιάρτα από την ΑΕΚ στη Σεβίλλη, με το συνολικό κόστος της μεταγραφής να φτάνει το 1 δισεκατομμύριο δραχμές. Την ίδια μέρα, ο Ντούσαν Μπάγεβιτς παραθέτει αποχαιρετιστήριο δείπνο στους ποδοσφαιριστές της Ένωσης, λίγο προτού επισημοποιήσει τη συμφωνία του με τον Ολυμπιακό.

1995: Πεθαίνει σε ηλικία 82 ετών ο παλαίμαχος Άγγλος επιθετικός και προπονητής, Τεντ Ντρέικ, κάτοχος του ρεκόρ επίτευξης περισσότερων τερμάτων (επτά) σε έναν αγώνα της κορυφαίας κατηγορίας της Αγγλίας.

1993: Η ΑΕΚ νικά 1-0 εκτός έδρας τον Εδεσσαϊκό με γκολ του Βασίλη Δημητριάδη στο 61′, αφού νωρίτερα ο Αντώνης Μήνου είχε αποκρούσει πέναλτι του Χρίστο Κόλεφ. Διατηρεί έτσι τη διαφορά του ενός βαθμού από τον Παναθηναϊκό πριν την τελευταία αγωνιστική, στην οποία υποδέχεται τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια.

1990: Η Μαρία Χριστοφορίδου κατακτά τρία χρυσά μετάλλια στην κατηγορία των 60 κιλών του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών γυναικών, που διεξάγεται στο Σαράγεβο.

1984: Με πρωταγωνιστή τον Μπρους Γκρόμπελαρ και τα… spaghetti legs του, η Λίβερπουλ νικά με 4-2 στα πέναλτι τη Ρόμα (1-1 στα 120′) στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που φιλοξενείται στο Ολίμπικο της Ρώμης.

1982: Ο Ολυμπιακός (2-0 τη Ρόδο εκτός έδρας) κι ο Παναθηναϊκός (2-0 τον Απόλλωνα Σμύρνης) τερματίζουν ισόβαθμοι στην κορυφή της βαθμολογίας της Α’ Εθνικής και οδηγούνται σε μπαράζ που θα κρίνει τον πρωταθλητή.

1979: Ο Πανιώνιος προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας παρά την ήττα του με 3-2 από τον Ολυμπιακό στο «Γ. Καραϊσκάκης», αφού είχε επικρατήσει με 2-1 στον πρώτο ημιτελικό στη Νέα Σμύρνη. Οι «ερυθρόλευκοι» χάνουν τεράστια ευκαιρία για την πρόκριση στις καθυστερήσεις, όταν ο Πέτρος Καραβίτης αστοχεί σε πέναλτι. Με πέναλτι έχουν πετύχει και τα δύο γκολ τους οι «κυανέρυθροι» (σκόρερ ο Γιάννης Παθιακάκης). Αντίπαλος στον τελικό θα είναι η ΑΕΚ, η οποία περνά το εμπόδιο της Παναχαϊκής.

1979: Απόσβεση της μεταγραφής του 1 εκατομμυρίου λιρών που είχε κοστίσει στη Νότιγχαμ Φόρεστ κάνει ο Τρέβορ Φράνσις, μια και πετυχαίνει το γκολ που της χαρίζει τη νίκη επί της Μάλμε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης.

1975: Πεθαίνει από ασφυξία ύστερα από τροχαίο δυστύχημα ο 24χρονος πρωταθλητής των ΗΠΑ στις μεσαίες αποστάσεις, Στιβ Πριφοντέιν. Είχε καταλάβει την τέταρτη θέση στα 5.000 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, το 1972.

1965: Αρχίζει το 14ο Ευρωμπάσκετ στη Σοβιετική Ένωση (θα ολοκληρωθεί στις 10 Ιουνίου). Πρόκειται για το πρώτο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξάγεται σε δύο πόλεις, αφού η προκριματική φάση (που καθιερώνεται για πρώτη φορά) φιλοξενείται στην Τιφλίδα και η τελική φάση στη Μόσχα.

1962: Αρχίζει στα γήπεδα της Χιλής το 7ο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου. Από τους αγώνες της πρεμιέρας ξεχωρίζουν οι νίκες της Βραζιλίας επί του Μεξικού με 2-0 και της γηπεδούχου Χιλής επί της Ελβετίας με 3-1.

1957: Η Ρεάλ Μαδρίτης κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών και τη δεύτερη σεζόν διεξαγωγής του, νικώντας με 2-0 τη Φιορεντίνα στον τελικό που διεξάγεται στο γήπεδό της. Τα γκολ σημειώνουν ο Ντι Στέφανο με πέναλτι στο 69′ και ο Χέντο στο 76′.

1948: Η ΑΕΚ νικά με 1-0 τον Ολυμπιακό με γκολ του Κλεάνθη Μαρόπουλου στο 33′ και προκρίνεται στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας.

1930: Η Πολωνή Στανισλάβα Βαλασίεβιτς γίνεται η πρώτη γυναίκα που σπάει το φράγμα των 11 δευτερολέπτων στις 100 γιάρδες.

1897: Ο Πανελλήνιος διοργανώνει τους πρώτους αγώνες που περιλαμβάνουν στίβο, πάλη, ξιφασκία και άρση βαρών στο γυμναστήριο «Ιωάννης Φωκιανός» στο Ζάππειο. Οι αγώνες διαρκούν δύο μέρες.

1788: Το Marylebone Cricket Club, που έχει δημιουργηθεί ένα χρόνο νωρίτερα από επιφανείς πολίτες και αριστοκράτες, διατυπώνει τους πρώτους κανόνες του κρίκετ.