Σαν Σήμερα - Λάμπρος Παπακώστας: Ο συγκλονιστικός τελικός στο Παγκόσμιο της Αθήνας

O Λάμπρος Παπακώστας κέρδισε μετάλλια σε διεθνείς διοργανώσεις, όμως ο κορυφαίος αγώνας της καριέρας του ήταν αυτός που είχε ως έπαθλο το κατάμεστο ΟΑΚΑ κι όχι μια θέση στο βάθρο. Στις 6 Αυγούστου 1997, για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Ακόμα κι ο ίδιος ο Λάμπρος Παπακώστας το έχει πει. Απ’ όλη τη σπουδαία καριέρα του στην οποία κέρδισε και μετάλλια σε διεθνείς αγώνες, ξεχωρίζει ως κορυφαία στιγμή τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Αθήνας, στις 6 Αυγούστου 1997.

Δεν έχει σημασία που το τέλος του δεν τον βρήκε στο βάθρο των νικητών, αλλά στην έκτη θέση (που είναι κι αυτή σπουδαία διάκριση, έτσι;). Το καλύτερο έπαθλο για τον Καρδιτσιώτη άλτη του ύψους ήταν αυτό που απόλαυσε σε κάθε προσπάθειά του, από τους 60.000 Έλληνες θεατές που κατέκλυσαν το ΟΑΚΑ και τον αποθέωσαν σε κάθε προσπάθεια.

Λίγες φορές στο παρελθόν το μεγαλύτερο στάδιο της χώρας είχε ζήσει στιγμές για αθλητή ή αθλήτρια απ’ την Ελλάδα, όπως συνέβη εκείνο το απόγευμα για τον Παπακώστα. Βασικά, μόνο μία, τον Σεπτέμβριο του 1982 όταν η Άννα Βερούλη κι η Σοφία Σακοράφα ανέβηκαν παρέα στο βάθρο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Η δεύτερη ήταν σαν σήμερα το 1997 και, ειλικρινά, ελάχιστη σημασία είχε το αποτέλεσμα που δεν ήταν το καλύτερο δυνατό.

Η ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι Έλληνες φίλαθλοι βοήθησε τον Παπακώστα να περάσει με τη δεύτερη προσπάθεια τα 2.32 μ. και να σημειώσει την καλύτερη ατομική του επίδοση εκείνη τη χρονιά, που είχε σημαδευτεί από τραυματισμούς που δεν του είχαν επιτρέψει να προετοιμαστεί όπως έπρεπε. Η αποτυχία στην πρώτη, όμως, τον άφηνε έξω απ’ τα μετάλλια. Για να ανέβει στο βάθρο έπρεπε να πηδήσει μεγαλύτερο ύψος και, παρότι πλησίασε ακόμα και το χρυσό (με την τελευταία… όλα ή τίποτε προσπάθεια στα 2.37 μ.), το έχασε… παρά τρίχα.

Ο ολυμπιονίκης εκτός τελικού

Το επίπεδο του ανταγωνισμού στο άλμα εις ύψος ήταν ίσως το μεγαλύτερο από ποτέ εκείνα τα χρόνια. Φανταστείτε μόνο ότι ο Αμερικανός Τσαρλς Όστιν, χρυσός ολυμπιονίκης της Ατλάντα, ένα χρόνο νωρίτερα, απέτυχε να προκριθεί στον τελικό!

Παρ’ όλα αυτά το πεδίο ήταν γεμάτο αθλητές τεράστιας κλάσης, με πρώτο και καλύτερο τον κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ (2.45 μ.), τον Κουβανό Χαβιέ Σοτομαγιόρ. Ο Νορβηγός πρωταθλητής Ευρώπης Στέιναρ Χεν, ο Πολωνός δις ολυμπιονίκης (χάλκινος το 1992 και ασημένιος το 1996) Άρτουρ Πάρτικα, ο Αυστραλός Τιμ Φορσάιθ που κι αυτός είχε κερδίσει χάλκινο στους Ολυμπιακούς του 1992 κι ο ικανότατος Βρετανός Ντάλτον Γκραντ, έβαζαν δύσκολα στον Παπακώστα.

Αυτοί οι πέντε αθλητές έμελλε να τον αφήσουν εκτός βάθρου, μια και πέρασαν με την πρώτη τα 2.32. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Πάρτικα, ο οποίος άφησε το συγκεκριμένο ύψος, αλλά υπερέβη αργότερα με τη δεύτερη τα 2.35 μ. Ο Σοτομαγιόρ ήταν στην κορυφή μια και είχε περάσει το «35» με την πρώτη και ο Καρδιτσιώτης αθλητής έκανε δύο πολύ καλές προσπάθειες, όμως βρήκε ανεπαίσθητα τον πήχυ και τον έριξε.

Όταν ο Παπακώστας είδε και τον Φορσάιθ να το υπερβαίνει με τη δεύτερη προσπάθεια το ίδιο ύψος, αποφάσισε να τα παίξει όλα για όλα. Έτσι κι αλλιώς θα έμενε εκτός μεταλλίων αν περνούσε τα 2.35 μ. με την τρίτη προσπάθεια, γι’ αυτό την άφησε για τα 2.37 μ. Κι απ’ τη στιγμή που ο Σοτομαγιόρ δοκίμασε πρώτος (όπως σε όλα τα ύψη, βάσει της κλήρωσης που είχε πραγματοποιηθεί) και απέτυχε, ο Έλληνας πρωταθλητής διεκδικούσε το χρυσό μετάλλιο, αλλά και την κατάρριψη του δικού του πανελλήνιου ρεκόρ (2.36 μ.) που άντεχε από το 1992!

Στα δύο περίπου λεπτά που κράτησε η διαδικασία μέχρι το άλμα, η κερκίδα του ΟΑΚΑ σιγόβραζε. Οι περισσότεροι θεατές (ανάμεσά τους η σύζυγός του, Σιλβάνα και η αδελφή του, Στεφανία), έμειναν σιωπηλοί και βοήθησαν τον Παπακώστα να αυτοσυγκεντρωθεί λες και είχαν διαβάσει όλοι τις σχετικές παραινέσεις του εθνικού προπονητή Οδυσσέα Παπατώλη την ίδια μέρα στις εφημερίδες. Άρχισαν να τον επευφημούν μόνο όταν άρχισε να τρέχει και ακόμα πιο έντονα όταν απογειώθηκε για να περάσει τον πήχυ. Για πολύ λίγο, όμως, δεν τα κατάφερε.

«Τσάμπα έχασα το μετάλλιο», έλεγε μετά τον αγώνα στη μικτή ζώνη ο ο Έλληνας πρωταθλητής, ο οποίος είδε λίγο αργότερα τον Σοτομαγιόρ να περνά τα 2.37 μ. με τη δεύτερη προσπάθεια και να κόβει τον βήχα στον Πάρτικα και τον Φορσάιθ – οι οποίοι δοκίμασαν και απέτυχαν στα 2.39 μ. κι έμειναν στη δεύτερη και την τρίτη θέση. Οι Έλληνες φίλαθλοι τους χειροκρότησαν όλους, όμως είχαν ξεχωριστή θέση στην καρδιά τους για τον Παπακώστα, ο οποίος είχε καταφέρει να τους συγκινήσει εξίσου, αν όχι περισσότερο με τον Κώστα Γκατσιούδη, που είχε κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο στον ακοντισμό μία ημέρα νωρίτερα.

Το ρεκόρ που αντέχει ακόμη

Ο γεννημένος στις 20 Οκτωβρίου 1969 πρωταθλητής, είχε καταταγεί έκτος και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996. Ο αγώνας του, όμως, στην Ατλάντα δεν είχε την ίδια ένταση μ’ εκείνον της Αθήνας ή, τουλάχιστον, έτσι μας φάνηκε επειδή δεν είχε τόσο έντονη την υποστήριξη του κοινού.

Ο Παπακώστας ήταν ήδη μεγάλο όνομα του ελληνικού στίβου τότε, μια και από το 1988 είχε σημειώσει διεθνή διάκριση: το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων στο Σάντμπερι του Καναδά (με 2.25 μ. έναντι 2.28 μ. του Πάρτικα που κέρδισε το χρυσό). Το 1989 προκρίθηκε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κλειστού στη Χάγη (12ος), όμως η χρονιά της καταξίωσής του ήταν το 1992.

Μέσα σε διάστημα δύο εβδομάδων ο Καρδιτσιώτης άλτης συνέτριψε το πανελλήνιο ρεκόρ υπερβαίνοντας πρώτα τα 2.35 μ. και τα 2.36 μ. (το τελευταίο το σημείωσε στη διάρκεια του Πανελληνίου Πρωταθλήματος) κι έγινε κάτοχος την κορυφαίας επίδοσης στον κόσμο. Τα ΜΜΕ που διψούσαν για μια ελληνική διάκριση στον στίβο άρχισαν να μιλούν για μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης και η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων τον όρισε σημαιοφόρο της αποστολής μας στην Τελετή Έναρξης.

Ο Λάμπρος Παπακώστας ως σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1992 στη Βαρκελώνη (πηγή: EUROKINISSI).

Το γεγονός ότι ο Παπακώστας επελέγη για σημαιοφόρος ενώ δεν είχε όχι διάκριση αλλά ούτε συμμετοχή στην κορυφαία διοργάνωση, προκάλεσε αντιδράσεις από πρώην ολυμπιονίκες που θεωρούσαν ότι άξιζαν περισσότερο την ύψιστη τιμή. Ίσως αυτή η γκρίνια να του έφερε κακοδαιμονία, μια και ένας τραυματισμός που υπέστη τον Ιούλιο στο μετατάρσιο, πήγε πίσω την προετοιμασία του. Κι όταν ήρθε ο αποκλεισμός στον προκριματικό, η απογοήτευση ήταν μεγάλη.

Ο Παπακώστας ταλαιπωρήθηκε συχνά από τραυματισμούς στη διάρκεια της καριέρας του, δεν του έλειψαν όμως και οι διακρίσεις. Το 1995, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού της Βαρκελώνης, πέρασε τα 2.35 μ. και κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο πίσω απ’ τον Σοτομαγιόρ (2.38 μ.). Το 1997 στο Παρίσι, κατετάγη ξανά δεύτερος με 2.32 μ., αυτήν τη φορά πίσω από τον Όστιν (2.35 μ.) και το 1999 ήταν πέμπτος στο Ευρωπαϊκό κλειστού της Βαλένθια.

Το σημαντικότερο επίτευγμα για τον Παπακώστα ήταν ότι ανήκε στην «ελίτ» του ύψους για μια ολόκληρη δεκαετία, δίπλα σε θρύλους όπως ο Σοτομαγιόρ ή ο Πάτρικ Σιόμπεργκ. Όπως κι ότι βλέπει τα τελευταία χρόνια την κόρη του, Σάντυ, να προσπαθεί να ακολουθήσει τα χνάρια του στο αγώνισμα.

Πηγές: Αρχείο εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» (φύλλο της 7ης Αυγούστου 1997 – ψηφιοποίηση gazzetta.gr), www.athletestories.gr («Δεν θα άλλαζα τίποτα»), olympicwinners.gr («Λάμπρος Παπακώστας»), www.tanea.gr («Έμεινε μόνο το χρυσό»), el.wikipedia.org («Λάμπρος Παπακώστας»).

 

Άλλα γεγονότα στην Ελλάδα και τον κόσμο στις 6 Αυγούστου

2024: Χρυσός ολυμπιονίκης στο μήκος για δεύτερη διαδοχική φορά αναδεικνύεται ο Μίλτος Τεντόγλου, μια και κερδίζει τον τελικό του Παρισιού με άλμα στα 8.48 μ. Είναι η πρώτη φορά που κάποιος άλτης του μήκους υπερασπίζεται τον ολυμπιακό τίτλο του ύστερα από τον μεγάλο Καρλ Λιούις με τις τέσσερις συνεχόμενες νίκες, από το 1984 έως και το 1996.

2024: Ο Κουβανός παλαιστής των 130 κ. της ελληνορωμαϊκής, Μιχαΐν Λόπες, γίνεται ο πρώτος αθλητής στην ιστορία που κατακτά χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο για πέμπτη διαδοχική διοργάνωση, νικώντας στον τελικό τον Χιλιανό Γιασμάνι Ακόστα με 6-0.

2021: Η 37χρονη Αντιγόνη Ντρισμπιώτη τερματίζει στην όγδοη θέση στα 20 χλμ. βάδην στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, σε χρόνο 1 ώρα 31:24.

2020: Ο Ολυμπιακός ηττάται με 1-0 από τη Γουλβς στο «Μολινό», στην καθυστερημένη (λόγω της πανδημίας του COVID-19) ρεβάνς της φάσης των «16» του Europa League. Σε συνδυασμό με το 1-1 του πρώτου αγώνα στο «Γ. Καραϊσκάκης» στις 12 Μαρτίου, λίγο πριν το λοκντάουν, μένει εκτός συνέχειας της διοργάνωσης. Το γκολ στη ρεβάνς πετυχαίνει με πέναλτι στο 9′ ο Χιμένες, ύστερα από λάθος του Αλέν, ενώ οι «ερυθρόλευκοι» διαμαρτύρονται για την ακύρωση ενός γκολ του Καμαρά και τον μη καταλογισμό ενός πέναλτι υπέρ του Ελ Αραμπί.

2017: Η Κατερίνα Στεφανίδη κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο επί κοντώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λονδίνου με νέο πανελλήνιο ρεκόρ (4.91 μ.). Γίνεται έτσι μόλις η τρίτη αθλήτρια που κατέχει ταυτόχρονα ολυμπιακό και παγκόσμιο τίτλο στο αγώνισμα, μετά την Αμερικανίδα Στέισι Ντραγκίλα και τη Ρωσίδα Γελένα Ισινμπάγεβα.

2017: Πεθαίνει στα 79 της η Αυστραλή Μπέτι Κάθμπερτ, χρυσή ολυμπιονίκης στα 100, τα 200 και τα 4×100 μ. το 1956 στη Μελβούρνη.

2016: Ο σκοπευτής Χουάν Σουάν Βιν χαρίζει στο Βιετνάμ το παρθενικό χρυσό μετάλλιο στην ιστορία του στους Ολυμπιακούς Αγώνες, χάρη στη νίκη του στο αεροβόλο πιστόλι από 10 μ. στο Ρίο ντε Τζανέιρο.

2015: Ο αρχηγός της Γκαμπάλα, Γιαβίντ Γιουσεΐνοφ, πανηγυρίζει την πρόκριση της ομάδας του εις βάρος του Απόλλωνα Λεμεσού για τα προκριματικά του Europa League υψώνοντας την τούρκικη σημαία, γεγονός που προκαλεί την οργή των Κυπρίων φιλάθλων. Ο Αζέρος δημοσιογράφος, Ρασίμ Αλίγεφ, κριτικάρει την ενέργεια του Γιουσεΐνοφ στο Facebook, αλλά δύο ημέρες αργότερα δέχεται επίθεση από έξι αγνώστους και στις 9 Αυγούστου υποκύπτει στα τραύματά του. Ο Γιουσεΐνοφ θα συλληφθεί στις 11 Αυγούστου μαζί με άλλα έξι άτομα και στις 31 Μαΐου 2016 θα καταδικαστεί σε τετραετή φυλάκιση για παρακίνηση σε φόνο.

2012: Ο Κύπριος ιστιοπλόος, Παύλος Κοντίδης, κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία Laser στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Είναι το πρώτο ολυμπιακό μετάλλιο για την Κύπρο, η οποία κατεβάζει αυτόνομη ομάδα στην κορυφαία διοργάνωση από το 1980.

2006: Ο 30χρονος Τάιγκερ Γουντς γίνεται ο νεότερος παίκτης του γκολφ που φτάνει τους 50 τίτλους σε τουρνουά του PGA Tour.

2001: Ο Βρετανός Τζόναθαν Έντουαρντς κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο τριπλούν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Έντμοντον με 17.92 μ., την κορυφαία επίδοση της σεζόν στον κόσμο.

1997: Με άλμα στα 17.04 μ. ο Χρήστος Μελέτογλου ισοφαρίζει το πανελλήνιο ρεκόρ του Χρήστου Μίχα που αντέχει από το 1981 και προκρίνεται στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου της Αθήνας.

1996: Περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι υποδέχονται στην Αθήνα τους Έλληνες ολυμπιονίκες της Ατλάντα. Ο απολογισμός των τεσσάρων χρυσών και τεσσάρων ασημένιων μεταλλίων συνιστά ρεκόρ για τη χώρα μας μετά τους 1ους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα.

1995: Για πρώτη φορά στα χρονικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου κανένας Αμερικανός δεν ανεβαίνει στο βάθρο των 100 μ. Νικητής αναδεικνύεται ο Καναδός Ντόνοβαν Μπέιλι με 9.97, δεύτερος ο συμπατριώτης του Μπρούνι Σουρίν με 10.03 και τρίτος ο Άτο Μπόλντον από το Τρίνινταντ και Τομπάγκο επίσης με 10.03. Ο Βρετανός Λίνφορντ Κρίστι που είχε κυριαρχήσει στις προηγούμενες διοργανώσεις τρέχει με πρόβλημα τραυματισμού και μένει έκτος (10.12).

1992: Η 27χρονη Βούλα Πατουλίδου κάνει τη μεγάλη έκπληξη μια και κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα με εμπόδια στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης με νέο πανελλήνιο ρεκόρ (12.64). Ιστορία γράφει και η Χασίμπα Μπουλμέρκα για την Αλγερία, μια και κερδίζει τον τελικό των 1.500 μ. και της χαρίζει το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε οποιοδήποτε σπορ στην ιστορία της στη διοργάνωση. Στα 400 μ. εμπ. νικητής αναδεικνύεται οι Αμερικανός Κέβιν Γιανγκ, ο οποίος με 46.78 καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ του Έντουιν Μόουζες (47.02).

1984: Ο Καρλ Λιούις κερδίζει το δεύτερο χρυσό του μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες, αυτήν τη φορά στο μήκος με 8.54 μ. Στα 800 μ. πρώτος τερματίζει ο Βραζιλιάνος Ζόακιμ Κρουζ, ο οποίος αφήνει πίσω του τους Βρετανούς Σεμπάστιαν Κόου και Στιβ Οβέτ.

1983: Πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών ο Νίκος Γουλανδρής, χορηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος του Ολυμπιακού από το 1970 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1974. Επί των ημερών του, ο Ολυμπιακός κατέκτησε τίτλους σημειώνοντας ορισμένα εντυπωσιακά ρεκόρ.

1961: Ο Στέρλινγκ Μος σημειώνει τη 16η νίκη του στη Formula 1, στο γκραν πρι του Νιρμπουργκρινγκ της Γερμανίας. Θα αποδειχθεί και η τελευταία της καριέρας του.

1958: Ο Αμερικανός Γκλεν Ντέιβις βελτιώνει το παγκόσμιο ρεκόρ των 400 μ. εμπ. με 49.2 στη Βουδαπέστη (49.5 το παλιό που κατείχε ο ίδιος από το 1956).

1948: Ο 17χρονος Αμερικανός, Μπομπ Μαθάιας, κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο δέκαθλο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Παραμένει έως και σήμερα ο νεότερος νικητής του πιο απαιτητικού αγωνίσματος του στίβου.

1948: Ο Έλληνας παλαιστής της ελληνορωμαϊκής Γιώργος Πετμεζάς κατατάσσεται έκτος στην κατηγορία των 67 κ.

1946: Ο Άρης ανακηρύσσεται πρωταθλητής Ελλάδας στο ποδόσφαιρο για τρίτη φορά στην ιστορία του. Οι Θεσσαλονικείς είχαν αρχικά χάσει τον τίτλο όταν η ΕΠΟ είχε δικαιώσει την ΑΕΚ στην ένστασή της για αντικανονική συμμετοχή του ποδοσφαιριστή Σιώτη. Κέρδισαν όμως την έφεση και μαζί τον τίτλο, που είναι ο τελευταίος τους στο πρωτάθλημα μέχρι σήμερα.

1936: O Νεοζηλανδός Τζακ Λάβλοκ κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μ. των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου, νικώντας στα τελευταία μέτρα τον Αμερικανό, Γκλεν Κάνινγκαμ. Η επίδοσή του (3:47.8) βελτιώνει κατά ένα δευτερόλεπτο το παγκόσμιο ρεκόρ. Ιστορική μένει και η ενθουσιώδης περιγραφή του Χάρολντ Έιμπραχαμς για το ραδιόφωνο του BBC. Στο τριπλούν, συνεχίζεται το σερί της Ιαπωνίας που είχαν οι αρχίσει οι Μίκιο Όντα (1928) και Τσουχέι Νάμπου (1932) μια νικητής αναδεικνύεται ο Νάοτο Τατζίμα με νέο παγκόσμιο ρεκόρ (16.00 μ.). Tο ασημένιο μετάλλιο, μάλιστα, κερδίζει ο συμπατριώτης του Μασάο Χαράντα (15.66 μ.).

1936: Ο 38χρονος δικηγόρος, δημοσιογράφος, πολιτικός και πρόεδρος της Μπαρτσελόνα, Χοσέπ Σουνιόλ, συλλαμβάνεται και εκτελείται από τα στρατεύματα του Φράνκο, ένα μήνα μετά το ξέσπασμά του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.

1932: Χάρη στις εξαιρετικές επιδόσεις του στο επί κοντώ (4.00 μ.) και τη δισκοβολία (44.58 μ.), ο Αμερικανός Τζιμ Μπάους αναδεικνύεται χρυσός ολυμπιονίκης στο δέκαθλο στο Λος Άντζελες, αφήνοντας καθαρά δεύτερο τον Φινλανδό, Άκιλες Γέρβινεν.

1928: Η σουηδικής καταγωγής Αμερικανίδα κολυμβήτρια, Μάρθα Νορέλιους, κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 400 μέτρα ελεύθερο των Ολυμπιακών Αγώνων του Άμστερνταμ τερματίζοντας 15 δευτερόλεπτα μπροστά από τη δεύτερη, την Ολλανδή Μαρί Μπράουν (5:42.8 έναντι 5:57.8). Ο χρόνος της Νορέλιους συνιστά παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο κατείχε η ίδια με 5:45.4 από τον προκριματικό, δύο ημέρες νωρίτερα.

1926: Η 19χρονη Αμερικανίδα, Γκέρτρουντ Έντερλ, διασχίζει τη Μάγχη κολυμπώντας σε 14 ώρες και 30 λεπτά, καταρρίπτοντας το προηγούμενο γυναικείο ρεκόρ κατά δύο ώρες.

Ακολουθείστε τo SPORTDAY.GR στο Google News