Σαν Σήμερα - Ούβε Ζέελερ: Η απίθανη κεφαλιά με την οποία εκδικήθηκε τους Άγγλους για το '66

Όσοι ισχυρίζονται ότι το (πράγματι υπέροχο) γκολ του Ρόμπι Φαν Πέρσι στο 5-1 της Ολλανδίας επί της Ισπανίας το 2014 είναι το καλύτερο που έχει σημειωθεί με κεφαλιά σε Μουντιάλ, προφανώς δεν έχουν δει τι είχε σκαρώσει ο Ούβε Ζέελερ στις 14 Ιουνίου 1970 στο Μεξικό.

Πρόκειται για το πιο γνωστό απ’ τα εκατοντάδες τέρματα στην καριέρα του χαρισματικού Δυτικογερμανού επιθετικού και σίγουρα ένα από τα πιο εμβληματικά στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ήταν πολύ σημαντικό και για την ομάδα του, μια και έστειλε τον προημιτελικό με την Αγγλία στην παράταση, όπου τα «πάντσερ» ολοκλήρωσαν μια επική ανατροπή (3-2 από 0-2) και πήραν ρεβάνς για τον χαμένο τελικό του 1966 στο Γουέμπλεϊ. Τότε που οι Άγγλοι είχαν νικήσει χάρη στο γκολ-φάντασμα του Τζεφ Χαρστ, όπου η μπάλα δεν πέρασε ποτέ τη γραμμή.

Είναι ένα γκολ που μοιάζει… ανεξήγητο τις πρώτες φορές που θα το παρακολουθήσει κανείς. Ο Καρλ-Χάιντς Σνέλινγκερ έκανε ένα γέμισμα από τον χώρο του κέντρου προς την αγγλική περιοχή και ο επιθετικός του Αμβούργου φαινόταν δύσκολο να προλάβει την μπάλα, αν και είχε ξεφύγει από το μαρκάρισμα του Άλαν Μάλερι. Το τι ακολούθησε, το περιέγραψε καλύτερα ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του «Danke, Fußball» («Ποδόσφαιρο, σε ευχαριστώ»):

«Κινούμαι προς την μπάλα που έρχεται προς το μέρος μου. Αυτή κατευθύνεται ακριβώς στο σημείο που έχω λίγα μαλλιά. Στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου. Γέρνω ελαφρώς το σώμα μου προς τα πίσω, βάζω το κεφάλι κάτω από την μπάλα και πετάγομαι γρήγορα προς τα πάνω. Και τότε συμβαίνει το θαύμα: Η μπάλα καταλήγει ακριβώς εκεί που πρέπει. Στο αριστερό παραθυράκι του τέρματος».

Ο Ζέελερ έμεινε καθισμένος στο έδαφος με τα χέρια υψωμένα, μέχρι να πέσουν πάνω του οι συμπαίκτες του για να πανηγυρίσουν την ισοφάριση. Δεν πρέπει να είχε κουράγιο να σηκωθεί, μια και ο αγώνας διεξαγόταν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Το Estadio Camp Nou της Λεόν είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.800 μέτρων και το ματς είχε αρχίσει στις 12 το μεσημέρι, ώστε να μπορέσουν να το παρακολουθήσουν οι Ευρωπαίοι τηλεθεατές. Η θερμοκρασία ξεπερνούσε τους 35 βαθμούς, αλλά ήταν σαν να πλησίαζε τους… 50 σε συνδυασμό με την έλλειψη οξυγόνου!

Οι συνθήκες επηρέασαν φυσικά και τις δύο ομάδες, περισσότερο όμως τους Άγγλους, που είχαν πάρει προβάδισμα με τέρματα του Μάλερι (31′) και του Μάρτιν Πίτερς (49′), αλλά είχαν αντιμετωπίσει θέματα και στα προηγούμενα παιχνίδια τους. Όταν ο Φραντς Μπεκενμπάουερ μείωσε με δυνατό σουτ στο 68′, κατέστη σαφές ότι ο αγώνας είχε ακόμα ψωμί. Κι όταν οδηγήθηκε στην παράταση, όλοι κατά βάθος ήξεραν ότι θα κέρδιζαν οι Γερμανοί – είκοσι χρόνια προτού πει την ιστορική ατάκα ο Γκάρι Λίνεκερ, για τον αντίστοιχο αγώνα του 1990 στο Τορίνο.

Πράγματι ο Γκερντ Μίλερ έγραψε το 3-2 στο 108′ και η Δυτική Γερμανία πέρασε στον ημιτελικό, όπου θα αντιμετώπιζε την Ιταλία. Οι Άγγλοι είχαν εκθρονιστεί κι έριχναν το φταίξιμο στον τερματοφύλακα, Πίτερ Μπονέτι, ο οποίος είχε κληθεί την ύστατη στιγμή να παίξει αντί του Γκόρντον Μπανκς. Ο γκολκίπερ που είχε πραγματοποιήσει μερικές μέρες νωρίτερα την απόκρουση του αιώνα στην κεφαλιά του Πελέ (στο ματς του ομίλου που η Βραζιλία κέρδισε με 1-0), είχε υποστεί τροφική δηλητηρίαση παραμονές του προημιτελικού.

Οι Δυτικογερμανοί είχαν πάρει ρεβάνς για το 1966, εκπληρώνοντας την προφητεία του Ζέελερ που είχε ψιθυρίσει στον Χαρστ λίγο πριν τη σέντρα του αγώνα της  Λεόν: «Σήμερα θα είναι το δικό μας Γουέμπλεϊ». Δεν υπήρχε φυσικά αμφισβητούμενο γκολ για τα «πάντσερ», όμως οι θεωρίες συνωμοσίας για το πώς  δηλητηριάστηκε ο Μπανκς – ο κατά τεκμήριο κορυφαίος γκολκίπερ στον κόσμο τότε – δίνουν και παίρνουν έως και τις μέρες μας.

To «Hinterkopf-Tor» έμεινε ιστορικό

Θα μπορούσε άραγε ο Μπανκς να είχε αποσοβήσει το 2-2 στην απίθανη έμπνευση του Ζέελερ στις 14 Ιουνίου 1970; Δυστυχώς δεν θα το μάθουμε ποτέ. Το βέβαιο είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο σκόραρε ο αρχηγός των «πάντσερ» εκείνη τη μέρα, «γέννησε» έναν νέο ποδοσφαιρικό όρο στα γερμανικά. Το «Hinterkopf-Tor», δηλαδή το γκολ με το πίσω μέρος του κεφαλιού, το οποίο φυσικά ελάχιστοι έχουν καταφέρει να επαναλάβουν όλα αυτά τα χρόνια.

Στην πραγματικότητα, το γκολ του Ζέελερ κόντρα στην Αγγλία είναι εξίσου εμβληματικό με τα δύο του Ντιέγκο Μαραντόνα κόντρα στην Αγγλία το 1986, με του Πελέ στον τελικό με τη Σουηδία το 1958 και με του Άρτσι Γκέμιλ κόντρα στην Ολλανδία το 1978 και μερικά ακόμη που μετριούνται στα δάχτυλα των χεριών. Συνήθως, βέβαια, ο κόσμος υποτιμά τόσο την ομορφιά του όσο και τον υψηλό βαθμός δυσκολία του, γι’ αυτό το βλέπουμε σπάνια στις πρώτες θέσεις στις σχετικές λίστες.

Το παράδοξο είναι ότι ο Ζέελερ δεν είχε σκοπό να αγωνιστεί σ’ εκείνο το Παγκόσμιο Κύπελλο. Την άνοιξη του 1968 κι ενώ η Δυτική Γερμανία είχε ήδη αποκλειστεί από τα τελικά του Κυπέλλου Εθνών, αποφάσισε να αποσυρθεί από την εθνική ομάδα. Έναν χρόνο αργότερα, ωστόσο, ο ομοσπονδιακός τεχνικός, Χέλμουτ Σεν, άρχισε τις πιέσεις. «Γύρνα πίσω, σε χρειαζόμαστε». Ο Ζέελερ ήταν διστακτικός αλλά τελικά είπε το «ναι». Πίστευε ακόμα στις δυνατότητές του, απλώς είχε θεωρήσει ότι έπρεπε να κάνει χώρο στους νεότερους επιθετικούς της πατρίδας του.

Ο Σεν φρόντισε, μάλιστα, ο καθοριστικός αγώνας των προκριματικών του Μουντιάλ κόντρα στη Σκωτία να διεξαχθεί στο «Φολκσπαρκστάντιον» του Αμβούργου, ώστε ο Ούβε όλων των Δυτικογερμανών (τον έλεγαν «Uns Uwe» δηλαδή «ο Ούβε μας»), να νιώσει σαν στο σπίτι του στην επανεμφάνισή του. Η επιλογή του δικαιώθηκε πανηγυρικά, αφού η «νατσιοναλμάνσαφτ» νίκησε 3-2 και ο Ζέελερ είχε πολύτιμη συνεισφορά στο δεύτερο γκολ. Με κεφαλιά-πάσα έστρωσε την μπάλα στον Μίλερ, ο οποίος την έστειλε στα δίχτυα μ’ ένα αριστερό βολέ.

Σημαντική μερίδα του Τύπου, πάντως, ασκούσε κριτική στον Σεν για την επιλογή του να καλέσει ξανά τον παλιό αρχηγό της Εθνικής. Γνωρίζοντας ότι οι αγώνες στο Μεξικό θα διεξάγονταν… ντάλα μεσημέρι και σε πόλεις χτισμένες σε υψηλό υψόμετρο, αμφέβαλλαν ότι ο Ζέελερ θα μπορούσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις τους στην προχωρημένη του ηλικία.

«Ξέρω ότι πολλοί θα εύχονται να καταρρεύσω στη διάρκεια κάποιου αγώνα. Για να δικαιωθεί η άποψή τους ότι ο Ζέελερ δεν μπορεί να παίξει. Εγώ, όμως, δεν πρόκειται να τους κάνω τη χάρη», είχε δηλώσει ο έμπειρος κυνηγός λίγο πριν την έναρξη της διοργάνωσης. Και τήρησε τον λόγο του, παρά το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να υλοποιήσει το όνειρο της κατάκτησης του τροπαίου. Η Ιταλία αποδείχθηκε πιο δυνατή στις λεπτομέρειες του ημιτελικού και νικώντας με 4-3 στην παράταση πέρασε στον τελικό όπου την περίμενε (με άγριες διαθέσεις) η Βραζιλία.

Ο… χοντρός που έκανε ακροβατικά

Για να αναφερθούμε αναλυτικά στην καριέρα του Ζέελερ θα χρειαζόταν ολόκληρο βιβλίο. Λίγο έως πολύ είναι γνωστό, πάντως, ότι είναι συνυφασμένη με το Αμβούργο, την ομάδα της πόλης όπου γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1936. Από το 1946, μες στα χαλάσματα του πολέμου, άρχισε να κλοτσάει το τόπι στα τσικό της και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα της το 1953.

Αν και δεν ήταν ψηλός (1,70 μ.) διέθετε εξαιρετική αλτικότητα και ήταν καλός όχι μόνο στις κεφαλιές, αλλά και στα ανάποδα ψαλίδια. Όντας γεροδεμένος (στα πρώτα του βήματα οι συμπατριώτες του τον αποκαλούσαν «dicker», που σημαίνει «χοντρός») δεν φοβόταν να τα βάλει με πολύ ψηλότερους αντιπάλους, ενώ ήταν γρήγορος και ήξερε μπάλα. Πολλές φορές έκανε ακροβατικά στην αντίπαλη περιοχή, ανάλογα όμως με την περίσταση γινόταν ψυχρός εκτελεστής. Το σημαντικότερο; Είχε ηγετική παρουσία τόσο μέσα στο γήπεδο και στα αποδυτήρια, γι’ αυτό ήταν αρχηγός της Εθνικής Δυτικής Γερμανίας από το 1962.

Το απέδειξε από το επίσημο ντεμπούτο του, σε ένα ματς Κυπέλλου με τη Χολστάιν Κίελ όπου πέτυχε τέσσερα γκολ (τελικό σκορ 8-2), αλλά και από το γεγονός ότι αναδείχθηκε επτά φορές πρώτος σκόρερ στο περιφερειακό πρωτάθλημα του βορρά, στα χρόνια πριν τη δημιουργία της Bundesliga. Κι όταν καθιερώθηκε, βέβαια, το πρωτάθλημα της εθνικής κατηγορίας αυτός πέτυχε τα περισσότερα γκολ (30) στην παρθενική της σεζόν (1963-64).

Η ατυχία του ήταν ότι με το Αμβούργο κατέκτησε μόνο ένα πρωτάθλημα (1959-60) και ένα Κύπελλο (1962-63), αφού όλα τα χρόνια υπήρχε υψηλός ανταγωνισμός από την Ντόρτμουντ, την Άιντραχτ Φρανκφούρτης, την Κολωνία και τη Νυρεμβέργη. Λίγο μετά το ξεκίνημα της Bundesliga ξεπετάχθηκε και η Μπάγερν, που έκανε τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. Έτσι, ο Ζέελερ έπαιξε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών μόνο το 1960-61, έζησε όμως μεγάλες στιγμές με τους Rothosen στην πορεία μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1967-68, όπου σημείωσε οκτώ τέρματα. Το τρόπαιο, ωστόσο, χάθηκε από τη Μίλαν (2-0).

Τα «πάντσερ» το σήκωσαν πριν και μετά

Άτυχος στάθηκε ο Ζέελερ και με την εθνική ομάδα της Δυτικής Γερμανίας. Έκανε ντεμπούτο με τη φανέλα της σ’ ένα φιλικό με τη Γαλλία, τον Οκτώβριο του 1954, λίγους μήνες μετά το «Θαύμα της Βέρνης» κόντρα στη μεγάλη Ουγγαρία. Αποσύρθηκε οριστικά απ’ τις τάξεις της ύστερα από το Μουντιάλ του 1970 (με το Αμβούργο έπαιξε άλλα δύο χρόνια) και είδε αρκετούς από τους συμπαίκτες του να σηκώνουν το τρόπαιο τέσσερα χρόνια αργότερα στο Μόναχο.

Πιο κοντά στο όνειρο έφτασε φυσικά το 1966, όπου ήταν αρχηγός της «νατσιοναλμάνσαφτ» που έφτασε στον τελικό και έχασε με τον γνωστό, αμφιλεγόμενο τρόπο τον τίτλο από τη γηπεδούχο Αγγλία του Μπόμπι Μουρ και του Μπόμπι Τσάρλτον. Το 1958 της έβαλε «φρένο» στον ημιτελικό η Γαλλία του ασταμάτητου γκολτζή Ζιστ Φοντέν και του Ρεμόν Κοπά και το 1962 ο αποκλεισμός ήρθε στον προημιτελικό από τη Γιουγκοσλαβία, στην οποία δέσποζαν οι μορφές του Ντράζαν Γέρκοβιτς και του Γιόζιπ Σκόμπλαρ.

Ο Ζέελερ, πάντως, παραμένει ένας από τους ποδοσφαιριστές με ορισμένα πολύ σημαντικά μουντιαλικά επιτεύγματα. Το 1970, όταν ισοφάρισε για τη Δυτική Γερμανία στην πρεμιέρα με το Μαρόκο (2-1), έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε σε τέσσερις διαφορετικές τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το ρεκόρ ισοφάρισε την ίδια μέρα ο Πελέ και μόλις το 2022 το κατέρριψε ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Μόνο ο Ζέελερ και ο Μίροσλαβ Κλόζε, πάντως, έχουν τουλάχιστον δύο τέρματα σε καθεμία από τις τέσσερις διοργανώσεις που έχουν σκοράρει.

Επίσης, έπαιξε σε 21 αγώνες Μουντιάλ και για πολλά χρόνια ήταν μόνος στην κορυφή αυτής της λίστας. Αργότερα τον έπιασαν ο Πολωνός Βλάντισλαβ Ζμούντα κι ο Μαραντόνα και τον ξεπέρασε μόλις το 1998 ο συμπατριώτης του, Λόταρ Ματέους. Πλέον έχει υποχωρήσει στην έκτη θέση. Με εννέα γκολ, τέλος, είναι 16ος στον πίνακα των σκόρερ όλων των εποχών στον θεσμό, μαζί με θρύλους όπως ο Ρομπέρτο Μπάτζιο, ο Εουσέμπιο, οι Βραζιλιάνοι Αντεμίρ, Βαβά και Ζαϊρζίνιο και ο συμπατριώτης του, Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε.

Πέθανε στις 21 Ιουλίου 2022 αφού πρώτα πρόλαβε να ζήσει πολλές τιμές, με σημαντικότερη την ανέγερση ενός γιγαντιαίου γλυπτού που απεικονίζει το δεξί του πόδι κι έχει τοποθετηθεί από το 2005 στον περιβάλλοντα χώρο του «Φολκσπαρκστάντιον». Την ποδοσφαιρική παράδοση προσπαθεί να συνεχίσει ο εγγονός του, Λέβιν Οζτουναλί, ο οποίος παίζει τα τελευταία χρόνια επαγγελματικά ως χαφ στο Αμβούργο (χωρίς φυσικά ανάλογη επιτυχία).

Πηγές: www.fifa.com/de («WM-Traumtore: Seelers magischer Moment»), www1.sportschau.de («1970 Seeler»), www.zeit.de («Mehr Klassiker geht nicht»), en.wikipedia.org («Uwe Seeler», «1970 FIFA World Cup»), transfermakt.com («Uwe Seeler»).

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 14 Ιουνίου

2018: Αρχίζει το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας, με τη γηπεδούχο εθνική ομάδα να συντρίβει με 5-0 τη Σαουδική Αραβία στο «Λουζνίκι» της Μόσχας.

2015: Πεθαίνει σε ηλικία 82 ετών ο παλαίμαχος Βραζιλιάνος μέσος, Ζίτο. Ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Βραζιλίας που κατέκτησε τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962, ενώ σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε στη Σάντος, όπου λειτούργησε ως μέντορας του Πελέ. Στον Ζίτο πιστώνεται και η ανακάλυψη και ένταξη του Νεϊμάρ στη Σάντος, σε ηλικία 11 ετών.

2014: Η Εθνική Ελλάδας γνωρίζει την ήττα με 3-0 από την Κολομβία στον πρώτο αγώνα της για το Παγκόσμιο Κύπελλο τη Βραζιλίας. Τα γκολ πετυχαίνουν ο Πάμπλο Αρμέρο (5′), ο Τεόφιλο Γκουτιέρες (58′) και ο μετέπειτα παίκτης του Ολυμπιακού, Χάμες Ροντρίγκες (90′+3).

2009: Οι Λος Άντζελες Λέικερς επικρατούν με 99-86 τους Ορλάντο Μάτζικ και κερδίζουν το πρωτάθλημα του ΝΒΑ με 4-1 νίκες. Ο Κόμπι Μπράιαντ ψηφίζεται MVP των τελικών.

2008: Με γκολ του Ζιριάνοφ στο 33′ η Ρωσία νικά την Ελλάδα με 1-0 στο πλαίσιο της δεύτερης αγωνιστικής των ομίλων του Euro. Έχοντας ηττηθεί και από τη Σουηδία στην πρεμιέρα (2-0), η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2004 αποκλείεται μαθηματικά από τη συνέχεια της διοργάνωσης.

2005: Κατά τη διάρκεια του διεθνούς μίτινγκ στίβου «Τσικλητήρεια» στο ΟΑΚΑ, ο Ασάφα Πάουελ σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα με 9.77, καταρρίπτοντας το 9.78 του Τιμ Μοντγκόμερι, από το 2002 στο Παρίσι.

2002: Η Νότιος Κορέα προκρίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία της στη νοκ άουτ φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου χάρη στη νίκη τη με 1-0 επί της Πορτογαλίας με γκολ του Παρκ Τζι-Σουνγκ στο 70′. Οι Πορτογάλοι τελειώνουν τον αγώνα με εννιά παίκτες αφού ο Αργεντινός διαιτητής Σάντσες αποβάλλει σωστά τους Ζοάο Πίντο (26′) και Μπέτο (65′). Το αποτέλεσμα ευνοεί την ομάδα των ΗΠΑ, η οποία παρότι γνωρίζει την ήττα από την αποκλεισμένη Πολωνία με 3-1, διατηρεί τη δεύτερη θέση στον όμιλο και προκρίνεται στους «16».

1998: Οι Σικάγο Μπουλς κατακτούν τον τρίτο διαδοχικό τίτλο στο ΝΒΑ και έκτο συνολικά. Με καλάθι του Μάικλ Τζόρνταν ενώ απομένουν 5.2 δευτερόλεπτα για τη λήξη, νικούν με 87-86 τους Γιούτα Τζαζ στο Delta Center της Σολτ Λέικ Σίτι και κάνουν το 4-2 στις νίκες. Ο Τζόρνταν πετυχαίνει 45 πόντους και αναδεικνύεται MVP των τελικών, ενώ ο αγώνας αποδεικνύεται ο τελευταίος για τον προπονητή, Φιλ Τζάκσον, στον πάγκο των Μπουλς.

1996: Η Τσεχία κάνει την έκπληξη και νικά με 2-1 την Ιταλία για τη δεύτερη αγωνιστική της φάσης των ομίλων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Ο Πάβελ Νέντβεντ ανοίγει το σκορ στο 5′, ο Ενρίκο Κιέζα ισοφαρίζει στο 18′, αλλά ο Ράντεκ Μπέιμπλ διαμορφώνει το τελικό σκορ στο 35′, αφού έξι λεπτά νωρίτερα έχει αποβληθεί ο αμυντικός της Σκουάντρα Ατζούρα, Λουίτζι Απολόνι.

1992: Οι Σικάγο Μπουλς διατηρούν τα σκήπτρα στο ΝΒΑ, αφού κάνουν το 4-2 στους τελικούς με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς. Στον καθοριστικό έκτο αγώνα επικρατούν με 97-93 χάρη σε 33 πόντους του Μάικλ Τζόρνταν, ο οποίος κερδίζει τους τίτλους του MVP τόσο στη σειρά των τελικών όσο και στην κανονική περίοδο.

1991: Ο Λιρόι Μπάρελ σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα με 9.90 κατά τη διάρκεια του εθνικού πρωταθλήματος των ΗΠΑ. Καταρρίπτει έτσι το 9.92 του Καρλ Λιούις από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, το οποίο είχε αναγνωριστεί ως παγκόσμιο ρεκόρ ύστερα από την ακύρωση των επιδόσεων του Μπεν Τζόνσον λόγω ντόπινγκ.

1990: Ο ηλικίας 38 ετών και 25 ημερών Ροζέ Μιλά γίνεται ο γηραιότερος παίκτης που σκοράρει σε τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου και μάλιστα δύο φορές και οδηγεί το Καμερούν στη νίκη επί της Ρουμανίας με 2-1, με την οποία εξασφαλίζει την πρόκριση στους «16».

1990: Οι Ντιτρόιτ Πίστονς στέφονται πρωταθλητές στο ΝΒΑ για δεύτερη διαδοχική σεζόν, αφού νικούν εκτός έδρας τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς με 92-90 και κάνουν το 4-1 στις νίκες. Πολυτιμότερος παίκτης της σειράς των τελικών αναδεικνύεται ο Αϊζάια Τόμας, ο οποίος πετυχαίνει 29 πόντους στον τελευταίο αγώνα.

1987: Χάρη στις δύο εύστοχε βολές του Αργύρη Καμπούρη τέσσερα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη της παράτασης, η Εθνική Ελλάδας νικά με 103-101 τη Σοβιετική Ένωση και κατακτά το Ευρωμπάσκετ στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

1987: Με MVP των τελικών τον Μάτζικ Τζόνσον, οι Λος Άντζελες Λέικερς κατακτούν τον τίτλο στο ΝΒΑ με 4-2 νίκες επί των Μπόστον Σέλτικς. Στον έκτο και καθοριστικό αγώνα οι Λέικερς επικρατούν 106-93 στο Λος Άντζελες με τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ να σημειώνει 32 πόντους και τον Τζόνσον να δίνει 19 ασίστ.

1982: Η Βραζιλία του Τέλε Σαντάνα νικά με 2-1 τη Σοβιετική Ένωση στην πρεμιέρα του 6ου Ομίλου του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας. Οι Σοβιετικοί προηγούνται μέχρι το 75′ με 1-0 χάρη σε γκολ του Μπαλ από το 52′ και τις εξαιρετικές αποκρούσεις του Ντασάεφ, όμως η «σελεσάο» παίρνει τη νίκη με τέρματα που σημειώνουν οι Σόκρατες (75′) και Έντερ (88′).

1980: Η Εθνική Ελλάδας χάνει και τον δεύτερο αγώνα της για την τελική φάση του Euro της Ιταλίας, αυτήν τη φορά από την Τσεχοσλοβακία με 3-1. Ο Νίκος Αναστόπουλος ισοφαρίζει προσωρινά στο 14′ και σημειώνει το παρθενικό γκολ της Ελλάδας στα τελικά μεγάλης διοργάνωσης.

1978: Η Ολλανδία συντρίβει με 5-1 την Αυστρία και βάζει τις βάσεις για την πρόκριση στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Αργεντινής, αφού στον άλλο αγώνα του ημιτελικού ομίλου η Δυτική Γερμανία κι η Ιταλία μένουν στο 0-0. Τα γκολ των «οράνιε» σημειώνουν οι Μπραντς (6′), Ρένσενμπρινκ (35′ πέν.), Ρεπ (36′, 53′) και Β. Φαν Ντε Κέρκοφ (82′) και των Αυστριακών ο Ομπερμάιερ (80′).

1975: Η Κρις Έβερτ κατακτά το Ρολάν Γκαρός  για δεύτερη φορά στην καριέρα της νικώντας με 2-1 σετ τη Μαρτίνα Ναβρατίλοβα (2-6, 6-2, 6-1).

1974: Χάρη σε ένα γκολ που πετυχαίνει ο Πάουλ Μπράιτνερ με δυνατό σουτ στο 78′, η Δυτική Γερμανία νικά δύσκολα με 1-0 τη Χιλή, στον πρώτο αγώνα της για το Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώνεται για πρώτη φορά στα εδάφη της. Ο Χιλιανός Κάρλος Καζέλι γίνεται ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της διοργάνωσης που αντικρίζει κόκκινη κάρτα (στο 67′).

1970: Στους υπόλοιπους τρεις προημιτελικούς του 9ου Παγκοσμίου Κυπέλλου, η Ουρουγουάη νικά με 1-0 τη Σοβιετική Ένωση στην παράταση, η Βραζιλία με 4-2 το Περού και η Ιταλία με 4-1 τη γηπεδούχο ομάδα του Μεξικού.

1967: Πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών ο Αμερικανός Έντι Ίγκαν, ο μοναδικός αθλητής με χρυσό μετάλλιο τόσο στους Θερινούς όσο και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες σε διαφορετικά αθλήματα. To 1920 στην Αμβέρσα είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στα ημιβαρέα βάρη της πυγμαχίας και το 1932 στο Λέικ Πλασίντ ήταν μέλος της ομάδας των ΗΠΑ στο τετραμελές μπόμπσλεϊ.

1952: O Βρετανός Τζίμ Πίτερς σημειώνει παγκόσμιο ρεκόρ στον μαραθώνιο (2 ώρες 20:42.2).

1938: Στον επαναληπτικό της «Μάχης του Μπορντό», η Βραζιλία νικά με 2-1 την Τσεχοσλοβακία και προκρίνεται στα ημιτελικά. Οι Τσεχοσλοβάκοι προηγούνται με τον Κοπέτσκι (30′), όμως η «σελεσάο» κάνει την ανατροπή με τους Λεονίντας (38′) και Ρομπέρτο (56′).

1934: Ο Μαξ Μπερ νικά με νοκ άουτ στον εντέκατο γύρο τον Πρίμο Καρνέρα και στέφεται παγκόσμιος πρωταθλητής στα βαρέα βάρη της πυγμαχίας.

1926: Η Σουζάν Λανγκλέν κερδίζει το Γαλλικό Πρωτάθλημα (μετέπειτα Ρολάν Γκαρός) νικώντας στον τελικό τη Μέρι Κένταλ-Μπράουν με 2-0 (6-1, 6-0). Στους άνδρες το τρόπαιο κερδίζει ο Ανρί Κοσέ χάρη στη νίκη του επί του Ρενέ Λακόστ με 3-0 (6-2, 6-4, 6-3).

1925: Οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα αποδοκιμάζουν τον εθνικό ύμνο της Ισπανίας κατά τη διάρκεια του αγώνα πρωταθλήματος με την Ζούπιτερ (3-0). Το γεγονός προκαλεί την έντονη αντίδραση του δικτάτορα, Πρίμο ντε Ριβέρα, ο οποίος αποβάλλει την Μπαρτσελόνα από κάθε διοργάνωση για τους επόμενους έξι μήνες και καθαιρεί από την προεδρία τον ιδρυτή της, Ζουάν Γκάμπερ, εξαναγκάζοντάς τον να φύγει από τη χώρα.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News